Hic pugnes licet, non repugnabo, quin etiam concedam ilium ipsum sapientem,
de quo omnis hic sermo est, cum ei res similessimilises B1 -lis esse B2 -les esse A2
occurrant quas non habeathabeant A1V1B1
dinotatas, retenturum adsensun
nec umquam ulli viso adsensurum nisi quod tale
fuerit quale falsum esse non possit. sed et adet ad V2 et V1 ad A2BA1add. BA) libro II cum ovum ... quae (id om.) ... solebant Non. p. 117 (gallinas). cf. Plain. nat. 10, 155
Neque id estid est B2 idem AVB1
contra vos;nos F nam vobisnobis dett. Rom. Ven.
satis essetesset vel esse posset Pl. est ex A1V1B1 est A2V2B2 (ouo V1) ova illa non internoscere; nihilonihilo Lb. nihil AVB enim magis
adsentireradsentirer Pl. -rep AB2 -rep V1 -rep B1 -ri potest V2
hoc illud esse quam si inter illa omnino
nihil interesset.interesse A1V1B1
habeo enim regulam, ut talia visa
vera iudicem qualia falsa esse non possint; ab hac
mihi non licet transversum ut aiunt digitum discedere,
ne confundamnecfundam B1 nec conf- V1 non conf- A1
omnia; veri enim et falsi non modo
cognitio sed etiam natura tolletur, si nihil erit quod intersit. Ut etiam illud absurdum sit quod interdum soletis
dicere, cum visa in animosanimis dett. Lb. -mo Mue.
inprimantur, non vos id
dicere, inter ipsas inpressiones nihil interesse, sed inter
species et quasdam formaset quasi f. Wa.
eorum. quasi vero non specie visa iudicentur; quae fidem nullam habebunt
sublata veri et falsi nota.
Illud vero perabsurdum
quod dicitis, probabilia vos sequi si nulla re inpediamini. primum qui potestis non inpediri, cum a veris
falsa non distent? deinde quod iudicium est veri, cum
sit commune falsi? Ex his illa necessario nata est
e)poxh\
epochei idem B -cheidem V1 -cheidae V2
cf. testim.
id est adsensionis retentio, in qua melius sibi
constitit Arcesilas, si vera stunt quae de Carneade
non nulli existimant. si enim percipi nihil potest,
quod utrique visum est, tollendus adsensus est; quid
enim est tam futtile quam quicquam adprobare non
cognitum? Carneadem autem etiam heri audiebamus
solitum esse eo
add. Ern. (esse om., pro quo eo V
p) delabi interdum ut diceret opinaturum id estid est AB2
peccaturum esse sapientem.idem V1B1 item V2
mihi porro
non tam certum est esse aliquid quod conprendi possit,
de quoquo quod A1V1B1
iam nimium etiam diu disputo, quam sapientem nihil opinari ididem A1V1 item V2
est numquam adsentiri rei vel
falsae vel incognitae.
Restat illud quod dicunt veri
inveniundi causa contra omnia dici oportere et pro
omnibus. volo igitur videre quid invenerint.inuenerint F2 -nerit A2VB -nirit A1
'Non
solemus' inquit 'ostendere'. Quae sunt tandem ista
mysteria, aut cur celatis quasi turpe aliquid sententiam vestram? 'Ut qui audient' inquit 'ratione
potius quam auctoritate ducantur'. Quid si utrumque,utroque dett. Dav.
num peius est? Unum tamen illud non celant,
nihil esse quod percipi possit. an in eo auctoritas nihil
obest? mihi quidem videtur vel plurimum. quis enim
ista tam aperte perspicueque et perversa et falsa
secutus esset, nisi tanta in Arcesila, multo etiam maior
in Carneadecarneadem A1V1B1
et copia rerum et dicendi vis fuisset?
Haec Antiochus fere et Alexandreae tum et multis
annis post multo etiam adseverantius, in Syria cum
esset mecum paulo ante quam est mortuus. Sed
iam confirmata causa te hominem amicissimum' (me
autem appellabat) 'et aliquot annis minorem natu
non dubitabo monere. Tune, cum tantis laudibus philosophiam extuleris Hortensiumquein exitu Hortensi dialogi nostrum dissentientem commoveris, eam philosophiam sequeresequare B
1
quae
confundit vera cum falsis, spoliat nos iudicio, privat
adprobatione omni, orbat sensibus?omnibus V2
et Cimmeriis quidem, quibus aspectum solis sive deus aliquis sive na-
tura ademeratadimerat A1V1 adhim- B1
sive eius loci quem incolebant situs,
ignes tamen aderant quorum illis uti lumine licebat:
isti autem quos tu probas tantis offusis tenebris ne
scintillam quidem ullam nobis ad dispiciendumaddespiciendum V1 ades- A1B1 adas- A2B2
reliquerunt; quos si sequamur iis vinclis simus astricti
ut nos commovere nequeamus.
sublata enim adsensione omnem et motum animorum et actionemadsessione V1 ass- B
2 -nem V2 adsedsione B1; ads. ... actionem (rationem A2) Om. A1
rerum
sustulerunt; quod non modo recte fieri sed omnino
fieri non potest. Provide etiam ne uni tibi istam sententiam minime liceat defendere. an tu, cum res occultissimas aperueris in lucemque protuleris iuratusque
dixeris ea te conperisse (quod mihi quoque licebat qui
ex te illa cognoveram),cf. Catil. 1, 10 Att. 1, 14, 5 epist. 5, 5, 2 negabis esse rem ullam quae
cognosci conprendi percipi possit? vide quaeso etiam
atque etiam ne illarum quoque rerum pulcherrimarum
a te ipso minuatur auctoritas.'
Quae cum dixisset ille, finem fecit. Hortensius autem
vehementer admirans (quod quidem perpetuo Lucullo
loquente fecerat, ut etiam manus saepe tolleret: nec
mirum; nam numquam arbitror contra Academiam
dictum esse subtilius) me quoque, iocansne an ita
sentiens (non enim satis intellegebam), coepit hortari
ut sententia desisterem.
Tum mihi Catulus 'Si te' inquit 'Luculli oratio flexit,
quae est habita memoriter accurate copiose, taceo
neque te quo minus si tibi ita videatur sententiam
mutes deterrendum puto. illud vero non censuerim,
ut eius auctoritate moveare. tantum enim te nondel. Ald.
modo monuit' inquit adridens, 'ut caveres ne quis
inprobus tribunus plebis, quorum vides quanta copia
semper futura sit, arriperet te et in contionecontentione B quaereret
qui tibi constares cum idem negares quicquam certi
posse reperiri idem te conperisse dixisses. hoc quaeso
cave ne te terreat. de causa autem ipsa malimipsam A1V1B1
quidemequidem Lbm.
te ab hoc dissentire; sin cesseris, non magnopere
mirabor: memini enim Antiochum ipsum, cum annos
multos alia sensisset, simul ac visum sit sententia
destitisse.'