<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi046.perseus-lat1:1-20</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi046.perseus-lat1:1-20</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi046.perseus-lat1"><div type="textpart" n="1" subtype="section"><p>Magnum<note><hi rend="italics">cf. testim.</hi></note> ingenium L. Luculli magnumque optimarum artium studium, tum omnis liberalis et digna
homine nobili ab eo percepta<note>per accepta V cepta B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> doctrina<note>clarit A<hi rend="sup">3</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> quibus temporibus florere in foro maxume potuit caruit omnino
rebus urbanis. ut enim <del>urbanis<note>urbanis <hi rend="italics">Ven.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi> humanis AVB</note>
                     <note>urbanis A<hi rend="sup">1</hi>B -nus A<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> V</note>
                  </del> admodum adulescens
cum fratre pari pietate et industria praedito paternas
inimicitias magna cum gloria est persecutus, in Asiam
quaestor profectus ibi permultos annos admirabili quadam laude provinciae praefuit;<note>profuit A<hi rend="sup">1</hi>
                     <hi rend="italics">B</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi>
                  </note> deinde absens factus
aedilis, continuo praetor (licebat enim celerius legis
praemio), post in Africam, inde ad consulatum; quem
ita gessit ut diligentiam admirarentur omnes ingenium
agnoscerent.<note><add>prudentes</add> agn. <hi rend="italics">Reitz.</hi>
                  </note> post ad Mithridaticum bellum missus<note>missis A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> a
senatu non modo opinionem vicit omnii, quae de
virtute eius erat sed etiam gloriam superiorum;
</p></div><div type="textpart" n="2" subtype="section"><p>idque eo fuit mirabilius quod ab eo laus imperatoria non admodum expectabatur,<note>expectabatur <hi rend="italics">dett. Rom.</hi> spect-AVB</note> qui adulescentiam<note>adulescentia A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B</note>
in forensi opera, quaesturae diuturnum tempus Murena
bellum in Ponto gerente in Asiae pace consumpserat.
sed incredibilis quaedam ingenii magnitude non desideravit indocilem usus disciplinam. itaque cum totum
iter et navigationem consumpsisset partim in percontando<note>percontando V<hi rend="sup">2</hi> -tendo A<hi rend="sup">3</hi> -tenda <hi rend="italics">A</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> -tanda B</note>
                  <note><hi rend="italics">cf. schol. Cic. Gron. D p. 320, 14 St.</hi></note> a peritis partim in rebus gestis legendis, in
Asiam factus imperator venit, cum esset Roma profectus rei militaris rudis. habuit enim divinam quandam memoriam rerum — verborum maiorem Horten-

<pb n="p.27"/>

sius; sed quo plus in negotiis gerendis res quaint verba
prosunt, hoc erat memoria illa praestantior. quam
fuisse in Themistocle, quem facile Graeciae principem
ponimus, singularem ferunt; qui quidem etiam pollicenti cuidam se artem ei<note>et V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                     <del><hi rend="italics">A</hi><hi rend="sup">1</hi></del>
                  </note> memoriae, quae tum primum
proferebatur, traditurum respondisse dicitur oblivisci
se malle discere, credo quod haerebant in memorial
quaecumque audierat<note>aut A<hi rend="sup">2</hi>B</note> et viderat. tali ingenio praeditus Lucullus adiunxerat<note>estet <hi rend="italics">A</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> etiam illam quam Themistocles spreverat disciplinam; itaque ut litteris consignamus quae monimentis mandare volumus sic
ille in animo res insculptas habebat.</p></div><div type="textpart" n="3" subtype="section"><p> tantus ergo imperator in omni genere belli fuit, proeliis oppugnationibus navalibus pugnis totiusque belli instrunmento
et adparatu, ut ille rex post Alexandrum maxumus
hunc a se maiorem ducem cognitum quam quemquam
eorum quos legisset fateretur. in eodem tanta prudentia fuit in constituendis temperandisque civitatibus.
tanta aequitas, ut hodie stet Asia Luculli institutis servandis et quasi vestigiis persequendis. Sed etsi magna
cum utilitate rei publicae, tamen diutius quam vellem
tanta vis virtutis atque ingenii peregrinata afuit ab
oculis et fori et curiae. quin etiam cum victor a
Mithridatico bello revertisset, inimicorum calumnia
triennio tardius quam debuerat triumphavit; nos
enim consules introduximus paene in urbem<note>urbe A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> currum
clarissimi viri. cuius mihi consilium et auctoritas quid
tum in maximis rebus profuisset dicerem, nisi de me
ipso dicendum esset, quod hoc tempore non est necesse; ita privabo potius illum debito testimonio quam
id cum mea<note>cumea A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> laude communicenm.</p><milestone unit="chapter" n="2"/><p/></div><div type="textpart" n="4" subtype="section"><p>Sed quae populari gloria decorari in Lucullo debuerunt, ea fere sunt et Graecis litteris celebrata et
Latinis. nos autem illa externa cum multis, haec

<pb n="p.28"/>

interiora cum paucis ex ipso saepe cognovimus. maiore
enim studio Lucullus cum omni litterarum generi<note>generi <hi rend="italics">dett. Ven.</hi> -re AVB</note>
tum philosophiae deditus fuit quam qui ilium ignorabant arbitrabantur, nec vero ineunte aetate solum
sed et<note>et<hi rend="sup">1</hi> 
                     <hi rend="italics">om.</hi> B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> pro quaestore aliquot annos et in ipso bello, in
quo ita magna rei militaris esse occupatio solet ut
non multum imperatori sub ipsis pellibus otii relinquatur. Cum autem e philosophis ingenio scientiaque
putaretur Antiochus Philonis auditor excellere, eum
secum et quaestor habuit et post aliquot annos imperator, quique<note>quicque <hi rend="italics">A</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> cumdque A<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi> cuique B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> esset<note>esse A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> ea memoria<note>eam memoriam B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> quam<note>qua <hi rend="italics">Bentl.</hi>
                  </note> ante dixi ea<note>eam B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note>
saepe audiendo facile cognovit quae vel semel audita
meminisse potuisset. delectabatur autem mirifice lectione librorum de quibus audiebat.<note>audierat <hi rend="italics">Ern.</hi>
                  </note>
               </p><p/></div><div type="textpart" n="5" subtype="section"><p>Ac vereor interdum ne talium personarum cum
amplificare velim minuam etiam gloriam. sunt enim
multi qui omnino Graecas non ament litteras, plures
qui<note>qui <hi rend="italics">om.</hi> A<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> philosophiam, reliqui qui etiam si haec non inprobent tamen earum rerum disputationem principibus
civitatis non ita decoram putent. Ego autem cum
Graecas litteras M. Catonem in senectute didicisse acceperim, P. autem Africani historiae loquantur in
legatione illa nobili, quam ante<note><w>ante</w><hi rend="italics">immo post</hi></note> censuram obiit,
Panaetium unum omnino comitem fuisse, nec litterarum Graecarum nec philosophiae iam ullum auctorem
requiro.
</p></div><div type="textpart" n="6" subtype="section"><p>Restat ut iis respondeam qui sermonibus
eius modi nolint personas tam graves inligari. quasi
vero clarorum virorum aut tacitos congressus<note>congressos AB<hi rend="sup">p</hi>
                  </note> esse
oporteat aut ludicros sermones aut rerum conloquia
leviorum. etenim<note><hi rend="italics">Hortensium dicit</hi></note> si quodam in libro vere est a nobis
philosophia laudata, profecto eius tractatio optimo
atque amplissimo quoque dignissima est, nec quic-

<pb n="p.29"/>

quam aliud <del>ut<note><hi rend="italics">del.</hi> A<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
                  </del> videndum est nobis, quos populus Romanus hoc in gradu conlocavit, nisi ne quid privatis
studiis de opera publica detrahamus. quod si cum
fungi munere debebamus non modo operam nostram
umquam<note>numquam <hi rend="italics">dett. Ven.</hi>
                  </note> a populari coetu removimus sed ne litteram
quidem ullam fecimus<note>facimus A<hi rend="sup">1</hi>VB</note> nisi forensem, quis reprendet
otium nostrum, qui in eo non modo nosmet ipsos
hebescere et languere nolumus sed etiam ut plurimis
prosimus enitimur. Gloriam vero non modo non minui
sed etiam augeri arbitramur eorum quorum ad populares inlustrisque laudes has etiam minus notas minusque pervolgatas adiungimus.</p><p/></div><div type="textpart" n="7" subtype="section"><p>Sunt etiam, qui negent in is qui <add>in</add>
                  <note><hi rend="italics">add. Asc.</hi></note> nostris libris
disputent fuisse earum rerum de quibus disputatur
15 scientiam. qui mihi videntur non solum vivis sed etiam
mortuis invidere.</p><milestone unit="chapter" n="3"/><p>Restat unum genus reprehensorum, quibus Academiae ratio non probatur. quod gravius ferremus,
si quisquam ullam disciplinam philosophiae probaret
praeter eam quam ipse sequeretur; nos autem quoniam contra omnes qui ** dicere quae<note>omnes dicere quae uid. A<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi> o. d. qui scire sibi uid. V<hi rend="sup">m</hi>; <add>se scire arbitrantur</add> 
                     <hi rend="italics">Ha.</hi> 
                     <add>docere se profitentur</add> 
                     <hi rend="italics">Pl.</hi>
                  </note> videntur solemus, non possumus quin alii a nobis dissentiant recusare. Quamquam nostra<note>nostram V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                     <del><hi rend="italics">A</hi><hi rend="sup">1</hi></del>
                  </note> quidem causa facilis est,
qui verum invenire sine ulla contentione volumus idque
summa cura studioque conquirimus. etsi enim omnis
cognitio multis est obstructa difficultatibus eaque est
et in ipsis rebus obscuritas et in iudiciis nostris infirmitas, ut non sine causa antiquissimi et doctissimi
invenire se posse quod cuperent diffisi sint, tamen nec
illi defecerunt neque nos studium exquirendi defatigati
relinquemus. neque nostrae disputationes quicquam
aliud agunt nisi ut in<note>uti in B</note> utramque partem dicendo et

<pb n="p.30"/>

audiendo eliciant<note>eliciant M eliceant AVB</note> et tamquam exprimant aliquid quod
aut verum sit aut ad id quam proxime accedat;
</p></div><div type="textpart" n="8" subtype="section"><p>nec
inter nos et eos qui se scire arbitrantur quicquam
interest nisi quod illi non dubitant quin ea vera sint
quae defendunt, nos probabilia multa habemus, quae 5
sequi facile, adfirmare vix possumus. hoc autem
liberiores et solutiores sumus, quod integra nobis est
iudicandi potestas nec ut omnia quae praescripta <del>et
quibus<note><hi rend="italics">om. Rom.</hi></note>
                  </del> et<note>et <hi rend="italics">del.</hi> B<hi rend="sup">2</hi> hec A<hi rend="sup">3</hi>
                     <del><hi rend="italics">A</hi><hi rend="sup">1</hi></del>
                  </note> quasi imperata sint defendamus necessitate
ulla cogimur. Nam ceteri primum ante tenentur adstricti quam quid esset optimum iudicare potuerunt;
deinde infirmissimo tempore aetatis aut obsecuti amico
cuidam<note>cuipiam <hi rend="italics">Lb.</hi>
                  </note> aut una aliquoius quem primum audierunt
oratione capti de rebus incognitis iudicant et ad quanicumque sunt disciplinam quasi tempestate delati ad
eam tamquam ad saxum adhaerescunt.
</p></div><div type="textpart" n="9" subtype="section"><p>nam quod
dicunt omnia se credere ei quem iudicent fuisse sapientem, probarem, si id ipsum rudes et indocti iudicare
potuissent (statuere enim qui sit sapiens vel maxime
videtur esse sapientis). sled ut potuerint,<note>potuerint <hi rend="italics">Lb.</hi> -runt AVB; <add>aut</add> (<hi rend="italics">an</hi> potue<add>rint, aut, ut debue</add>runt) <hi rend="italics">Pl.</hi>
                  </note> 
                  <add>aut</add> omnibus rebus auditis, cognitis etiam reliquorum sententiis
iudicaverunt, aut re semel audita ad unius se auctoritatem contulerunt; sed nescio quo modo pleriqueerrare
malunt eamque sententiam quam adamaverunt pugnacissime defendere quam sine pertinacia quid constantissime dicatur exquirere.</p><p>Quibus de rebus et alias saepe nobis multa quaesita et disputata sunt et quondam in Hortensi villa
quae est ad Baulos, cum eo Catulus et Lucullus
nosque ipsi postridie venissemus quam apud Catulum
fuissemus. quo quidem etiam maturius venimus, quod
erat constitutum si ventus esset Lucullo in Neapolitanum mihi in Pompeianum navigare. cum igitur

<pb n="p.31"/>

pauca in xysto locuti essemus, tum eodem in spatio
consedimus.</p><milestone unit="chapter" n="4"/><p/></div><div type="textpart" n="10" subtype="section"><p>Hic Catulus 'Etsi heri' inquit 'id quod quaerebatur
paene explicatum est, ut tota fere quaestio tractata
videatur, tamen expecto ea quae te pollicitus es Luculle
ab Antiocho audita dicturum.'</p><p>'Equidem' inquit Hortensius 'feci plus quam vellem;
totam enim rem Catule Lucullo<note>Catule Lucullo <hi rend="italics">Pl.</hi> catulo AVB Lucullo <hi rend="italics">dett. Ven.</hi>
                     <hi rend="sup">2</hi>
                  </note> integram servatam
oportuit. et tamen fortasse servata est; a me enim
ea quae in promptu erant dicta sunt, a Lucullo autem
reconditiora desidero.'</p><p>Tum ille 'Non sane' inquit 'Hortensi conturbat me
expectatio tua, etsi nihil est iis qui placere volunt tam
adversarium; sed quia non laboro quam <del>quam<note><hi rend="italics">de. Rom.</hi></note>
                  </del> valde
ea quae dico probaturus sim, eo minus conturbor.
dicam enim nec mea nec ea,<note>nec ea <hi rend="italics">om.</hi> VB<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> in quibus non si non<note>non si non <hi rend="italics">Pl.</hi> non si B<hi rend="sup">1</hi> si non AVB<hi rend="sup">2</hi>
                  </note>
fuerint vinci me malim quam vincere. sed mehercule,
ut quidem nunc se causa habet, etsi hesterno sermone
labefacta<note>labefactata V<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> est, mihi tamen videtur esse verissima. agam
igitur sicut Antiochus agebat. nota enim mihi res
est; nam et vacuo animo ilium audiebam et magno
studio, eadem de re etiam saepius: ut etiam maiorer
expectationem mei faciam quam modo fecit Hortensius.'</p><p>Cum ita esset exorsus, ad audiendum animos ereximus.</p><p/></div><div type="textpart" n="11" subtype="section"><p><hi rend="italics">LUC.</hi> At ille 'Cum Alexandriae pro quaestore' inquit
'essem, fuit Antiochus mecum, et erat iam antea
Alexandriae<note>essem <hi rend="italics">Rom.</hi> issem AVB</note> familiaris Antiochi Heraclitus Tyrius, qui
et Clitomachum multos annos et Philonem audierat,
homo sane in ista philoisophia, quae nunc prope dimissa revocatur, probatus et nobilis; cum quo et<note>et<hi rend="sup">2</hi> 
                     <hi rend="italics">om.</hi> A<hi rend="sup">1</hi>V</note> An-

<pb n="p.32"/>

tiochum saepe disputantem audiebam — sed utrumque leniter; et quidem isti libri duo Philonis, de quibus
heri dictum a Catulo est, tum erant allati Alexandriam tumque primum in Antiochi manus venerant;
et homo natura lenissumus (nihil enim poterat fieri
illo mitius) stomachari tamen coepit. mirabar; nec
enim umquam ante videram. at ille Heracliti medriam inplorans quaerere ex eo viderenturne illa
Philonis aut ea num vel e<note><w>vel e</w> uelle AV<hi rend="sup">1</hi>B</note> Philone vel ex ullo
Academico audivisset aliquando. negabat, Philonis
tamen scriptum agnoscebat; nec id quidem dubitari<note>dubitare A<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note>
poterat, nam aderant mei familiares docti homines<note>homines V<hi rend="sup">m</hi> omnes AV<hi rend="sup">1</hi>B</note>
P. et C. Selii et Tetrilius<note>tretilius V</note> Rogus, qui se illa audivisse
Romae de Philone et ab eo ipso duo illos libros
dicerent descripsisse.
</p></div><div type="textpart" n="12" subtype="section"><p>tum et illi<note>ille B<hi rend="sup">1</hi> illa A<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> dixit Antiochus
quae heri Catulus commemoravit a patre suo dicta
Philoni et alia plura; nec se tenuit quin contra suum
doctorem librum etiam ederet, qui Sosus inscribitur.
tum igitur et cum<note>cum et <hi rend="italics">Goer.</hi>
                  </note> Heraclitum studiose audirem contra
Antiochum disserentem et item Antiochum contra Academicos, dedi Antiocho operam diligentius, ut causam
ex eo totam cognoscerem. itaque conplures dies adhibito Heraclito doctisque conpluribus et in is Antiochi fratre Aristo et praeterea Aristone et Dione,
quibus ille secundum fratrem plurumum tribuebat,
multum temporis in ista una disputatione consumpsimus. sed ea pars quae contra Philonem erat
praetermittenda est; minus enim acer est adversarius
is qui ista quae sunt heri defensa negat Academicos
omnino dicere; etsi enim mentitur, tamen est adversarius lenior. ad Arcesilan Carneademque veniamus.'</p><milestone unit="chapter" n="5"/><p/></div><div type="textpart" n="13" subtype="section"><p>Quae cum dixisset, sic rursus exorsus est: 'Primum mihi videmini' (me autem nomine appellabat)
'cum veteres physicos nominatis facere idem quod

<pb n="p.33"/>

seditiosi cives solent cum aliquos ex antiquis claros
viros proferunt quos dicant fuisse populares, ut eorum
ipsi similes esse videantur. repetunt i a<note>ii a <hi rend="italics">Dav.</hi> iam AVB iam a <hi rend="italics">dett. Lb.</hi>
                  </note> P. Valerio
qui exactis regibus primo anno consul fuit, commemorant reliquos qui leges populares de provocationibus tulerint cum consules essent; tum ad hos notiores,
C. Flaminium qui legem agrariam aliquot annis ante
secundum Punicum bellum tribunus plebis tulerit invito senatu et postea bis consul factus sit, L. Cassium
Q. Pompeium. illi quidem etiam P. Africanum referre
in eundem numerum solent; duo vero sapientissimos
et clarissimos fratres P. Crassum et P. Scaevolam
aiunt Tib.<note>aiunt tib; B -tib. A<hi rend="sup">2</hi> aiuntib; V<hi rend="sup">1</hi>aiuntque V<hi rend="sup">2</hi>
                     <del><hi rend="italics">A</hi><hi rend="sup">2</hi></del>
                  </note> Graccho<note>gracchum <hi rend="italics">A</hi>
                     <hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi> -os A<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> legum auctores fuisse, alterum
quidem ut videmus palam, alterum ut suspicantur
obscurius. addunt etiam C. Marium; et de hoc
quidem nihil mentiuntur. horum nominibus tot virorum atque tantorum expositis eorum se institutum
sequi dicunt.
</p></div><div type="textpart" n="14" subtype="section"><p>similiter<note>similiter <hi rend="italics">A</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi> 
                     <hi rend="italics">dett. Ven.</hi>
                     <hi rend="sup">2</hi> -de A<hi rend="sup">2</hi>VB</note> vos cum perturbare ut illi
rem publicam sic vos philosophiam bene iam constitutam velitis, Empedoclen Anaxagoran Democritum Parmeniden Xenophanen,<note>X	enophanem <hi rend="italics">Vict.</hi> -phontem V<hi rend="sup">2</hi> xeno AV<hi rend="sup">1</hi>B</note> Platonem etiam et Socratem profertis. Sed neque Saturninus, ut nostram
inimicum potissimum nominem, simile quicquam habuit veterum<note>ueterem A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> illorum, nec Arcesilae calumnia conferenda est cum Democriti verecundia. Et tamen isti
physici raro admodum, cum haerent aliquo loco,
exclamant quasi mente incitati, Empedocles quidem
ut interdum mihi furere videatur, abstrusa esse omnia,
nihil nos sentire nihil cernere nihil omnino quale
it posse reperire; maiorem autem partem mihi quidem omnes isti videntur nimis etiam quaedam adfirmare plusque profiteri se scire quam sciant.
</p></div><div type="textpart" n="15" subtype="section"><p>Quod<note><hi rend="italics">cf. p. 64, 6–9</hi></note> si

<pb n="p.34"/>

illi tum in novis rebus quasi modo nascentes haesitaverunt, nihilne tot saeculis summis ingeniis maxumis
studiis explicatum putamus? nonne cum iam philosophorum disciplinae gravissimae constitissent turn
exortus<note>exortus <hi rend="italics">dett. Rom.</hi> exorsus AVB</note> est <add>ut</add>
                  <note><hi rend="italics">add. dett. Ven.</hi><hi rend="sup">2</hi> (<hi rend="italics">post</hi> tum V<hi rend="sup">2</hi>)</note> in optuma re publica Tib.<note>tib. A<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi> tib; B<hi rend="sup">1</hi> tibi A<hi rend="sup">1</hi>V</note> Gracchus
qui otium perturbaret sic Arcesilas qui constitutam
philosophiam everteret et in eorum auctoritate delitisceret qui negavissent quicquam sciri aut percipi
posse. Quorum e numero tollendusest et Plato et
Socrates, alter quia reliquit perfectissimam disciplinam, Peripateticos et Academicos nominibus differentes re congruentes, a quibus Stoici ipsi verbis
magis quam sententiis dissenserunt, — Socrates autem
de se ipse detrahens in disputatione plus tribuebat is
quos volebat refellere; ita cum aliud diceret atque
sentiret, libenter uti solitus est<note>est <hi rend="italics">dett. Rom.</hi> esset AVB</note> ea dissimulatione
quam Graeci <foreign xml:lang="greek">ei)rwnei/an</foreign> vocant; quam ait etiam in
Africano fuisse Fannius,<note><add>p.</add> fannius B<hi rend="sup">2</hi>. <hi rend="italics">cf. de orat. 2, 270 Brut. 299</hi>
                  </note> idque propterea vitiosum in
illo non putandum quod idem fuerit in Socrate.</p><milestone unit="chapter" n="6"/><p/></div><div type="textpart" n="16" subtype="section"><p>Sed<note>AC. III dissim. <hi rend="italics">cf. quint. inst. 9, 2, 44</hi>
                  </note> fuerint illa vetera si voltis incognita: nihilne
est igitur actum, quod investigata sunt, postea quam
Arcesilas Zenoni ut putatur obtrectans nihil novi
reperienti sed emendanti superiores inmutatione verborum, dum huius definitiones labefactare volt, conatus est clarissimis rebus tenebras obducere. cuius
primo non admodum probata ratio (quamquam floruit
cum acumine ingeni tum admirabili quodam lepore
dicendi) proxime a Lacyde solo retenta est, post autem
confecta<note>confecta <hi rend="italics">dett. Man.</hi> -ficta AVB</note> a Carneade. qui est quartus ab Arcesila;
audivit enim Hegesinum, qui Euandrum audierat Lacydi discipulum, cum Arcesilae Lacydes fuisset. sed

<pb n="p.35"/>

ipse Carneades diu tenuit, nam nonaginta vixit annos,
et qui ilium audierant admodum floruerunt. e quibus
industriae plurimum in Clitomacho fuit (declarat multitudo librorum), ingenii non minus in Hagnone,<note>Hagnone <hi rend="italics">Chr.</hi> hac nonne <hi rend="italics">A</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi>VB<hi rend="sup">1</hi> hoc quam A<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> in
Charmada eloquentiae, in Melanthio Rhodio suavitatis; bene autem nosse Carneaden Stratoniceus Metrodorus putabatur.
</p></div><div type="textpart" n="17" subtype="section"><p>iam Clitomacho Philo vester operam
multos annos dedit. Philone autem vivo patrocinium
Academiae non defuit.</p><p>Sed, quod nos facere nunc ingredinur,<note>inegredimur A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi> aggr- V<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> ut contra
Academicos disseramus, id quidam e philosophis et
i quidem non mediocres faciundum omnino non putabant, nec vero esse ullam rationem<note>uerum <hi rend="italics">A</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi>VB</note> disputare cum is
qui nihil probarent, Antipatrumque Stoicum qui
multus in eo fuisset reprehendebant; nec definiri
aiebant necesse esse quid esset cognitio aut perceptio
aut, si verbum e verbo volumus, conprehensio, quam
<foreign xml:lang="greek">kata/lhmyin</foreign> illi vocant; eosque qui persuadere vellent
esse aliquid quod<note>aliquid F<hi rend="sup">2</hi> -quod AVB</note> conprehendi et percipi posset inscienter facere dicebant, propterea quod nihil esset
clarius <foreign xml:lang="greek">e)nargei/a|</foreign>
                  <note>enargia <hi rend="italics">Budaeus in Crat.</hi>
                  </note>
                  <note>senergea A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> — ut Graeci, perspicuitatem aut evidentiam<note>evid. <hi rend="italics">cf. Quint. inst. 6, 2, 32</hi>
                  </note> nos si placet nominemus fabricemurque si
opus erit verba, nec<note>ne <hi rend="italics">dett. rom. Ven.</hi>
                  </note> hic sibi' (me appellabat iocans)
'hoc licere soli putet — sed tamen orationem nullam
putabant inlustriorem ipsa evidentia reperiri posse,
nec ea quae tam clara essent definienda censebant.<note>censebant V<hi rend="sup">2</hi> censerant A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi> censuerant A<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note>
Alii autem negabant se pro hac evidentia quicquam
priores fuisse dicturos, sed ad ea quae contra dicerentur dici oportere putabant, ne qui fallerentur.
</p></div><div type="textpart" n="18" subtype="section"><p>Plerique
tamen et definitiones ipsarum etiam evidentium rerum

<pb n="p.36"/>

non inprobant et rem idoneam de qua quaeratur et
homines dignos quibuscum disseratur putant.</p><p>Philo autem dum nova quaedam commovet, quod
ea sustinere vix poterat quae contra Academicorum
pertinaciam dicebantur, et aperte mentitur ut est reprehensus a patre Catulo,<note>Catuli <hi rend="italics">ex</hi> '<hi rend="italics">antiquo libro</hi>' <hi rend="italics">Man.</hi>
                  </note> et ut docuit Antiochus in id
ipsum se induit quod timebat. cum enim ita negaret
quicquam esse quod conprehendi posset (id enim volumus esse <foreign xml:lang="greek">a)kata/lhmpton</foreign>),<note><hi rend="italics">cf. p. 17, 8</hi></note> si illud esset, sicut Zeno
definiret, tale visum (iam enim hoc pro <foreign xml:lang="greek">famtasi/a|</foreign> verbum satis hesterno sermone trivimus) — visum igitur
inpressum<note><hi rend="italics">s. cf. p. 64, 21 ss. diog. L. 7, 50</hi></note> effictumque<note>effictumque <hi rend="italics">dett. Ven.</hi>
                     <hi rend="sup">2</hi> -fec- A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> ex eo unde esset<note>esset A<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi> esse A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B</note> quale esse
non posset ex eo unde non esset (id nos a Zenone<note>AC. III 11–13<hi rend="italics">cf. Aug. c. Acad. 2,5,11</hi> qui (<hi rend="italics">Zenon</hi>) ait id verum (<hi rend="italics">immo</hi> visum) percipi posse quod ita esset animo impressum ex eo unde ... unde non esset</note>
definitum rectissime dicimus; qui enim potest quicquam conprehendi, ut plane confidas perceptum id
cognitumque esse, quod est tale quale vel falsum
esse possit?) — hoc cum infirmat tollitque Philo,
iudicium tollit incogniti et cogniti; ex quo efficitur
nihil posse conprehendi. ita inprudens co quo
minime volt revolvitur. Quare omnis oratio contra
Academiam suscipitur a nobis, ut retineamus<note>reteneamus A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> recten- <hi rend="italics">B</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi>
                  </note> eam
definitionem quam Philo voluit evertere; quam nisi
optinemus, percipi nihil posse concedimus.</p><milestone unit="chapter" n="7"/><p/></div><div type="textpart" n="19" subtype="section"><p>Ordiamur igitur a sensibus. quorum ita clara
iudicia et certa sunt, ut, si optio naturae nostrae
detur et ab ea deus aliqui requirat contentane sit
suis integris incorruptisque sensibus an postulet
melius aliquid, non videam quid quaerat amplius.
nec vero hoc loco expectandum est dum de remo
inflexo aut de collo columbae respondeam; non enim

<pb n="p.37"/>

is sum qui quidquid videtur<note>uideatur A<hi rend="sup">2</hi>B</note> tale dicam esse quale
videatur; Epicurus hoc viderit et alia multa. meo
autem iudicio ita est maxima in sensibus veritas, si
et sani sunt ac valentes et omnia removentur quae
obstant et inpediunt. itaque et lumen mutari saepe
volumus et situs earum rerum quas intuemur, et
intervalla aut contrahimus aut diducimus, multaque
facimus usque eo dum aspectus ipse fidem faciat
sui iudicii. quod idem fit in vocibus in odore in
sapore, ut nemo sit nostrum qui in sensibus sui
cuiusque generis iudicium requirat acrius.
</p></div><div type="textpart" n="20" subtype="section"><p>Adhibita
vero exercitatione et arte, ut<note>ut V<hi rend="sup">2</hi> et AV<hi rend="sup">1</hi>B</note> oculi pictura teneantur
aures cantibus, quis est quin cernat quanta vis sit
in sensibus. quam multa<note>multi VB<hi rend="sup">1</hi>
                     <del><hi rend="italics">A</hi><hi rend="sup">1</hi></del>
                  </note> vident pictores in umbris
et in eminentia quae nos non videmus; quam multa
quae nos fugiunt in cantu exaudiunt in eo genere
exercitati, qui primo inflatu tibicinis Antiopam esse
aiunt aut Andromacham, cum id nos ne suspicemur
quidem. nihil necesse est de gustatu et odoratu loqui,
in quibus intellegentia etsi vitiosa est quaedam
tamen. quid de tactu et eo quidem quem philosophi interiorem vocant aut doloris aut voluptatis,
in quo Cyrenaici solo putant veri esse iudicium, quia
sentiatur<note>cui adsentiantur <hi rend="italics">Guy.</hi> -atur (<hi rend="italics">passive</hi>) <hi rend="italics">Mdv.</hi>
                  </note> — </p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>