<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1:73-76</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1:73-76</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1"><div type="textpart" n="73" subtype="section"><p><reg>in</reg> omnibusque rebus videndum est quatenus; etsi enim
suus cuique modus est, tamen magis offendit nimium quam
parum; in quo Apelles pictores quoque eos peccare dicebat
qui non sentirent quid esset satis. Magnus est locus<note>est locus <hi rend="italics">codd. dett.</hi>: esset l. <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> hic,
Brute, quod te non fugit, et magnum volumen aliud
desiderat; sed ad id quod agitur illud satis Cum hoc
decere—quod semper usurpamus in omnibus dictis et factis,
minimis et maximis—cum hoc, inquam<note>inquam <hi rend="italics">L</hi>: uspiam <hi rend="italics">Madvig</hi>
                  </note>, decere dicimus<note>dicimus <hi rend="italics">L</hi>: dicamus <hi rend="italics">Ernesti</hi>
                  </note>,
illud non decere, et id<note>dicimus... et id <hi rend="italics">secl. Lambinus</hi>
                  </note> usquequaque quantum sit appareat
in alioque ponatur aliudque totum sit, utrum decere an
oportere dicas;—oportere enim perfectionem declarat offici,
</p></div><div type="textpart" n="74" subtype="section"><p>quo et semper utendum est et omnibus, decere quasi aptum
esse consentaneumque tempori et personae; quod cum in
factis saepissime tum in dictis valet, in vultu denique et
gestu et incessu, contraque item dedecere; quod si poeta
fugit ut maximum vitium, qui peccat etiam, cum probi<note>probi <hi rend="italics">codd. dett.</hi>: probam <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>
orationem adfingit improbo stultove sapientis; si denique
pictor ille vidit, cum <hi rend="italics">in</hi>
                  <note>in <hi rend="italics">add. vulg.</hi>
                  </note> immolanda Iphigenia tristis Calchas
esset, tristior<note>tristior <hi rend="italics">Sauppe ex Quint.</hi> ii. 13. 13: maestior <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> Vlixes, maereret Menelaus, obvolvendum ca-

<pb n="p.2024"/>

put Agamemnonis esse, quoniam summum ilium luctum
penicillo non posset imitari; si denique histrio quid deceat
quaerit, quid faciendum oratori putemus?—sed cum hoc
tantum sit, quid in causis earumque quasi membris faciat
orator viderit: illud quidem perspicuum est, non modo
partis orationis sed etiam causas totas alias alia forma
dicendi esse tractandas.
</p><p><milestone n="23" unit="chapter"/></p></div><div type="textpart" n="75" subtype="section"><p><reg>sequitur</reg> ut cuiusque generis nota quaeratur et formula:
magnum opus et arduum, ut saepe iam diximus; sed
ingredientibus considerandum fuit quid ageremus, nunc
quidem iam quocumque feremur danda nimirum vela sunt.
Ac primum informandus est ille nobis quem solum quidem
vocant Atticum.
</p></div><div type="textpart" n="76" subtype="section"><p><reg>summissus</reg> est et humilis, consuetudinem
imitans, ab indisertis re plus quam opinione differens. Itaque
eum qui audiunt, quamvis ipsi infantes sint, tamen illo
modo confidunt se posse dicere. Nam orationis subtilitas
imitabilis illa quidem videtur esse existimanti, sed nihil est
experienti minus. Etsi enim non plurimi sanguinis est,
habeat tamen sucum aliquem oportet, ut, etiam si illis
maximis viribus careat, sit, ut ita dicam, integra valetudine.
</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>