sed ego idem, qui in illo sermone nostro qui est expositus in Bruto multum tribuerim Latinis, vel ut hortarer alios vel quod amarem meos, recordor longe omnibus unum me me add. Schenkl anteferre Demosthenem, quem velimquem velim Mahly: eiusque vim Stangl: huiusque vim Heerdegen: eumque unum Sauppe: que vim FO: quem vim PM accommodare ad eam quam sentiamsentiam L: sentio maluit Heerdegen eloquentiam, non ad eam quam in aliquo ipse cognoverim. Hoc nec gravior exstitit quisquam nec callidior nec temperatior. Itaque nobis monendi sunt ei quorum sermo imperitus increbruit, qui aut dici sedici se L: odiose vel invidiose Madvig desiderant Atticos aut ipsi Attice voluntipsi Attice volunt L: nisi Attice nolunt Bake dicere, ut mirentur hunc maxime, quo nene add. codd. dett. Athenas quidem ipsas magis credo fuisse Atticas; quid enim sit Atticum discant eloquentiamque ipsiusipsius L: illius Bake cum codd. dett. viribus, non imbecillitate sua metiantur.

nunc enim tantum quisque laudat quantum se posse sperat imitari. Sed tamen eos studio optimo iudicio minus firmo praeditos docere quae sit propria laus Atticorum non alienum puto.

semper oratorum eloquentiae moderatrix fuit auditorum prudentia. Omnes enim qui probari volunt voluntatem eorum qui audiunt intuentur ad eamquead eamque secl. Bake et ad eorum arbitrium et nutum totos se fingunt et accommodant.