<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1:217-218</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1:217-218</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1"><div type="textpart" n="217" subtype="section"><p><reg>ne</reg> iambus quidem, qui est e brevi
et longa, aut par choreo qui habet tris brevis <hi rend="italics">trochaeus,</hi>
                  <note>trochaeus <hi rend="italics">Rufinus</hi>: <hi rend="italics">om. L</hi>
                  </note> sed
spatio par, non syllabis, aut etiam dactylus, qui est e long 
et duabus brevibus, si est proximus a postremo, parum
volubiliter pervenit ad extremum, si est extremus choreus
aut spondeus; numquam enim interest uter sit eorum in
pede extremo. Sed idem hi tres pedes male concludunt<note>conclu-
duntur <hi rend="italics">Rufinus</hi>
                  </note>,
si quis eorum in extremo locatus est, nisi cum pro cretico
postremus est dactylus; nihil enim interest dactylus sit
extremus an creticus, quia postrema syllaba brevis an longa
sit ne in versu quidem refert. </p></div><div type="textpart" n="218" subtype="section"><p><reg>qua</reg> re etiam paeana qui
dixit aptiorem, in quo esset longa postrema, vidit parum,

<pb n="p.2072"/>

quoniam nihil ad rem est, postrema quam longa sit. Iam
paean, quod pluris habeat<note>habeat <hi rend="italics">L</hi>: habet <hi rend="italics">Rufinus</hi>
                  </note> syllabas quam tris, numerus a
quibusdam, non pes habetur<note>habetur <hi rend="italics">L</hi>: existimatur <hi rend="italics">Ru-
finus</hi>: nominatur Reid</note>. Est quidem, ut inter omnis
constat antiquos, Aristotelem, Theophrastum, Theodectem,
Ephorum, unus aptissimus orationi vel orienti vel mediae;
putant illi etiam cadenti, quo loco mihi videtur aptior
creticus. Dochmius autem e quinque syllabis, brevi, duabus longis, brevi, longa, ut est hoc: Amicos tenes, quovis
loco aptus est, dum semel ponatur: iteratus aut continuatus
numerum apertum et nimis insignem facit. <milestone n="65" unit="chapter"/>
               </p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>