<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1:21-40</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1:21-40</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1"><div type="textpart" n="21" subtype="section"><p><reg>est</reg> autem quidam interiectus inter hos<note>hos <hi rend="italics">Nonius</hi>: <hi rend="italics">om. L</hi>
                  </note> medius et quasi
temperatus<note>temperatus <hi rend="italics">Nonius</hi>: temperandus <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> nec acumine posteriorum nec fulmine<note>flumine <hi rend="italics">Nonius</hi>
                  </note> utens
superiorum, vicinus amborum, in neutro<note>in neutro <hi rend="italics">L</hi>: neutro <hi rend="italics">Nonius</hi>
                  </note> excellens, utriusque
particeps vel utriusque, si verum quaerimus, potius expers;
isque uno tenore, ut aiunt, in dicendo fluit nihil adferens
praeter facilitatem<note>facilitatem <hi rend="italics">Manutius</hi>: facultatem <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> et aequabilitatem<note>aequabilitatem <hi rend="italics">Manutius</hi>: aequalitatem <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> aut addit aliquos ut in
corona toros omnemque orationem ornamentis modicis
verborum sententiarumque distinguit.
</p></div><div type="textpart" n="22" subtype="section"><p><reg>horum</reg> singulorum<note>singulorum <hi rend="italics">secl. Bake</hi>
                  </note>
generum quicumque vim in singulis consecuti sunt<note>in singulis consecuti sunt <hi rend="italics">Poggius</hi>: in <hi rend="italics">om. L</hi>: singuli sunt cons. <hi rend="italics">Stangl</hi>: singuli c. sunt Schütz</note>, magnum
in oratoribus nomen habuerunt. Sed quaerendum est
satisne id quod volumus effecerint.
</p><p><milestone n="7" unit="chapter"/><reg>videmus</reg> enim fuisse quosdam qui idem ornate et
graviter, idem versute et subtiliter dicerent. Atque utinam

<pb n="p.2008"/>

in Latinis talis oratoris simulacrum reperire possemus!
<reg>esset</reg> egregium non quaerere externa, domesticis esse contentos.
</p></div><div type="textpart" n="23" subtype="section"><p><reg>sed</reg> ego idem, qui in illo sermone nostro qui est
expositus in Bruto multum tribuerim Latinis, vel ut hortarer
alios vel quod amarem meos, recordor longe omnibus
unum <hi rend="italics">me</hi>
                  <note>me <hi rend="italics">add. Schenkl</hi>
                  </note> anteferre Demosthenem, quem velim<note>quem velim <hi rend="italics">Mahly</hi>: eiusque vim <hi rend="italics">Stangl</hi>: huiusque vim <hi rend="italics">Heerdegen</hi>: eumque unum <hi rend="italics">Sauppe</hi>: que vim <hi rend="italics">FO</hi>: quem vim <hi rend="italics">PM</hi>
                  </note> accommodare
ad eam quam sentiam<note>sentiam <hi rend="italics">L</hi>: sentio <hi rend="italics">maluit Heerdegen</hi>
                  </note> eloquentiam, non ad eam quam
in aliquo ipse cognoverim. Hoc nec gravior exstitit quisquam
nec callidior nec temperatior. Itaque nobis monendi
sunt ei quorum sermo imperitus increbruit, qui aut dici
se<note>dici se <hi rend="italics">L</hi>: odiose <hi rend="italics">vel</hi> invidiose <hi rend="italics">Madvig</hi>
                  </note> desiderant Atticos aut ipsi Attice volunt<note>ipsi Attice volunt <hi rend="italics">L</hi>: nisi Attice nolunt <hi rend="italics">Bake</hi>
                  </note> dicere, ut
mirentur hunc maxime, quo ne<note>ne <hi rend="italics">add. codd.</hi> 
                     <hi rend="italics">dett.</hi>
                  </note> Athenas quidem ipsas
magis credo fuisse Atticas; quid enim sit Atticum discant
eloquentiamque ipsius<note>ipsius <hi rend="italics">L</hi>: illius <hi rend="italics">Bake cum codd. dett.</hi>
                  </note> viribus, non imbecillitate sua metiantur.
</p></div><div type="textpart" n="24" subtype="section"><p><reg>nunc</reg> enim tantum quisque laudat quantum se posse
sperat imitari. Sed tamen eos studio optimo iudicio minus
firmo praeditos docere quae sit propria laus Atticorum non
alienum puto.
</p><p><milestone n="8" unit="chapter"/><reg>semper</reg> oratorum eloquentiae moderatrix fuit auditorum
prudentia. Omnes enim qui probari volunt voluntatem
eorum qui audiunt intuentur ad eamque<note>ad eamque <hi rend="italics">secl. Bake</hi>
                  </note> et ad eorum arbitrium
et nutum totos se fingunt et accommodant.
</p></div><div type="textpart" n="25" subtype="section"><p><reg>itaque</reg>
Caria et Phrygia et Mysia, quod minime politae<note>politae <hi rend="italics">F2</hi>: polite <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> minimeque
elegantes sunt, asciverunt aptum suis auribus opimum
quoddam et tamquam adipatae<note>adipatae <hi rend="italics">Nonius</hi>: adipate <hi rend="italics">L</hi>: adipatum <hi rend="italics">Lambinus</hi>
                  </note> dictionis genus, quod eorum
vicini non ita lato interiecto mari Rhodii numquam probaverunt
<del>Graecia autem multo minus<note>Graecia ... minus <hi rend="italics">secl. Sauppe</hi>: Graeci <hi rend="italics">vulg.</hi>
                     </note>
                  </del>, Athenienses vero

<pb n="p.2009"/>

funditus repudiaverunt; quorum semper fuit prudens sincerumque
iudicium, nihil ut possent nisi incorruptum audire
et elegans. Eorum religioni cum serviret orator, nullum
verbum insolens, nullum odiosum ponere audebat.
</p></div><div type="textpart" n="26" subtype="section"><p><reg>itaque</reg>
hic, quem praestitisse diximus ceteris, in illa pro Ctesiphonte
oratione longe optima summissius a primo, deinde,
dum de legibus disputat, pressius, post sensim incendens
iudices, ut vidit ardentis, in reliquis exsultavit audacius. Ac
tamen in hoc ipso diligenter examinante verborum omnium
pondera reprehendit Aeschines quaedam et exagitat inludensque
dura<note>dura <hi rend="italics">L</hi>: dira <hi rend="italics">vulg.</hi> 'Graeco verbo (<foreign xml:lang="greek">miara/</foreign>) melius responderet <hi rend="italics">impura</hi> vel <hi rend="italics">putida</hi>' <hi rend="italics">Sandys</hi>
                  </note> odiosa intolerabilia esse dicit; quin etiam
quaerit ab ipso, cum quidem eum beluam appellat<note>appellat <hi rend="italics">M Goeller</hi>: appellet <hi rend="italics">FPO</hi>
                  </note>, utrum
illa verba an portenta sint; ut Aeschini ne Demosthenes
quidem videatur Attice dicere.
</p></div><div type="textpart" n="27" subtype="section"><p><reg>facile</reg> est enim verbum
aliquod ardens, ut ita dicam, notare idque restinctis iam
animorum incendiis inridere. Itaque se purgans iocatur
Demosthenes: negat in eo positas esse fortunas Graeciae,
hocine an illo verbo usus sit<note>hocine... sit <hi rend="italics">Sauppe ex Aug. in Cresc.</hi> ii. 1, 2, <hi rend="italics">Ambros. in Luc.</hi> ii. 42</note>, hucine an illuc manum
porrexerit<note>in hoc in eum <hi rend="italics">L</hi>: hoc an illud verbum dixerit <hi rend="italics">Strebaeus</hi>
                  </note>. Quonam igitur modo audiretur Mysus aut
Phryx Athenis, cum etiam Demosthenes exagitetur ut putidus? <reg>cum</reg>
vero inclinata ululantique voce more Asiatico
canere coepisset, quis eum ferret aut potius quis non iuberet
auferri?
</p><p><milestone n="9" unit="chapter"/></p></div><div type="textpart" n="28" subtype="section"><p><reg>ad</reg> Atticorum igitur auris<note>aures <hi rend="italics">vulg.</hi>: aut res <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> teretes et religiosas qui se
accommodant, ei sunt existimandi Attice dicere. Quorum
genera plura sunt; hi unum modo quale sit suspicantur.
Putant enim qui horride inculteque dicat, modo id eleganter
enucleateque faciat, eum solum Attice dicere. Errant,
quod solum; quod Attice, non falluntur.
</p></div><div type="textpart" n="29" subtype="section"><p><reg>istorum</reg> enim

<pb n="p.2010"/>

iudicio, si solum illud est Atticum, ne Pericles quidem dixit
Attice, cui primae sine controversia deferebantur; qui si
tenui genere uteretur, numquam ab Aristophane poeta
fulgere tonare permiscere Graeciam dictus esset. Dicat
igitur Attice venustissimus ille scriptor ac politissimus
Lysias—quis enim id possit negare?—, dum intellegamus
hoc esse Atticum in Lysia, non quod tenuis sit atque
inornatus, sed quod <del>non<note>non <hi rend="italics">secl. vulg.</hi>: <hi rend="italics">an</hi> omnino? <hi rend="italics">Stangl</hi>: sane <hi rend="italics">Reid</hi>
                     </note>
                  </del> nihil habeat insolens aut ineptum;
ornate vero et graviter et copiose dicere aut Atticorum sit
aut ne sit Aeschines neve Demosthenes Atticus.
</p></div><div type="textpart" n="30" subtype="section"><p><reg>ecce</reg>
autem aliqui se Thucydidios esse profitentur: novum
quoddam imperitorum et inauditum genus. Nam qui
Lysiam sequuntur, causidicum quendam sequuntur non
ilium quidem amplum atque grandem, subtilem et elegantem
tamen et qui<note>et qui <hi rend="italics">vulg.</hi>: nec qui <hi rend="italics">L</hi>: nec qui . .. non p. <hi rend="italics">Baiter</hi>
                  </note> in forensibus causis possit praeclare consistere.
Thucydides autem res gestas et bella narrat et proelia,
graviter sane et probe, sed nihil ab eo transferri potest ad
forensem usum et publicum. Ipsae illae<note>illae <hi rend="italics">vulg.</hi>: ille <hi rend="italics">L</hi> 32 quae <hi rend="italics">L</hi>: quod <hi rend="italics">Heerdegen</hi>
                  </note> contiones ita
multas habent obscuras abditasque sententias vix ut intellegantur;
quod est in oratione civili vitium vel maximum.
</p></div><div type="textpart" n="31" subtype="section"><p><reg>quae</reg> est autem in hominibus tanta perversitas, ut inventis
frugibus glande vescantur? <reg>an</reg> victus hominum Atheniensium
beneficio excoli potuit, oratio non potuit? <reg>quis</reg> porro
umquam Graecorum rhetorum a Thucydide quicquam duxit?
'<reg>at</reg> laudatus est ab omnibus.' <reg>fateor</reg>; sed ita ut rerum
explicator prudens severus gravis; non ut in iudiciis versaret
causas, sed ut in historiis bella narraret; itaque numquam
est numeratus orator,
</p></div><div type="textpart" n="32" subtype="section"><p>nec vero, si historiam non scripsisset,
nomen eius exstaret, cum praesertim fuisset honoratus et
nobilis. Huius tamen nemo neque verborum neque sententiarum
gravitatem imitatur, sed cum mutila quaedam et
hiantia locuti sunt, quae vel sine magistro facere potuerunt,

<pb n="p.2011"/>

germanos se putant esse Thucydidas. Nactus sum etiam qui
Xenophontis similem esse se cuperet, cuius sermo est ille
quidem melle dulcior, sed a forensi strepitu remotissimus.
</p><p/></div><div type="textpart" n="33" subtype="section"><p><reg>referamus</reg> nos igitur<note>nos igitur <hi rend="italics">Ernesti</hi>: igitur nos <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> ad eum quem volumus incohandum
et ea demum<note>ea demum <hi rend="italics">Ernesti</hi>: eadem <hi rend="italics">L</hi>: ea quidem <hi rend="italics">Kayser</hi>: ea denique <hi rend="italics">Heerdegen</hi>
                  </note> eloquentia informandum quam in nullo cognovit Antonius.
<milestone n="10" unit="chapter"/>
                  <reg>magnum</reg> opus omnino et arduum, Brute,
conamur; sed nihil difficile amanti puto. Amo autem et
semper amavi ingenium studia mores tuos. Incendor<note>incendor <hi rend="italics">vulg.</hi>: incendiosior <hi rend="italics">L</hi>: incendimur <hi rend="italics">Heerdegen</hi>
                  </note> porro
cotidie magis non desiderio solum, quo quidem conficior,
congressus nostros, consuetudinem victus, doctissimos sermones
requirens tuos, sed etiam incredibili fama virtutum
admirabilium<note>incredibili f. v. admirabilium <hi rend="italics">ed. Ven.</hi>: admirabili f. v. incredibilium <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>, quae specie dispares prudentia coniunguntur.
</p></div><div type="textpart" n="34" subtype="section"><p><reg>quid</reg> enim tam distans quam a severitate comitas? <reg>quis</reg>
tamen umquam te aut sanctior est habitus aut dulcior?
<reg>quid</reg> tam difficile quam in plurimorum controversiis diiudicandis
ab omnibus diligi? <reg>consequeris</reg> tamen ut eos ipsos
quos contra statuas aequos placatosque dimittas. Itaque
efficis ut, cum gratiae causa nihil facias, omnia tamen sint
grata quae facis. Ergo omnibus <hi rend="italics">ex</hi>
                  <note>ex <hi rend="italics">om. L</hi>: <hi rend="italics">add. Halm</hi>: in <hi rend="italics">maluit Heerdegen</hi>
                  </note> terris una Gallia communi
non ardet incendio; in qua frueris ipset te<note>ipse te <hi rend="italics">L</hi>: quiete <hi rend="italics">vel</hi> virtute tua <hi rend="italics">Sandys</hi>
                  </note>, cum<note>cum <hi rend="italics">L</hi>: et tamquam <hi rend="italics">Bake</hi>
                  </note> in Italiae
luce<note>luce <hi rend="italics">vulg.</hi>: lucem <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> cognosceris versarisque in optimorum civium vel flore
vel robore. Iam quantum<note>quanti <hi rend="italics">maluit Reid</hi>
                  </note> illud est, quod in maximis occupationibus
numquam intermittis studia doctrinae, semper
aut ipse scribis aliquid aut me vocas ad scribendum!
</p></div><div type="textpart" n="35" subtype="section"><p><reg>itaque</reg> hoc sum adgressus statim Catone absoluto—quem
ipsum numquam attigissem tempora timens inimica virtuti,
nisi tibi hortanti et illius memoriam mihi caram excitanti
non parere nefas esse duxissem—, sed testificor me a te roga-

<pb n="p.2012"/>

tum et recusantem<note>recusantem <hi rend="italics">vulg.</hi>: recusandum <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> haec scribere esse ausum. Volo enim
mihi tecum commune esse crimen, ut, si sustinere tantam
quaestionem non potuero, iniusti<note>iniuste <hi rend="italics">maluit Kraffert</hi>
                  </note> oneris impositi tua culpa
sit, mea recepti; in quo tamen iudici nostri errorem laus
tibi dati muneris compensabit.
</p><p><milestone n="11" unit="chapter"/></p></div><div type="textpart" n="36" subtype="section"><p><reg>sed</reg> in omni re difficillimum est formam, qui<note>qui <hi rend="italics">Tulich</hi> (<hi rend="italics">ed. Rom.</hi> 1515): quae <hi rend="italics">idem in marg.</hi>: quod <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> 
                  <foreign xml:lang="greek">xarakth\r</foreign>
Graece dicitur, exponere optimi, quod aliud aliis videtur
optimum. Ennio delector, ait quispiam, quod non discedit
a communi more verborum; Pacuvio, inquit alius: omnes
apud hunc ornati elaboratique sunt versus, multo<note>multo <hi rend="italics">Lambinus</hi>: multa <hi rend="italics">L</hi>: multi <hi rend="italics">Schenkl</hi>
                  </note> apud
alterum neglegentius; fac alium Accio; varia enim sunt
iudicia, ut in Graecis, nec facilis explicatio quae forma
maxime excellat. In picturis alios<note>alios <hi rend="italics">vulg.</hi>: alius <hi rend="italics">L</hi> abdita et <hi rend="italics">secl. Madvig</hi>
                  </note> horrida inculta, abdita
et opaca, contra alios nitida laeta conlustrata delectant<note>alios ... delectant <hi rend="italics">vulg.</hi>: alius delectat <hi rend="italics">L</hi>: delectatur <hi rend="italics">ed. Norimb.</hi>
                  </note>.
Quid est quo praescriptum<note>praescriptum <hi rend="italics">codd. dett.</hi>: perscriptum <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> aliquod aut formulam exprimas,
cum in suo quidque<note>quidque <hi rend="italics">Reid</hi>: quodque <hi rend="italics">L</hi>: quaeque <hi rend="italics">Heerdegen</hi>
                  </note> genere praestet et genera plum sint?
<reg>hac</reg> ego religione non sum ab hoc conatu repulsus existimavique
in omnibus rebus esse aliquid optimum, etiam si
lateret, idque ab eo posse qui eius rei gnarus esset iudicari.
</p><p/></div><div type="textpart" n="37" subtype="section"><p><reg>sed</reg> quoniam plura sunt orationum genera eaque diversa
neque in unam formam cadunt omnia, laudationum <del>scriptionum</del>
et historiarum et talium suasionum, qualem Isocrates
fecit Panegyricum multique alii qui sunt nominati sophistae,
reliquarumque scriptionum<note>scriptionum <hi rend="italics">secl. Sauppe</hi>: <hi rend="italics">transposuit post</hi> reliquarumque <hi rend="italics">deleto</hi> rerum <hi rend="italics">Schenkl</hi>
                  </note> 
                  <del>rerum<note>rerum <hi rend="italics">L</hi>: earum <hi rend="italics">maluit Jahn</hi>
                     </note>
                  </del> formam, quae absunt
a forensi contentione eiusque totius generis quod Graece
<foreign xml:lang="greek">e)pideiktiko\n</foreign> nominatur, quia<note>quia <hi rend="italics">vulg.</hi>: qua <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> quasi ad inspiciendum delectationis
causa comparatum est, non complectar hoc tempore;
non quo neglegenda sit; est enim illa quasi nutrix eius

<pb n="p.2013"/>

oratoris quem informare volumus et de quo molimur aliquid
exquisitius dicere.
<milestone n="12" unit="chapter"/>
                  <reg>ab</reg> hac et verborum copia alitur et
eorum constructio et numerus liberiore quadam fruitur
licentia.
</p></div><div type="textpart" n="38" subtype="section"><p><reg>datur</reg> etiam venia concinnitati sententiarum et
arguti<note>argutiis <hi rend="italics">maluit Heerdegen</hi>
                  </note> certique et circumscripti verborum ambitus conceduntur,
de industriaque non ex<note>ex <hi rend="italics">Nonius</hi>: ea <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> insidiis sed aperte ac palam
elaboratur, ut verba verbis quasi demensa<note>demensa <hi rend="italics">Nonius</hi>: dimensa <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> et paria respondeant, ut crebro conferantur pugnantia comparenturque<note>conferantur ... comparenturque <hi rend="italics">Manutius</hi>: conferant... comparentque <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>
contraria et ut<note>et ut <hi rend="italics">codd. dett.</hi>: et aut <hi rend="italics">L</hi>: aut crebro ... <del>et</del> aut <hi rend="italics">Heerdegen</hi>
                  </note> pariter extrema terminentur eundemque
referant in cadendo sonum; quae in veritate causarum et
rarius multo facimus et certe occultius. In Panathenaico
autem Isocrates ea <hi rend="italics">se</hi>
                  <note>se <hi rend="italics">add. vulg.</hi>
                  </note> studiose consectatum fatetur; non
enim ad iudiciorum certamen, sed <hi rend="italics">ad</hi>
                  <note>ad <hi rend="italics">add. vulg.</hi>
                  </note> voluptatem aurium
scripserat.
</p></div><div type="textpart" n="39" subtype="section"><p><reg>haec</reg> tractasse Thrasymachum Calchedonium
primum et Leontinum ferunt Gorgiam, Theodorum inde
Byzantium multosque alios, quos <foreign xml:lang="greek">logodaida/lous</foreign> appellat in
Phaedro Socrates; quorum satis arguta multa, sed ut modo
primumque nascentia minuta et versiculorum similia quaedam nimiumque depicta. Quo magis sunt Herodotus
Thucydidesque mirabiles; quorum aetas cum in eorum
tempora quos nominavi incidisset, longissime tamen ipsi
a talibus deliciis vel potius ineptiis afuerunt. Alter enim
sine ullis salebris quasi sedatus amnis fluit, alter incitatior
fertur et de bellicis rebus canit etiam quodam modo bellicum;
primisque ab his, ut ait Theophrastus, historia commota
est, ut auderet uberius quam superiores et ornatius
dicere.
<milestone n="13" unit="chapter"/>
               </p></div><div type="textpart" n="40" subtype="section"><p><reg>horum</reg> aetati successit Isocrates, qui praeter
ceteros eiusdem generis laudatur semper a nobis, non numquam,
Brute, leniter et erudite repugnante te; sed concedas<note>concedas <hi rend="italics">Heerdegen</hi>: credas <hi rend="italics">L</hi>: credes <hi rend="italics">codd. dett.</hi>: cedes <hi rend="italics">Ernesti</hi>
                  </note>
mihi fortasse, si quid in eo laudem cognoveris. Nam cum

<pb n="p.2014"/>

concisus ei Thrasymachus minutis numeris videretur et
Gorgias, qui tamen primi traduntur arte quadam verba
iunxisse<note>iunxisse <hi rend="italics">L</hi>: vinxisse <hi rend="italics">codd. dett.</hi>
                  </note>, Theodorus<note>Theodorus <hi rend="italics">Ernesti</hi>: Thucydides <hi rend="italics">L</hi>: Theodectes <hi rend="italics">Nonius</hi>
                  </note> autem praefractior nec satis, ut ita
dicam, rotundus, primus instituit dilatare verbis et mollioribus
numeris explere sententias; in quo cum doceret eos
qui partim in dicendo partim in scribendo principes exstiterunt,
domus eius officina habita eloquentiae est.
</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>