sequitur ergo ut qui maxime cadant in orationem aptam numeri videndum sit. Sunt enim qui iambicumiambicum L: iambum Stangl: ambiguum A putent, quod sit orationisorationis A: orationi FO: oratori PM simillimus, qua de causa fieri ut isfieri ut is L: ratione A potissimum propter similitudinem veritatis adhibeatur in fabulis, quodquod AL Non.:cum Ernesti ille dactylicusdactylicus AO2FPM: dactylus O1Non. (p. 142) numerus hexametrorum magniloquentiae sit accommodatioraccommodatior FPO: comnmodatior A . Ephorus autem, levis ipse orator etet A: sed L profectus ex optima disciplina, paeana sequitur aut dactylum, fugit autem spondeum et trochaeum. Quod enimpost enim usque ad per versetur (231) om. A paean habebat tris brevis, dactylus autem duas, brevitate et celeritate syllabarum labi putat verba proclivius contraque accidere in spondeo et trochaeo; quorum quorum add. Heerdegen quod alter e longis constet alter e brevibus, fiericonstet... fieri Ernesti:constaret ... fieret L alteram nimis incitatam alteram nimis tardam orationem, neutram temperatam.

sed et illi priores errant et Ephorus in culpa est. Nam etet L: secl. Manutius:ei Jahn qui paeana praetereunt, non vident mollissimum a sese numer m eundemque amplissimum praeteriri. Quod longe Aristoteli videtur secus, qui iudicat heroum numerum grandiorem quam desideret soluta oratio, iambum autem nimis e vul- gari esse sermone. Ita neque humilem et abiectamet abiectam Lambinus: nec abiectam L oratio- nem nec nimis altam et exaggeratam probat, plenam tamen eam vult esse gravitatis, ut eos qui audientaudiant maluit Ernesti ad maiorem admirationem possit traducere.