sed quaeritur quo numero aut quibus potissimum sit utendum. Incidere vero omnis in orationem etiam ex hoc intellegi potest, quod versus saepe in oratione per imprudentiam dicimus. Est id vehementerest id vehementer A: quod vehementer est L vitiosum, sed non attendimus neque exaudimus nosmet ipsos; senarios vero et Hipponacteos effugere vix possu- mus; magnam enim partem ex iambis nostra constat oratio. Sed tamen eos versus facile agnoscitagnoscit AF: cognoscit OPM: ignoscit Heerdegen auditor; sunt enim usitatissimi; inculcamus autem per imprudentiam saepe etiam minus usitatos, sed tamen versus: vitiosum genus et longa animi provisione fugiendum.

elegit ex multis Iso- crati libris triginta fortasse versus Hieronymus Peripateticus in primis nobilis, plerosque senarios, sed etiam anapaestosanapaestos vulg.: anapaesta FPO: anapesti A ; quo quid potest esse turpius? Etsi in legendolegendo AP1: eligendo FOMP2 fecit malitiose; prima enim syllaba dempta exex A:in L primo verbo sententiae postremum ad verbum primam rursus syllabam adiunxit insequentis sententiae; itaita A:itaque L factus est anapaestus is qui Aristophaneus nominatur; quod ne accidat observari nec potest nec necesse est. Sed tamen hic corrector in eo ipso loco quo reprehendit, ut a me animum adversum est studiose inquirente in eum, immittit imprudens ipse senarium. Sit igitur hoc cognitum in solutis etiam verbis inesse numeros eosdemque esse oratorios qui sint poetici.

sequitur ergo ut qui maxime cadant in orationem aptam numeri videndum sit. Sunt enim qui iambicumiambicum L: iambum Stangl: ambiguum A putent, quod sit orationisorationis A: orationi FO: oratori PM simillimus, qua de causa fieri ut isfieri ut is L: ratione A potissimum propter similitudinem veritatis adhibeatur in fabulis, quodquod AL Non.:cum Ernesti ille dactylicusdactylicus AO2FPM: dactylus O1Non. (p. 142) numerus hexametrorum magniloquentiae sit accommodatioraccommodatior FPO: comnmodatior A . Ephorus autem, levis ipse orator etet A: sed L profectus ex optima disciplina, paeana sequitur aut dactylum, fugit autem spondeum et trochaeum. Quod enimpost enim usque ad per versetur (231) om. A paean habebat tris brevis, dactylus autem duas, brevitate et celeritate syllabarum labi putat verba proclivius contraque accidere in spondeo et trochaeo; quorum quorum add. Heerdegen quod alter e longis constet alter e brevibus, fiericonstet... fieri Ernesti:constaret ... fieret L alteram nimis incitatam alteram nimis tardam orationem, neutram temperatam.

sed et illi priores errant et Ephorus in culpa est. Nam etet L: secl. Manutius:ei Jahn qui paeana praetereunt, non vident mollissimum a sese numer m eundemque amplissimum praeteriri. Quod longe Aristoteli videtur secus, qui iudicat heroum numerum grandiorem quam desideret soluta oratio, iambum autem nimis e vul- gari esse sermone. Ita neque humilem et abiectamet abiectam Lambinus: nec abiectam L oratio- nem nec nimis altam et exaggeratam probat, plenam tamen eam vult esse gravitatis, ut eos qui audientaudiant maluit Ernesti ad maiorem admirationem possit traducere.