duae sunt igitur res quae permulceant auris, sonus et numerus. De numero mox, nunc de sono quaerimus. Verba, ut supra diximus, legenda sunt potissimum bene sonantia, sed ea non ut poetae exquisita ad sonum, sed sumpta de medio. qua pontus HellesHelles A: hellus L superat tmolum L: superadmolum A , †supera Tmolum ac Tauricos†ac Tauricos PM: ad Tauricos FO: adauricos A: qua ponte ab Helles superat Tmolum et Tauricos Madvig : locorumlocorum AL: colchorum O2, unde auricomus Colchorum <aries> Ribbeck splendidis nominibus inluminatus est versus, sed proximus inquinatus insuavissima littera: finisfinis L: finitus A frugifera et effertaefferta Lachmann ad Lucr. vi. 258: ferta L: feria A1 arva AsiaeAsiae A: Asia L tenet.

qua re bonitate potius nostrorum verborum utamur quam splendore Graecorum, nisi forte sic loqui paenitet: qua tempestate Helenam Parisparis helenam AL: transp. Lachmann, cp. de Orat. iii. 219 et quae sequuntur. Immo vero ista sequamur asperitatemque fugiamus: habeo istancistanc Ribbeck: ista A: istan L ego perterricrepam itemqueitemque Ernesti: idemque L: fidem ... A : versutiloquas malitias. nec solum componentur verba ratione, sed etiam finienturcomponentur... finientur L: componantur ... finiantur A , quoniam id iudicium esse alterum aurium diximus. Etet A: sed L finiunturfiniuntur L: finiantur A aut ipsa compositione et quasiet quasi AL: aut quasi Schütz aut quodam genere vulg.: ut quaedam genera AL sua sponte, aut quodam genere verborum, inin om. A quibus ipsis concinnitas inest; quae sive casus habent in exitu similis sive paribus paria redduntur sive opponuntur contraria, suapte natura numerosa sunt, etiam si nihil est factum de industria.