<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1:131-148</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1:131-148</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1"><div type="textpart" n="131" subtype="section"><p><reg>nec</reg> vero miseratione solum mens iudicum permovenda est
—qua nos ita dolenter uti solemus ut puerum infantem in
manibus perorantes tenuerimus, ut alia in causa excitato reo
nobili, sublato etiam filio parvo, plangore et lamentatione
complerimus<note>complerimus <hi rend="italics">vulg.</hi>: compleremus <hi rend="italics">AL</hi>
                  </note> forum—, sed est faciendum etiam ut irascatur
iudex mitigetur, invideat faveat, contemnat admiretur,
oderit diligat, cupiat fastidiat<note>fastidiat <hi rend="italics">Stangl</hi> (<hi rend="italics">Philol.</hi> xlv. 193): taedeat <hi rend="italics">A</hi>: satietate afficiatur <hi rend="italics">L</hi>: abhorreat <hi rend="italics">Stegmann</hi>
                  </note>, speret metuat, laetetur doleat;
qua in varietate duriorum accusatio suppeditabit
exempla, mitiorum defensiones meae.
</p></div><div type="textpart" n="132" subtype="section"><p><reg>nullo</reg> enim modo
animus audientis aut incitari aut leniri potest, qui modus
a me non temptatus sit,—dicerem perfectum, si ita iudi-

<pb n="p.2041"/>

carem, nec in veritate crimen arrogantiae extimescerem<note>pertimescerem <hi rend="italics">A</hi>
                  </note>;
sed, ut supra dixi, nulla me ingeni sed magna vis animi
inflammat, ut me ipse non teneam; nec umquam is qui
audiret incenderetur, nisi ardens ad eum perveniret<note>audiet incendetur ... perveniet <hi rend="italics">Bake</hi>
                  </note> oratio.
Vterer exemplis domesticis, nisi ea legisses, uterer alienis
vel Latinis, si ulla reperirem, vel Graecis, si deceret. Sed
Crassi perpauca sunt nec ea iudiciorum, nihil Antoni, nihil
Cottae, nihil Sulpici; dicebat melius quam scripsit Hortensius.
</p></div><div type="textpart" n="133" subtype="section"><p><reg>verum</reg> haec vis, quam quaerimus, quanta sit suspicemur<note>suspicamur <hi rend="italics">A</hi>
                  </note>,
quoniam exemplum non habemus, aut si exempla
sequimur, a Demosthene sumamus et quidem perpetuae
dictionis ex eo loco unde in Ctesiphontis iudicio de suis
factis, consiliis, meritis in rem publicam adgressus est dicere. Ea
profecto oratio in eam formam quae est insita in
mentibus nostris includi sic potest, ut maior eloquentia ne
requiratur<note>non requiratur <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> quidem.
</p><p><milestone n="39" unit="chapter"/></p></div><div type="textpart" n="134" subtype="section"><p><reg>sed</reg> iam forma <del>ipsa<note>ipsa <hi rend="italics">om. A</hi>
                     </note>
                  </del> restat et <foreign xml:lang="greek">xarakth\r</foreign> ille qui dicitur;
qui qualis esse debeat ex his<note>his <hi rend="italics">A</hi>: ipsis <hi rend="italics">L</hi>: iis ipsis <hi rend="italics">Lambinus</hi>
                  </note> quae supra dicta sunt intellegi
potest. Nam et singulorum verborum et conlocatorum
lumina attigimus; quibus sic abundabit, ut verbum ex ore
nullum nisi aut elegans aut grave exeat, ex omnique genere
frequentissimae translationes erunt, quod eae propter similitudinem
transferunt animos et referunt ac movent huc et
illuc, qui motus cogitationis celeriter agitatus per se ipse delectat. Et
reliqua ex conlocatione verborum quae sumuntur
quasi lumina magnum adferunt ornatum orationi; sunt
enim similia illis quae in amplo ornatu scaenae aut fori
appellantur insignia, non quia<note>quia <hi rend="italics">A et Quintil.</hi> ix. 1, 37: quod <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> sola ornent, sed quod excellant.
</p></div><div type="textpart" n="135" subtype="section"><p><reg>eadem</reg> ratio est horum quae sunt orationis lumina
et quodam modo insignia: cum aut duplicantur iteranturque
verba aut leviter<note>leviter <hi rend="italics">Ernesti</hi> (<hi rend="italics">cf. Gesner ad Quintil.</hi> ix. 1, 38): breviter <hi rend="italics">AL Quintil.</hi>: bis breviter <hi rend="italics">Pluygers</hi>
                  </note> commutata ponuntur, aut ab eodem verbo

<pb n="p.2042"/>

ducitur saepius oratio aut in idem conicitur<note>conicitur <hi rend="italics">AL</hi>: committitur <hi rend="italics">Quint. cod. M</hi>: concluditur <hi rend="italics">Pluygers</hi>
                  </note> aut utrumque,
aut adiungitur idem iteratum aut idem ad extremum refertur
aut continenter unum verbum non in eadem<note>in eadem <hi rend="italics">AL</hi>: eadem <hi rend="italics">Quintil.</hi>
                  </note> sententia
ponitur; aut cum similiter vel cadunt verba vel desinunt;
aut cum sunt<note>cum sunt <hi rend="italics">A</hi>: multis modis <hi rend="italics">L Quintil.</hi>: cum cumulantur <hi rend="italics">Jahn</hi>: cum cumulatis <hi rend="italics">Mommsen</hi>
                  </note> contrariis relata contraria; aut cum gradatim
sursum versus reditur<note>reditur <hi rend="italics">AL</hi>: itur et reditur <hi rend="italics">Kayser</hi>: itur <hi rend="italics">Sandys</hi>: retroque dicitur <hi rend="italics">Vo'lbehr</hi>
                  </note>; aut cum demptis coniunctionibus
dissolute plura dicuntur; aut cum aliquid praetereuntes cur
id faciamus ostendimus; aut cum corrigimus nosmet ipsos
quasi reprehendentes; aut si est aliqua exclamatio<note>exclamatio <hi rend="italics">A Quint.</hi>: explanatio <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> vel admirationis
vel questionis<note>conquestionis <hi rend="italics">cum codd. dett. maluit Lambinus</hi>
                  </note>; aut cum eiusdem nominis casus
saepius commutantur.
</p><p/></div><div type="textpart" n="136" subtype="section"><p><reg>sed</reg> sententiarum ornamenta maiora sunt; quibus quia
frequentissime Demosthenes utitur<note>utitur <hi rend="italics">A</hi>: utatur <hi rend="italics">L et codd. Quint. BM</hi>
                  </note>, sunt qui putent<note>putent <hi rend="italics">A</hi>: putant <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> idcirco
eius eloquentiam maxime esse laudabilem. Et vero nullus
fere ab eo locus sine quadam conformatione sententiae
dicitur; nec quicquam est aliud dicere nisi<note>nisi <hi rend="italics">A Quint.</hi>: nisi quam aut <hi rend="italics">L</hi>: nisi aut <hi rend="italics">codd. dett.</hi>
                  </note> omnis aut certe
plerasque aliqua specie inluminare sententias: quas cum
tu optime, Brute, teneas, quid attinet nominibus uti aut
exemplis? <reg>tantum</reg> modo notetur locus.
<milestone n="40" unit="chapter"/>
               </p></div><div type="textpart" n="137" subtype="section"><p><reg>sic</reg> igitur dicet
ille, quem expetimus, ut verset saepe multis modis eadem
et<note>eadem et <hi rend="italics">Quint.</hi>: eandem et <hi rend="italics">A</hi>: eadem ut <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> una in re<note>una in re <hi rend="italics">vulg.</hi>: in una re <hi rend="italics">Quint.</hi>: unam rem <hi rend="italics">A</hi>: unam in rem <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> haereat in eademque commoretur sententia<note>in eademque commoretur sententia <hi rend="italics">Quint.</hi>: et in eandem commoretur sententiam <hi rend="italics">L</hi>: in eadem commoreturque sententia <hi rend="italics">A</hi> (<hi rend="italics">Iul. Vict.</hi> p. 433)</note>;
saepe etiam ut extenuet aliquid, saepe ut inrideat; ut declinet
a proposito deflectatque sententiam; ut proponat
quid dicturus sit; ut, cum transegerit iam aliquid, definiat;

<pb n="p.2043"/>

ut se ipse revocet; ut quod dixit<note>dixit <hi rend="italics">AL</hi>: dixerit <hi rend="italics">Quintil.</hi>
                  </note> iteret; ut argumentum
ratione concludat; ut interrogando urgeat; ut rursus quasi
ad interrogata sibi ipse<note>quasi et sibi ipse <hi rend="italics">om. A</hi>
                  </note> respondeat; ut contra ac<note>ac <hi rend="italics">L</hi>: ut <hi rend="italics">A</hi>: et <hi rend="italics">Quint.</hi>
                  </note> dicat accipi
et sentiri velit; ut addubitet ecquid potius aut quo modo
dicat; ut dividat in partis; ut aliquid relinquat ac neglegat;
ut ante praemuniat; ut in eo ipso in quo reprehendatur
culpam in adversarium conferat;
</p></div><div type="textpart" n="138" subtype="section"><p>ut saepe cum eis qui
audiunt, non numquam etiam cum adversario quasi deliberet;
ut hominum sermones moresque describat; ut muta
quaedam loquentia inducat; ut ab eo quod agitur avertat
animos; ut saepe in hilaritatem risumve convertat; ut ante
occupet quod videatur<note>uideatur <hi rend="italics">Quintil.</hi> (<hi rend="italics">codd. AM</hi>): videat <hi rend="italics">L</hi>: putet <hi rend="italics">A</hi>
                  </note> opponi; ut comparet similitudines;
ut utatur<note>ut utatur <hi rend="italics">Quint.</hi> (<hi rend="italics">cod. A</hi>): utatur <hi rend="italics">AL</hi>
                  </note> exemplis; ut aliud alii tribuens dispertiat; ut interpellatorem
coerceat; ut aliquid reticere se dicat; ut denuntiet
quid caveant; ut liberius quid audeat; ut irascatur
etiam, ut obiurget aliquando; ut deprecetur, ut supplicet,
ut medeatur; ut a proposito declinet aliquantum<note>ut a p.... aliquantum <hi rend="italics">secl. Bake</hi>
                  </note>; ut optet,
ut exsecretur; ut fiat eis apud quos dicet<note>dicet <hi rend="italics">L</hi>: dicit <hi rend="italics">A</hi>
                  </note> familiaris.
</p></div><div type="textpart" n="139" subtype="section"><p><reg>atque</reg>
alias etiam dicendi quasi virtutes sequetur<note>sequetur <hi rend="italics">A Quint.</hi>: sequatur <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>: brevitatem, si
res petet; saepe etiam rem dicendo subiciet oculis; saepe
supra feret quam fieri possit; significatio saepe erit maior
quam oratio; saepe hilaritas, saepe vitae naturarumque
imitatio.
<milestone n="41" unit="chapter"/>
                  <reg>hoc</reg> in genere—nam quasi silvam vides—omnis
eluceat oportet eloquentiae magnitudo.
</p><p/></div><div type="textpart" n="140" subtype="section"><p><reg>sed</reg> haec nisi conlocata et quasi structa et nexa verbis ad
eam laudem quam volumus aspirare non possunt. De quo
cum mihi deinceps viderem esse dicendum, etsi movebant<note>movebant <hi rend="italics">A</hi>: non movebant <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>
iam me illa quae supra dixeram tamen eis quae sequuntur
perturbabar magis. Occurrebat enim posse reperiri non
invidos solum, quibus referta sunt omnia, sed fautores etiam

<pb n="p.2044"/>

laudum mearum, qui non censerent eius viri esse, de cuius
meritis senatus tanta iudicia fecisset comprobante populo
Romano quanta de nullo, de artificio dicendi litteris tam
multa mandare. Quibus si nihil aliud responderem nisi me
M. Bruto negare roganti noluisse, iusta esset excusatio, cum
et amicissimo et praestantissimo viro et recta et honesta
petenti satis facere voluissem.
</p></div><div type="textpart" n="141" subtype="section"><p><reg>sed</reg> si profiterer<note>profiterer <hi rend="italics">Ernesti</hi>: profitear <hi rend="italics">L</hi>: profiteatur <hi rend="italics">A</hi>
                  </note>—quod
utinam possem!—me studiosis dicendi praecepta et quasi
vias quae ad eloquentiam ferrent<note>ferrent <hi rend="italics">AL</hi>: ferent <hi rend="italics">Jahn</hi>: ferant <hi rend="italics">Kayser</hi>
                  </note> traditurum, quis tandem
id iustus rerum existimator reprehenderet<note>reprehenderet <hi rend="italics">AL</hi>: reprehendet <hi rend="italics">cod. Vict.</hi>: reprehendat <hi rend="italics">Bake</hi>
                  </note>? <reg>nam</reg> quis umquam
dubitavit quin<note>quin <hi rend="italics">L</hi>: quod <hi rend="italics">A</hi>
                  </note> in re publica nostra primas eloquentia
tenuerit semper urbanis pacatisque<note>pacatis <hi rend="italics">maluit Piderit</hi>
                  </note> rebus, secundas iuris
scientia? cum in altera gratiae, gloriae, praesidi plurimum
esset, in altera praescriptionum<note>praescriptionum <hi rend="italics">cod. Laur. Poggii</hi>: persecutionum <hi rend="italics">AL</hi>
                  </note> cautionumque praeceptio,
quae quidem ipsa auxilium ab eloquentia saepe peteret, ea
vero repugnante vix suas regiones finisque defenderet.
</p></div><div type="textpart" n="142" subtype="section"><p><reg>cur</reg>
igitur ius civile docere semper pulchrum fuit hominumque
clarissimorum discipulis floruerunt domus: ad dicendum
si quis acuat aut adiuvet in eo<note>aut...eo <hi rend="italics">secl. Hoerner</hi>
                  </note> iuventutem, vituperetur?
<reg>nam</reg> si vitiosum est dicere ornate, pellatur omnino e civitate
eloquentia; sin ea non modo eos ornat penes quos est, sed
etiam iuvat universam<note>universam <hi rend="italics">L</hi>: iuvat eversam <hi rend="italics">A</hi>
                  </note> rem publicam, cur aut discere turpe
est quod scire honestum est aut quod posse pulcherrimum
est id non gloriosum est docere?
</p><p><milestone n="42" unit="chapter"/></p></div><div type="textpart" n="143" subtype="section"><p>'<reg>at</reg> alterum factitatum est, alterum novum.' <reg>fateor</reg>; sed
utriusque rei causa est. Alteros enim respondentes audire
sat erat, ut ei qui docerent nullum sibi ad eam rem tempus
ipsi seponerent, sed eodem tempore et discentibus satis
facerent et consulentibus; alteri, cum domesticum tempus

<pb n="p.2045"/>

in cognoscendis componendisque causis, forense in agendis,
reliquum in sese ipsis reficiendisomne consumerent, quem
habebant instituendi aut docendi locum? <reg>atque</reg> haud scio
an plerique nostrorum oratorum <del>contra atque nos<note>contra atque nos <hi rend="italics">om. L</hi>
                     </note>
                  </del> ingenio
plus valuerint quam doctrina; itaque illi dicere melius<note>melius docere <hi rend="italics">L1</hi>
                  </note> quam
praecipere, nos contra fortasse possumus.
</p></div><div type="textpart" n="144" subtype="section"><p>'<reg>at</reg> dignitatem
docere non habet.' <reg>certe</reg>, si quasi in ludo; sed si monendo,
si cohortando, si percontando, si communicando<note>communicando <hi rend="italics">A</hi>: commemorando <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>, si interdum
etiam una legendo, audiendo, nescio <del>cur</del> cum<note>cur cum <hi rend="italics">vulg.</hi>: cur non <hi rend="italics">AL eiecit Lambinus</hi>: cur <hi rend="italics">secl. Bake</hi>: nescio cur ... etiam <hi rend="italics">secl. Madvig</hi>
                  </note> docendo
etiam aliquid aliquando <del>si</del> possis<note>possis <hi rend="italics">A</hi>: posses <hi rend="italics">L</hi>: si possis <hi rend="italics">vulg.</hi>
                  </note> meliores<note>melius <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> facere, cur nolis?
<reg>an</reg> quibus verbis sacrorum alienatio fiat docere honestum
est<del>, ut est<note>ut est <hi rend="italics">om. A</hi>
                     </note>
                  </del>: quibus ipsa sacra retineri defendique possint
non honestum est?
</p></div><div type="textpart" n="145" subtype="section"><p>'<reg>at</reg> ius profitentur etiam qui nesciunt;
eloquentiam<note>eloquentiam <hi rend="italics">A</hi>: eloquentia <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> autem illi ipsi qui consecuti sunt tamen ea<note>ea <hi rend="italics">om. L</hi>: eam, tamen <hi rend="italics">Stangl</hi>
                  </note> se
valere dissimulant<note>dissimulat <hi rend="italics">AL</hi>: dissimulatur <hi rend="italics">Ernesti</hi>
                  </note>.' <reg>propterea</reg> quod prudentia hominibus
grata est, lingua suspecta. Num igitur aut latere eloquentia
potest aut id quod dissimulat effugit aut est periculum ne
quis putet in magna arte et gloriosa turpe esse docere alios
id quod ipsi fuerit honestissimum discere?
</p></div><div type="textpart" n="146" subtype="section"><p><reg>ac</reg> fortasse
ceteri tectiores; ego semper me didicisse prae me tuli. Qui<note>qui <hi rend="italics">vulg.</hi>: quid <hi rend="italics">AL</hi>
                  </note>
enim possem, cum <del>et<note>et <hi rend="italics">om. A</hi>
                     </note>
                  </del> afuissem domo<note>domo <hi rend="italics">om. L</hi>
                  </note> adulescens et horum
studiorum causa maria<note>maria <hi rend="italics">A</hi>: mare <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> transissem et doctissimis hominibus
referta domus esset et aliquae fortasse inessent in sermone
nostro doctrinarum notae cumque vulgo scripta nostra
legerentur, dissimulare<note>dissimularem <hi rend="italics">L</hi>: dissimulare? non me <hi rend="italics">Stangl</hi>
                  </note> me didicisse? Quid<note>quid <hi rend="italics">AL</hi>: qui <hi rend="italics">codd. dett.</hi> erat cur <hi rend="italics">om. A</hi>
                  </note> 
                  <del>erat cur</del>
probarem<note>improbarem <hi rend="italics">Jahn</hi>
                  </note> nisi quod parum fortasse profeceram?
</p><p><milestone n="43" unit="chapter"/><reg>quod</reg> cum ita sit, tamen ea quae supra dicta sunt plus

<pb n="p.2046"/>

in disputando quam ea de quibus dicendum est dignitatis
habuerunt.
</p></div><div type="textpart" n="147" subtype="section"><p><reg>de</reg> verbis enim componendis et de syllabis
prope modum dinumerandis et dimetiendis loquemur; quae
etiam si sunt, sicuti mihi videntur, necessaria, tamen fiunt
magnificentius quam docentur. Est id omnino verum, at<note>at <hi rend="italics">Schenkl</hi>: ut <hi rend="italics">A</hi>: sed <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>
proprie in hoc dicitur. Nam omnium magnarum artium
sicut arborum altitudo nos delectat, radices stirpesque non
item; sed esse illa sine his non potest. Me autem sive
pervulgatissimus<note>pervagatissimus <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> ille versus, qui vetat
<quote rend="blockquote"><l part="M">artem pudere proloqui quam factites,</l></quote>
dissimulare non sinit qui<note>qui <hi rend="italics">Madvig</hi>: quin <hi rend="italics">AL</hi>: quantum <hi rend="italics">Reid</hi>
                  </note> delecter, sive tuum studium
a me hoc volumen expressit, tamen eis quos aliquid reprehensuros
suspicabar respondendum fuit.
</p></div><div type="textpart" n="148" subtype="section"><p><reg>quod</reg> si ea quae
dixi non ita essent, quis tamen se tam durum agrestemque
praeberet qui hanc mihi non daret veniam, ut cum meae
forenses artes et actiones publicae concidissent, non me
aut desidiae, quod facere non possum, aut maestitiae, cui
resisto, potius quam litteris dederem? <reg>quae</reg> quidem me
antea in iudicia atque in curiam deducebant, nunc oblectant
domi; nec vero talibus modo rebus qualis hic liber continet,
sed multo etiam gravioribus et maioribus; quae si
erunt perfectae, profecto maximis<note>maximis <hi rend="italics">om. L</hi>
                  </note> rebus forensibus nostris
<del>et externis<note>et externis <hi rend="italics">om. L</hi>
                     </note>
                  </del> inclusae <del>et domesticae<note>et domesticae <hi rend="italics">om. L</hi>
                     </note>
                  </del> litterae respondebunt.
Sed ad institutam disputationem revertamur.
</p><p><milestone n="44" unit="chapter"/></p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>