<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1:105-108</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1:105-108</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1"><div type="textpart" n="105" subtype="section"><p><reg>sed</reg> tamen, quoniam<note>quod iam <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> et hunc tu oratorem cum
eius studiosissimo Pammene, cum esses Athenis, totum
diligentissime cognovisti nec eum dimittis e manibus et
tamen nostra etiam lectitas, vides profecto ilium multa
perficere, nos multa conari, ilium posse, nos velle quocumque
modo causa postulet dicere. Nam<note>Nam <hi rend="italics">A</hi>: Sed <hi rend="italics">L</hi>: et <hi rend="italics">A</hi>: nam et <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> ille magnus et
successit ipse magnis et maximos oratores habuit aequalis;
nos minus<note>minus <hi rend="italics">A</hi>: nimis <hi rend="italics">Manutius</hi>: non minus <hi rend="italics">vulg., om. L</hi>
                  </note>. Magnum fecissemus, si quidem potuissemus
quo contendimus pervenire in ea urbe in qua, ut ait
Antonius, auditus eloquens nemo erat.
</p></div><div type="textpart" n="106" subtype="section"><p><reg>atqui</reg> si Antonio
Crassus eloquens visus non est aut sibi ipse, numquam
Cotta visus esset, numquam Sulpicius, numquam Hortensius;
nihil enim ample Cotta, nihil leniter Sulpicius, non
multa graviter Hortensius; superiores magis ad omne genus
apti, Crassum dico et Antonium. Ieiunas igitur huius
multiplicis et aequabiliter<note>aequaliter <hi rend="italics">Schütz</hi>
                  </note> in omnia genera fusae orationis
auris civitatis accepimus, easque nos primi, quicumque
eramus<note>eramus <hi rend="italics">L</hi>: oramus (<hi rend="italics">superscripto</hi> ba) <hi rend="italics">A</hi>
                  </note> et quantulumcumque dicebamus, ad huius generis
<del>dicendi<note>dicendi <hi rend="italics">om. A</hi>
                     </note>
                  </del> audiendi incredibilia studia convertimus.
</p></div><div type="textpart" n="107" subtype="section"><p><reg>quantis</reg>
illa clamoribus adulescentuli diximus <del>de supplicio parricidarum<note>de...parricidarum <hi rend="italics">om. A</hi>
                     </note>
                  </del>,
quae nequaquam satis defervisse<note>fatis deperiisse <hi rend="italics">A</hi>
                  </note> post aliquanto
sentire coepimus: Quid enim tam commune quam spiritus
vivis, terra mortuis, mare fluctuantibus<note>fluctuantibus <hi rend="italics">codd. or. Rosc.</hi>: eluctantibus <hi rend="italics">A</hi>: fluctibus <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>, litus eiectis? <reg>ita</reg>

                  <pb n="p.2033"/>

vivunt, dum possunt, ut ducere animam de caelo non
queant; ita moriuntur ut eorum ossa terram non tangant;
ita iactantur fluctibus ut numquam adluantur; ita postremo
eiciuntur ut ne ad saxa quidem mortui conquiescant, et
quae sequuntur; sunt enim omnia sic ut adulescentis non
tam re et maturitate quam spe et exspectatione laudati. Ab
hac etiam indole iam illa matura: <reg>vxor</reg> generi, noverca
filii, filiae paelex.
</p></div><div type="textpart" n="108" subtype="section"><p><reg>nec</reg> vero hic erat unus ardor in nobis
ut hoc modo omnia diceremus. Ipsa enim illa <del>pro Roscio<note>pro Roscio <hi rend="italics">seel. Bake, coll. Quintil.</hi> xii. 1. 20</note>
                  </del>
iuvenilis<note>in iuvenali <hi rend="italics">Schütz</hi>: ex iuvenali <hi rend="italics">Heerdegen</hi>
                  </note> redundantia multa habet attenuata, quaedam etiam
paulo hilariora, ut<note>ut <hi rend="italics">Lambinus</hi>: at <hi rend="italics">AL</hi>
                  </note> pro Habito, pro Cornelio compluresque
aliae. Nemo enim orator tam multa ne in Graeco quidem
otio scripsit quam multa sunt nostra, eaque hanc ipsam
habent quam probo varietatem.
<milestone n="31" unit="chapter"/>
               </p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>