<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi039.perseus-lat1:61-83</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi039.perseus-lat1:61-83</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi039.perseus-lat1"><div type="textpart" n="61" subtype="section"><p><reg>hunc</reg> igitur Cethegum consecutus est aetate Cato, qui 
annis <num>ix</num>
                  <note><num>viiii</num><hi rend="italics">FG2</hi>: <num>iiii</num><hi rend="italics">H</hi>: <num>iiii</num><hi rend="italics">codd.</hi></note> post eum fuit consul. Eum nos ut perveterem
habemus, qui L. Marcio M'. Manilio consulibus mortuus
est, annis <num>lxxxvi</num> ipsis ante me consuler. <milestone n="16" unit="chapter"/>
                  <reg>nec</reg> vero 
habeo quemquam antiquiorem, cuius quidem scripta pro-
ferenda putem, nisi<note>nisi <hi rend="italics">codd.</hi>: nisi si <hi rend="italics">Manutius</hi>
                  </note> quem Appi Caeci oratio haec ipsa de
Pyrrho et non nullae mortuorum laudationes forte delectant<note>delectent <hi rend="italics"> maluit Ernesti</hi>
                  </note>.
</p></div><div type="textpart" n="62" subtype="section"><p><reg>et</reg> hercules eae quidem<note>eae quidem <hi rend="italics">F2</hi>: hae quidem <hi rend="italics">M</hi>: equidem <hi rend="italics">codd.</hi>
                  </note> exstant: ipsae enim familiae sua 
quasi ornamenta ac monumenta servabant et ad usum, si
quis eiusdem generis occidisset, et ad memoriam laudum
domesticarum et ad inlustrandam nobilitatem suam. Quam-
20 quam his laudationibus historia rerum nostrarum est facta
mendosior. Multa enim scripta sunt in eis<note>eis <hi rend="italics">vulg.</hi>: his <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> quae facta non
sunt: falsi triumphi, plures consulatus, genera etiam falsa
et ad plebem<note>a plebe <hi rend="italics">maluit Lambinus</hi>
                  </note> transitiones, cum homines humiliores in
alienum eiusdem nominis infunderentur genus; ut si ego
me a M'. Tullio esse dicerem, qui patricius cum Servio
Sulpicio consul anno x post exactos reges fuit. </p></div><div type="textpart" n="63" subtype="section"><p><reg>catonis</reg> 
autem orationes non minus multae fere sunt quam Attici
Lysiae, cuius arbitror plurimas esse—est enim Atticus,
quoniam certe Athenis est et natus et mortuus et functus
omni civium munere, quamquam Timaeus eum quasi Licinia

<pb n="p.1019"/>

et Mucia lege repetit Syracusas—et quodam modo est
non nulla in eis etiam inter ipsos similitudo. Acuti sunt,
elegantes faceti breves; sed ille Graecus ab omni laude
felicior. <milestone n="64" unit="chapter"/>
                  <reg>habet</reg> enim certos sui studiosos, qui non tam
habitus corporis opimos quam gracilitates consectentur, 
quos, valetudo modo bona sit, tenuitas ipsa delectat—quamquam in Lysia sunt saepe etiam lacerti, sic uti<note>uti <hi rend="italics">Stangl</hi>: ut et <hi rend="italics">codd.</hi>: et <hi rend="italics">secl. edd.</hi>
                  </note> fieri
nihil possit valentius; verum est certe genere toto strigo-
sior—, sed habet tamen suos laudatores, qui hac ipsa eius
subtilitate admodum gaudeant. <milestone n="17" unit="chapter"/>
               </p></div><div type="textpart" n="65" subtype="section"><p><reg>catonem</reg> vero quis nostro-
rum oratorum, qui quidem nunc sunt, legit ? aut quis novit
omnino ? At quem virum, di boni ! mitto civem aut senatorem aut imperatorem; oratorem enim hoc loco quaerimus:
quis illo gravior in laudando ? acerbior in vituperando ? in
sententiis argutior? in docendo edisserendoque subtilior? 
Refertae sunt orationes amplius centum quinquaginta, quas
quidem adhuc invenerim et legerim, et verbis et rebus inlustribus. Licet ex his eligant ea quae notatione et laude
digna sint: omnes oratoriae virtutes in eis reperientur.
</p></div><div type="textpart" n="66" subtype="section"><p><reg>iam</reg> vero Origines eius quem florem aut quod lumen elo-
quentiae non habent ? Amatores huic desunt, sicuti multis
iam ante saeculis et Philisto Syracusio et ipsi Thucydidi.
Nam ut horum concisis sententiis, interdum etiam non satis
[autem<note>autem sed. <hi rend="italics">vulg.</hi>: interdum autem non satis <hi rend="italics">Martha</hi>
                  </note>] apertis cum brevitate tum nimio acumine, officit<note>effecit <hi rend="italics">maluit Schütz</hi>
                  </note>
Theopompus elatione atque altitudine orationis suae (quod 
idem Lysiae Demosthenes<note>quod ... Demosthenes <hi rend="italics">secl. Schütz</hi>
                  </note>) sic Catonis luminibus obstruxit
haec posteriorum quasi exaggerata altius oratio. </p></div><div type="textpart" n="67" subtype="section"><p><reg>sed</reg> ea<note>ea <hi rend="italics">Bake</hi>: et <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> in
nostris inscitia est, quod hi ipsi, qui in Graecis antiquitate
delectantur eaque subtilitate, quam Atticam appellant, hanc
in Catone ne<note>ne <hi rend="italics">vulg.</hi>: non <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> noverunt quidem. Hyperidae volunt esse et 
Lysiae. Laudo. </p></div><div type="textpart" n="68" subtype="section"><p><reg>sed</reg> cur nolunt Catones<note>Catones <hi rend="italics">vulg.</hi>: Catonis <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>? Attico genere

<pb n="p.1020"/>

dicendi se gaudere dicunt. Sapienter id quidem; atque
utinam imitarentur, nec ossa solum sed etiam sanguinem!
Gratum est tamen quod volunt.<note>gratum ... volunt <hi rend="italics">secl. Eberhard</hi>
                  </note>—Cur igitur Lysias et Hyperides amatur, cum penitus ignoretur Cato? Antiquior
est huius sermo et quaedam horridiora verba. Ita enim
tum loquebantur. Id muta, quod tum ille non potuit, et
adde numeros et <hi rend="italics">ut</hi>
                  <note>ut <hi rend="italics">add. vulg.</hi>
                  </note> aptior sit oratio, ipsa verba compone et
quasi coagmenta, quod ne Graeci quidem veteres factitaverunt: iam neminem antepones Catoni. </p></div><div type="textpart" n="69" subtype="section"><p><reg>ornari</reg> orationem 
Graeci putant, si verborum immutationibus utantur<note>utamur <hi rend="italics">maluit Stangl</hi>
                  </note>, quos
appellant <foreign xml:lang="greek">tro/pous,</foreign> et sententiarum orationisque formis, quae
vocant <foreign xml:lang="greek">sxh/mata</foreign>: non veri simile est quam sit in utroque
genere et creber et<note>creber et <hi rend="italics">F2M2</hi>: creberet <hi rend="italics">M1</hi>:
crebere <hi rend="italics">F1G</hi>: crebre <hi rend="italics">codd.</hi>
                  </note> distinctus Cato. <milestone n="18" unit="chapter"/>
                  <reg>nec</reg> vero ignoro nondum esse satis politum hunc oratorem et quaerendum esse
aliquid perfectius; quippe cum ita sit ad nostrorum temporum rationem vetus,ut nullius scriptum exstet dignum quidem
lectione quod sit antiquius<note>quippe... antiquius <hi rend="italics">secl. Eberhard</hi>
                  </note>. Sed maiore honore in<note>maiore in honore <hi rend="italics">Sauppe</hi>
                  </note> omnibus artibus quam in hac una arte<note>arte <hi rend="italics">secl. vulg.</hi>
                  </note> dicendi versatur<note>observatur <hi rend="italics">Bährens</hi>
                  </note> antiquitas.
<milestone n="70" unit="chapter"/>
                  <reg>quis</reg> enim eorum qui haec minora animadvertunt non intellegit Canachi signaiora esse quam ut imitentur veri—
tatem; Calamidis dura illa quidem, sed tamen molliora
quam Canachi; nondum Myronis satis ad veritatem adducta,
iam tamen quae non dubites pulchra dicere; pulchriora
etiam<note>etiam <hi rend="italics">FO om. vulg.</hi>
                  </note> Polycliti et iam<note>et iam <hi rend="italics">O2 al</hi>: etiam <hi rend="italics">vulg.</hi>
                  </note> plane perfecta, ut mihi quidem videri
solent? Similis in pictura ratio est; in qua Zeuxim et Polygnotum et Timanthem et eorum, qui non sunt usi plus
quam quattuor coloribus, formas et liniamenta laudamus;
at in Aetione Nicomacho Protogene Apelle iam perfecta
sunt omnia. <milestone n="71" unit="chapter"/>
                  <reg>et</reg> nescio an reliquis in rebus omnibus idem 
eveniat: nihil est enim simul et inventum et perfectum;

<pb n="p.1021"/>

nec dubitari debet quin fuerint ante Homerum poetae, quod
ex eis carminibus intellegi potest, quae apud illum et in
Phaeacum et in procorum epulis canuntur. Quid, nostri
veteres versus ubi sunt?
<quote rend="blockquote"><l>quos olim Fauni vatesque canebant,</l><l>cum neque Musarum scopulos ....<note>quisquam superarat <hi rend="italics">add. Victories</hi>
                        </note>
                     </l><l>nec <hi rend="italics">doctis </hi>dictis<note>doctis dictis <hi rend="italics">Bergk</hi>: dicti <hi rend="italics">L</hi>
                        </note> studiosus quisquam erat ante hunc</l></quote>
ait ipse de se<note>de se Ennius <hi rend="italics">Bake, codices deteriores secutus</hi>
                  </note> nec mentitur in gloriando: sic enim<note>sic in <hi rend="italics">L</hi>: sic [<hi rend="italics">ut</hi>]
<hi rend="italics">vulg.</hi>
                  </note> sese res
habet. Nam et Odyssia Latina est sic tamquam opus aliquod
Daedali et Livianae fabulae non satis dignae quae iterum 
legantur. </p></div><div type="textpart" n="72" subtype="section"><p><reg>atqui</reg> hic Livius [qui<note>qui <hi rend="italics">secl Schütz</hi>
                  </note>] primus fabulam C. Claudio
Caeci filio et M. Tuditano consulibus docuit anno ipso
ante quam natus est Ennius, post Romam conditam autem<note>conditam autem <hi rend="italics">FO</hi>: autem
conditam <hi rend="italics">codd.</hi>
                  </note>
quartodecimo et quingentensimo, ut hic ait, quem nos
sequimur. Est enim inter scriptores de numero annorum 
controversia. Accius autem a Q. Maximo' quintum consule<note>consule <hi rend="italics">M2G2</hi>: cos. <hi rend="italics">F</hi>: consulem <hi rend="italics">codd.</hi>
                  </note> captum<note>captum <hi rend="italics">vulg.</hi>: capta <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> Tarento scripsit Livium annis <num>xxx</num> post quam
eum fabulam docuisse et Atticus scribit et nos in antiquis
commentariis invenimus, </p></div><div type="textpart" n="73" subtype="section"><p><reg>docuisse</reg> autem fabulam annis
post <num>xi</num> C. Cornelio Q. Minucio consulibus ludis Iuventatis<note>Iuventatis <hi rend="italics">corr. Victorius</hi>: lucutatis
<hi rend="italics">FOG</hi>: luctantis <hi rend="italics">codd.</hi>
                  </note>, 
quos Salinator Senensi proelio voverat. In quo tantus
error Acci fuit, ut his consulibus <num>xl</num>
                  <note><num>xxx</num><hi rend="italics">BHMG</hi></note> annos natus Ennius
fuerit: quoi<note>cui <hi rend="italics">vulg.</hi>: quod <hi rend="italics">L</hi>
fuerit <hi rend="italics">Madvig</hi>: fuit <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> si aequalis fuerit Livius, minor fuit aliquanto
is, qui primus fabulam dedit, quam ei, qui multas docuerant
ante hos consules, et Plautus et Naevius. <milestone n="19" unit="chapter"/>
               </p></div><div type="textpart" n="74" subtype="section"><p><reg>haec</reg> si minus 
apta videntur huic sermoni, Brute, Attico adsigna, qui me
inflammavit studio inlustrium hominum aetates et tempora
persequendi. Ego vero, inquit Brutus, et delector ista

<pb n="p.1022"/>

quasi notatione temporum et ad id quod instituisti, oratorum genera distinguere aetatibus<note>oratorum... aetatibus <hi rend="italics">secl. Stangl</hi>
                  </note>, istam diligentiam esse
accommodatam puto. </p></div><div type="textpart" n="75" subtype="section"><p><reg>recte</reg>, inquam, Brute, intellegis. 
Atque utinam exstarent illa carmina, quae multis saeculis
ante suam aetatem in epulis esse cantitata a singulis convivis de clarorum virorum laudibus in Originibus scriptum
reliquit Cato! Tamen<note>tamen <hi rend="italics">L</hi>: ita me
<hi rend="italics">Weidner</hi>: nam Naevi <hi rend="italics">Eberhard</hi>
                  </note> illius, quem in vatibus et Faunis
adnumerat<note>enumerat <hi rend="italics">BHM</hi>
                  </note> Ennius, bellum<note>bellum <hi rend="italics">codd. det.</hi>: bello <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> Punicum quasi Myronis opus
delectat. </p></div><div type="textpart" n="76" subtype="section"><p><reg>sit</reg> Ennius sane, ut est certe, perfectior; qui si 
illum, ut simulat, contemneret, non omnia bella persequens
primum illud Punicum acerrimum bellum reliquisset. Sed
ipse dicit cur id faciat. 'Scripsere,' inquit, 'alii rem vorsibus'—et luculente quidem scripserunt, etiam si minus
quam tu polite. Nec vero tibi aliter videri debet, qui
a Naevio vel sumpsisti multa, si fateris, vel, si negas, surripuisti.</p><p/></div><div type="textpart" n="77" subtype="section"><p><reg>cum</reg> hoc Catone grandiores natu fuerunt C. Flaminius 
C. Varro Q. Maximus Q. Metellus P. Lentulus P. Crassus,
qui<note>is qui <hi rend="italics">maluit Stangl</hi>
                  </note> cum superiore Africano consul fuit. Ipsum Scipionem
accepimus non infantem fuisse. Filius quidem eius, is qui
hunc minorem Scipionem a Paullo adoptavit, si corpore
valuisset, in primis habitus esset disertus; indicant cum
oratiunculae tum historia quaedam Graeca scripta dulcissime. <milestone n="20" unit="chapter"/>
               </p></div><div type="textpart" n="78" subtype="section"><p><reg>numeroque</reg> eodem fuit Sex. Aelius, iuris quidem 
civilis omnium peritissumus, sed etiam ad dicendum paratus.
De minoribus autem C. Sulpicius Gallus, qui maxime
omnium nobilium Graecis litteris studuit; isque et oratorum in numero est habitus et fuit reliquis rebus ornatus
atque elegans. Iam enim erat unctior<note>vinctior <hi rend="italics">Peter</hi>
                  </note> quaedam splendidiorque consuetudo loquendi. Nam hoc praetore ludos Apollini

<pb n="p.1023"/>

faciente cum Thyesten fabulam docuisset, Q. Marcio Cn.
Servilio consulibus mortem obiit Ennius. </p></div><div type="textpart" n="79" subtype="section"><p><reg>erat</reg> isdem
temporibus Ti. Gracchus P. F., qui bis consul et censor
fuit, cuius est oratio Graeca apud Rhodios; quem civem
cum gravem tum etiam eloquentem constat fuisse. P. 
etiam Scipionem Nasicam, qui est Corculum appellatus,
qui item bis consul et censor fuit, habitum eloquentem
aiunt, illius qui sacra acceperit<note>accepit <hi rend="italics">maluit Schütz, qui et</hi> Idaeae matris sacra <hi rend="italics">habet</hi>
                  </note> filium; dicunt etiam L. Lentulum, qui cum C. Figulo consul fuit. Q. Nobiliorem
M. F. iam patrio<note>patrio <hi rend="italics">vulg.</hi>: patre <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> institute deditum studio litterarum—qui 
etiam Q. Ennium, qui cum patre eius in Aetolia militaverat, civitate donavit, cum triumvir<note>triumvir <hi rend="italics">vulg.</hi>: tresvir <hi rend="italics">Eberhard</hi>:
triumvirum <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> coloniam deduxisset—
et T. Annium Luscum huius Q. Fulvi conlegam non indisertum dicunt fuisse; </p></div><div type="textpart" n="80" subtype="section"><p><reg>atque</reg> etiam L. Paullus Africani pater
personam principis civis facile dicendo tuebatur. Et vero<note>Et vero <hi rend="italics">Lambinus</hi>: at vero <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> 
etiam tum Catone vivo, qui annos quinque et octoginta natus
excessit e vita, cum quidem eo ipso anno contra Ser. Galbam
ad populum summa contentione dixisset, quam etiam orationem scriptam reliquit—<milestone n="21" unit="chapter"/>
               </p></div><div type="textpart" n="81" subtype="section"><p><reg>sed</reg> vivo Catone minores natu multi
uno tempore oratores floruerunt. Nam et A. Albinus, is qui 
Graece scripsit historiam, qui consul cum L. Lucullo fuit, et
litteratus et disertus fuit; et tenuit cum hoc locum quendam
etiam Ser. Fulvius et una Ser.<note>una Ser. <hi rend="italics">BHM</hi>: una Serius <hi rend="italics">F</hi>: Numerius <hi rend="italics">Martha</hi>
                  </note> Fabius Pictor et iuris et
litterarum et antiquitatis bene peritus; Quintusque Fabius
Labeo fuit ornatus isdem fere laudibus. Nam Q. Metellus, is 
cuius quattuor filii consulares fuerunt, in primis est habitus
eloquens, qui pro L. Cotta dixit accusante Africano; cuius
et aliae sunt orationes et contra Ti. Gracchum exposita est
in C. Fanni annalibus. </p></div><div type="textpart" n="82" subtype="section"><p><reg>tum</reg> ipse L. Cotta est<note>Cotta est <hi rend="italics">Stangl</hi>: Cotta <hi rend="italics">vnlg.</hi>: Cottae <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> veterator
habitus;—sed C. Laelius et P. Africanus in primis elo-

<pb n="p.1024"/>

quentes, quorum exstant orationes, ex quibus existimari de
ingeniis oratorum potest<note>quorum ... potest <hi rend="italics">secl. Jahn</hi>
                  </note>. Sed inter hos aetate paulum his
antecedens sine controversia Ser. Galba eloquentia praestitit; et nimirum is princeps ex Latinis illa oratorum
propria et quasi legitima opera tractavit, ut egrederetur<note>degrederetur <hi rend="italics">Lambinus</hi>
                  </note>
a proposito ornandi causa, ut delectaret animos, ut permoveret<note>ut permoveret <hi rend="italics">vulg.</hi>: aut p. <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>, ut augeret rem, ut miserationibus<note>commiserationibus <hi rend="italics">Lambinus</hi>
                  </note>, ut communibus
locis uteretur. Sed nescio quo modo huius, quem constat
eloquentia praestitisse<note>quem ... praestitisse <hi rend="italics">secl. Eberhard</hi>
                  </note>, exiliores orationes sunt et redolentes
magis antiquitatem quam aut Laeli <hi rend="italics">aut</hi>
                  <note>aut Scipionis <hi rend="italics">vulg.</hi>: aut om. <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> Scipionis aut etiam
ipsius Catonis, itaque exaruerunt, vix iam ut appareant.</p><p/></div><div type="textpart" n="83" subtype="section"><p><reg>de</reg> ipsius Laeli et Scipionis ingenio quamquam ea est 
fama<note>fama <hi rend="italics">Baiter</hi>: iam <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>, ut plurimum tribuatur ambobus, dicendi tamen laus
est in Laelio inlustrior. At oratio Laeli de collegiis<note>collegiis <hi rend="italics">vulg.</hi>: collegis <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> non
melior quam de multis quam voles Scipionis; non quo illa
Laeli quicquam sit dulcius aut quo de religione dici possit
augustius, sed multo tamen vetustior<note>venustior <hi rend="italics">L</hi>: <hi rend="italics">corr. O2M2</hi>
                  </note> et horridior ille quam
Scipio; et, cum sint in dicendo variae voluntates, delectari
mihi magis antiquitate videtur et libenter verbis etiam uti
paulo magis priscis Laelius. </p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>