<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi039.perseus-lat1:171-173</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi039.perseus-lat1:171-173</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi039.perseus-lat1"><div type="textpart" n="171" subtype="section"><p><reg>qui</reg> est, inquit, iste tandem
urbanitatis color? Nescio, inquam; tantum esse quendam
scio. Id tu, Brute, iam intelleges, cum in Galliam veneris;
audies tum<note>tum <hi rend="italics">Weidner</hi>: tu <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> quidem etiam verba quaedam non trita Romae,
sed haec mutari dediscique possunt; illud est maius, quod 
in vocibus nostrorum oratorum retinnit quiddam et resonat<note>retinnit
<hi rend="italics">Schneider</hi>: retinuit <hi rend="italics">FOG</hi>: recinuit <hi rend="italics">BHM</hi>
                  </note>
urbanius. Nec hoc in oratoribus modo apparet sed etiam
in ceteris. </p></div><div type="textpart" n="172" subtype="section"><p><reg>ego</reg> memini T. Tincam Placentinum hominem
facetissimum cum familiari nostro Q. Granio praecone dicacitate certare. Eon', inquit Brutus, de quo multa Lucilius? 

<pb n="p.1050"/>

Isto ipso; sed Tincam non minus multa ridicule dicentem
Granius obruebat nescio quo sapore vernaculo; ut ego iam
non mirer illud Theophrasto accidisse, quod dicitur, cum
percontaretur ex anicula quadam quanti aliquid venderet
et respondisset illa atque addidisset 'hospes, non pote minoris,' tulisse eum moleste se non effugere hospitis speciem,
cum<note>cum <hi rend="italics">B1H1M1</hi>: quom <hi rend="italics">F</hi>: quomodo <hi rend="italics">OG</hi>
                  </note> aetatem ageret Athenis optimeque loqueretur omnium.
Sic, ut opinor<note>omnium. Sic, ut
opinor <hi rend="italics">Friedrich</hi>: Omnino sic [ut], opinor <hi rend="italics">Stangl</hi>: Omnium hic [ut
opinor in nostris] <hi rend="italics">Martha</hi>: omnium <hi rend="italics">L</hi>: omnino <hi rend="italics">codd. det.</hi>
                  </note>, in nostris est quidam urbanorum, sicut illic<note>illic <hi rend="italics">OM2</hi>: illis <hi rend="italics">GM1</hi>: ille <hi rend="italics">C</hi>
                  </note>
Atticorum sonus. Sed domum redeamus, id est ad nostros
revertamur<note>id est ... revertamur <hi rend="italics">secl. Lambinus</hi>
                  </note>.</p><p><milestone n="47" unit="chapter"/></p></div><div type="textpart" n="173" subtype="section"><p>Duobus igitur summis, Crasso et Antonio, L. Philippus 
proximus accedebat, sed longo intervallo tamen proximus.
Itaque eum, etsi nemo intercedebat qui se illi anteferret,
neque secundum tamen neque tertium dixerim. Nec enim
in quadrigis eum secundum numeraverim aut tertium, qui
vix e carceribus exierit, cum palmam iam primus acceperit,
nec in oratoribus, qui tantum absit a primo, vix ut in eodem
curriculo esse videatur. Sed tamen erant ea in Philippo,
quae qui sine comparatione illorum spectaret, satis magna
diceret: summa libertas in oratione, multae facetiae; satis
creber in reperiendis, solutus in explicandis sententiis; erat
etiam in primis, ut temporibus illis, Graecis doctrinis institutus, in altercando cum aliquo aculeo et maledicto<note>et maledicto <hi rend="italics">secl. Kayser</hi>
                  </note> facetus.
</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>