<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi037.perseus-lat1:1.261-1.265</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi037.perseus-lat1:1.261-1.265</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi037.perseus-lat1"><div type="textpart" n="1" subtype="book"><div type="textpart" n="261" subtype="section"><p>
qui etiam, ut memoriae
proditum est, coniectis in os calculis, summa voce versus
multos uno spiritu pronuntiare consuescebat; neque is consistens
in loco, sed inambulans atque ascensu ingrediens
arduo. 
</p></div><div type="textpart" n="262" subtype="section"><p>
Hisce ego cohortationibus, Crasse, ad studium et
ad laborem incitandos iuvenis vehementer adsentior; cetera,
quae conlegisti ex variis et diversis studiis et artibus, tametsi
ipse es omnia consecutus, tamen ab oratoris proprio officio
atque munere seiuncta esse arbitror.'</p><p>Haec cum Antonius dixisset, sane dubitare visus est
Sulpicius et Cotta, utrius oratio propius ad veritatem videretur
accedere. 
</p></div><div type="textpart" n="263" subtype="section"><p>
Tum Crassus 'operarium nobis quendam,
Antoni, oratorem facis atque haud scio an aliter sentias et
utare tua illa mirifica ad refellendum consuetudine, qua tibi
nemo umquam praestitit; cuius quidem ipsius facultatis
exercitatio oratorum propria est, sed iam in philosophorum
consuetudine versatur maximeque eorum, qui de omni re
proposita in utramque partem solent copiosissime dicere.
</p></div><div type="textpart" n="264" subtype="section"><p>
Verum ego non solum arbitrabar, his praesertim audientibus,
a me informari oportere, qualis esse posset is, qui habitaret
in subselliis neque quicquam amplius adferret, quam quod
causarum necessitas postularet, sed maius quiddam videbam,
cum censebam oratorem, praesertim in nostra re
publica, nullius ornamenti expertem esse oportere. Tu
autem, quoniam exiguis quibusdam finibus totum oratoris
munus circumdedisti, hoc facilius nobis expones ea, quae
abs te de officiis praeceptisque oratoris quaesita sunt; sed
opinor secundum hunc diem; satis enim multa a nobis
hodie dicta sunt. 
</p></div><div type="textpart" n="265" subtype="section"><p>
Nunc et Scaevola, quoniam in Tusculanum
ire constituit, paulum requiescet, dum se calor frangat;
et nos ipsi, quoniam id temporis est, valetudini demus
operam.' Placuit sic omnibus. Tum Scaevola 'sane'
inquit 'vellem non constituissem <del>in Tusculanum</del> me hodie
venturum esse L. Aelio; libenter audirem Antonium'; et,
cum exsurgeret, simul adridens 'neque enim' inquit 'tam
mihi molestus fuit, quod ius nostrum civile pervellit, quam
iucundus, quod se id nescire confessus est.'
</p></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>