Fabricium — nam L. erat mortuus — insidias habito comparare. erat illo tempore infirma valetudine habitus. Vtebatur autem medico nonnon aa: om. Mm ignobili sedsed del. Müller spectato homine, Cleophanto; cuius servum Diogenem Fabricius ad venenum habito dandum spe et pretio sollicitare coepit. servus non incallidus et, utet ut Sy2a: sed ut Mm res ipsaipsa res a declaravitdeclarat B, frugi atque integer sermonem Fabrici non est aspernatus; rem ad dominum detulit; Cleophantus autem cum habito est conlocutuscollocutus Sa: locutus Mm. habitus statim cum M.Marco BaebioBaebio (Be-) aa: Bebrio Mm senatore, familiarissimo suo, communicavit; qui qua fide, qua prudentia, qua diligentiadiligentia aa: dignitate Mm fuerit meminisse vos arbitror. ei placuit ut Diogenem habitus emeret a Cleophanto, quo facilius aut comprehenderetur res eius indicio aut falsa esse cognosceretur. ne multa, Diogenes emitur, venenum diebus paucis comparaturcomparatur aa: om. Mm; multi viri boni cum ex occulto intervenissent, pecuniapecunia a: pecuniaque Mm obsignata quae ob eam rem dabatur in manibus Scamandri, liberti Fabriciorum, deprehenditur.

pro di immortales! Oppianicum quisquam his rebus cognitis circumventum esse dicetesse dicet (diceret t) Sa: dicit esse Mm? quis umquam audacior, quis nocentior, quis apertior in iudicium adductus est? quod ingenium, quae facultas dicendi, quae a quoquam excogitata defensio huic uni crimini potuit obsistere? simul et illud quis est qui dubitet quin hac re comperta manifestoquemanifesteque Sa deprehensa aut obeunda mors Cluentio aut suscipienda accusatio fuerit?