certe non est. quis ergo est Cluentius? qui tamen defendi causam suam lege noluitnoluit St: nolit cett.. itaque abicio legem, morem Cluentio gero. tibi tamen, Atti, pauca quae ab huius causa seiuncta sunt respondebo. est enim quiddam in hac causa quod Cluentius ad se, est aliquid quod ego ad me putem pertinere. hic sua putat interesse sese om. Sa re ipsa et gesto negotio, non lege defendi; ego autem mea existimo interesse me nulla in disputatione ab Attio videri esse superatum. non enim mihi haec causa sola dicenda estdicenda esthinc defic.Ms usque ad quae tunc §154, lac. supplet S in pag. dimidiata, supplem. in textu hab. bxya; omnibus hic labor meus propositus est quicumque hac facultate defensionis contenti esse possunt. nolo quemquam eorum qui adsunt existimare me quae de lege ab Attio dicta suntsint S mg., si reticuerim, comprobare. quam ob rem, Cluenti, de te tibi obsequor; neque egoego enim t legem recito neque hoc loco pro te dico, sed ea quae aa (ad y1) me desiderari b1xy1: te a me desiderari Sb2: te a me desiderare y2a me desiderari arbitror non relinquam.

iniquum tibi videtur, Atti, esse non isdem legibus omnis teneri. primum, ut id iniquissimum esse confitear, eius modi est ut commutatis eiseis eos S: fort. ideo opus sit legibus, non ut his quae sunt non pareamus. deinde quis umquam hoc senator recusavit nerecusavit ne Baiter: accusavit ut codd., cumcum quo Lambinus altiorem gradum dignitatis beneficio populi Romani esset consecutus, eo se putaret durioribus legum condicionibus uti oportere? quam multa sunt commoda quibus caremus, quam multa molesta etet Sa: ac bxy difficilia quae subimus! atque haec omnia tamentamen S, Lambinus: tantum cett. honoris et amplitudinis commodo compensantur. converte nunc ad equestrem ordinem atque in ceteros ordines easdem vitae condiciones; non perferent. putant enim minus multos sibi laqueos legum et condicionum ac iudiciorum propositos esse oportere qui summumqui in summum plures dett. locum civitatis aut non potuerunt ascendere aut non petiverunt.