at in ipsum habitum animadverterunt. nullam quidem ob turpitudinem, nullum ob totius vitae non dicam vitium sed erratum. neque enim hoc homine sanctior neque probior neque in omnibus officiis retinendis diligentior esse quisquam potest; neque illi aliter dicunt, sed eandem illam famam iudici corrupti secuti sunt; neque ipsi secus existimant quam nos existimari volumus de huius pudore, integritate, virtute, sed putarunt praetermitti accusatorem non potuissepotuisse posse Madvig, cum animadversum esset in iudices. qua de re totatota om. a si unum factum ex omni antiquitate protulero, plura non dicam.

non enim mihi exemplum summi et clarissimi viri, P.Publii Africani, praetereundum videtur; qui cum esset censor et in equitum censu C.Gaius Licinius Sacerdos prodisset, clara voce ut omnis contio audire posset dixit se scire illum verbis conceptis peierasseperiurasse S; si qui contra vellet dicerevellet dicere Sa: dicere vellet Mm, usurum esse eum suo testimonio. deinde cum nemo contranemo contra Sa: contra nemo Mm diceret, iussit equum traducere. itaita Sa: itaque Mm is cuius arbitrio et populus Romanus et exterae gentes contentae esse consueruntconsuerunt Mma: consuerant Angelius ipse sua scientia ad ignominiam alterius contentus non fuit. quod si hoc habito facere licuisset, facile illis ipsis iudicibus et falsae suspicioni et invidiae populariter excitatae restitisset.