Id de lucro putato esse omne. Haec si volesIn animo vere cogitare, Demea,Et mihi, et tibi, et illis demseris molestiam.De.Mitto rem: consuetudinem ipsorum.
Mi. Mane:
Scio: istuc ibam. Multa in homine, Demea,Signa insunt ex quibus coniectura facile fit,Duo quum idem faciunt, saepe ut possis dicere,Hoc licet impune facere huic, illi non licet;Non quod dissimilis res sit, sed quod is qui facit:
Quae ego illis inesse video, ut confidam foreIta ut volumus: video sapere, intelligere, in locoVereri, inter se amare: scires liberumIngenium atque animum; quovis illos tu dieReducas. At enim metuas ne ab re sint tamen
Omissiores paullo. O noster Demea,Ad omnia alia aetate sapimus rectius:Solum unum hoc vitium senectus affert hominibus;Attentiores sumus ad rem omnes quam sat est:Quod illos sat aetas acuet.
De. Ne nimium modo
Bonae tuae istae nos rationes, Micio,