Cui veneram advocatus? sed, quid ista, Aeschine,Nostra? aut quid nobis cum illis? abeamus. Quid est?Quid lacrimas? Aes. Pater obsecro ausculta. Mi. Aeschine, audivi omniaEt scio; nam te amo; quo magis quae agis curae sunt mihi.Aes.Ita velim me promerentem ames dum vivas mi pater,Ut me hoc delictum admisisse in me id mihi vehementer dolet,Et me tui pudet. Mi. Credo hercle; nam ingenium novi tuumLiberale: sed vereor ne indiligens nimium sies.In qua civitate tandem te arbitrare vivere?Virginem vitiasti quam te ius non fuerat tangere.Iam id peccatum primum magnum; magnum, at humanum tamen.Fecere alii saepe item boni: at postquam id evenit, cedoNumquid circumspexti? aut numquid tute prospexti tibi,Quid fieret, qua fieret? si te ipsum mihi puduit dicere,Qua resciscerem? Haec dum dubitas menses abierunt decem.Prodidisti et te, et illam miseram, et gnatum, quod quidem in te fuit.Quid? credebas dormienti haec tibi confecturos Deos,Et illam sine tua opera in cubiculum iri deductum domum?Nolim ceterarum rerum te socordem eodem modo.Bono animo es: duces uxorem hanc.