GetPassage urn:cts:latinLit:phi0134.phi006.perseus-lat2:621-640 urn:cts:latinLit:phi0134.phi006.perseus-lat2:621-640

Nam ut hinc forte ea ad obstetricem erat missa, ubi eam vidi ilicoAccedo, rogito Pamphila quid agat, iam partus adsiet;Eone obstetricem arcessat. Illa exclamat, "Abi, abi iam, Aeschine.Satis diu dedisti verba; sat adhuc tua nos frustrata est fides.""Hem, quid istuc obsecro," inquam, "est?" "Valeas; habeas illam quae placet."Sensi ilico id illas suspicari: sed me reprehendi tamenNe quid de fratre garrulae illi dicerem, ac fieret palam.Nunc quid faciam? Dicam fratris esse? Id quidem minime est opusUsquam efferri. Ac mitto: fieri potis est ut ne qua exeat.Ipsum id metuo ut credant; tot concurrunt verisimilia.Egomet rapui; ipse egomet solvi argentum; ad me abducta est domum.Haec adeo mea culpa fateor fieri. Non me hanc rem patriUt ut erat gesta indicasse? Exorassem ut eam ducerem.Cessatum usque adhuc est: nunc porro, Aeschine, expergiscere!Nunc hoc primum est: ad illas ibo ut purgem me; accedam ad fores.Perii! horresco semper ubi pultare hasce occipio miser.Heus, heus: Aeschinus ego sum: aperite aliquis actutum ostium.Prodit nescio quis: concedam huc.

MICIO. AESCHINUS.Mi.Ita uti dixi, Sostrata,Facite: ego Aeschinum conveniam, ut quomodo acta haec sint sciat.