Et clamo saepe. Salsamenta haec, Stephanio,Fac macerentur pulchre.
De. Di vestram fidem,Utrum studione id sibi habet, an laudi putatFore si perdiderit gnatum? Vae misero mihi!
Videre videor iam diem illum quum hinc egensProfugiet aliquo militatum.
Sy. O Demea,Istuc est sapere, non quod ante pedes modo estVidere, sed etiam illa quae futura suntProspicere.
De. Quid? istaec iam penes vos psaltria est?Sy.
Ellam intus.
De. Eho an domi est habiturus?
Sy. Credo, ut estDementia.
De. Haecine fieri!
Sy. Inepta lenitasPatris et facilitas prava.
De. Fratris me quidemPudet pigetque.
Sy. Nimium inter vos, Demea, acNon quia ades praesens dico hoc, pernimium interest.
Tu quantus quantus es nihil nisi sapientia es:Ille somnium. Sineres vero tu illum tuumFacere haec?
De. Sinerem illum? an non sex totis mensibusPrius olfecissem quam ille quicquam coeperit?Sy.Vigilantiam tuam tu mihi narras?
De. Sic siet
Modo ut nunc est quaeso.