Ille primo se negare: sed postquam acriusPater instat, fecit animi ut incertus foretPudorine anne amori obsequeretur magis.Tundendo atque odio denique effecit senex:Despondit ei gnatam huius vicini proximi.Usque illud visum est Pamphilo neutiquam grave,Donec iam in ipsis nuptiis, postquam vicetParatas, nec moram ullam quin ducat dari,Ibi demum ita aegre tulit ut ipsam Bacchidem,Si adesset, credo ibi eius commiseresceret.Ubicumque datum erat spatium solitudinis,Ut colloqui mecum una posset; " Parmeno,Perii: quid ego egi? in quod me conieci malum?Non potero hoc ferre, Parmeno: peril miser."Ph.At te Di Deaeque perduint cum isto odio Lache.Pa.Ut ad pauca redeam, uxorem deducit domum.Nocte illa prima virginem non attigit;Quae consecuta est nox eam, nihilo magis.Ph.Quid ais? cum virgine una adolescens cubueritPlus potus, illa se abstinere ut potuerit?