Quanta me cura et sollicitudine afficitGnatus, qui me et se hisce impedivit nuptiis;Neque mihi in conspectum prodit, ut saltem sciamQuid de hac re dicat, quidve sit sententiae.
Abi; vise redieritne iam an nondum domum.Ge.Eo.
De. Videtis quo in loco res haec siet.Quid ago? dic, Hegio.
He. Ego Cratinum censeo,Si tibi videtur.
De. Dic, Cratine.
Cra. Mene vis?De.Te.
Cra. Ego quae in rem tuam sint ea velim facias: mihi
Sic hoc videtur. Quod te absente hic filiusEgit restitui in integrum aequum est et bonum,Et id impetrabis: dixi.
De. Dic nunc, Hegio.He.Ego sedulo hunc dixisse credo: verum ita est,Quot homines, tot sententiae; suus cuique mos.
Mihi non videtur quod sit factum legibusRescindi posse; et turpe inceptum est.
De. Dic, Crito.Cri.Ego amplius deliberandum censeo:Res magna est.
He. Numquid nos vis?
De. Fecistis probe:Incertior sum multo quam dudum.
Ge. Negant
Redisse.