POSTQUAM poeta vetus poetam non potestRetrahere ab studio, et transdere hominem in otium,Maledictis deterrere ne scribat parat;Qui ita dictitat, quas antehae fecit fabulasTenui esse oratione et scriptura levi;Quia nusquam insanum scripsit adolescentulumCervam videre fugere, et sectari canes,Et eam plorare, orare ut subveniat sibi.Quod si intelligeret, olim quum stetit nova,Actoris opera magis stetisse quam sua,Minus multo audacter quam nunc laedit laederet.Nunc si quis est qui hoc dicat, aut sic cogitet;Vetus si poeta non lacessisset prior,Nullum invenire prologum potuisset novusQuem diceret, nisi haberet cui malediceret;Is sibi responsum hoc habeat; in medio omnibusPalmam esse positam qui artem tractant musicam.Ille ad famem hunc ab studio studuit reicere:Hic respondere voluit, non lacessere.Benedictis si certasset, audisset bene.