Me repperisse, quo modo adolescentulusMeretricum ingenia et mores posset noscere;Mature ut quum cognorit perpetuo oderit.Quae dum foris sunt, nihil videtur mundius;Nec magis compositum quicquam, nec magis elegans:Quae, cum amatore suo quum coenant, liguriunt.Harum videre illuviem, sordes, inopiam;Quam inhonestae solae sint domi, atque avidae cibi;Quo pacto ex iure hesterno panem atrum vorent;Nosse omnia haec salus est adolescentulis.Py.Ego pol te pro istis dictis et factis, scelus,Ulciscar, ut ne impune in nos illuseris.Proh Deum fidem, facinus foedum! O infelicem adolescentulum!O scelestum Parmenonem qui istum huc adduxit! Pa. Quid est?Py.Miseret me: itaque ut ne viderem misera huc effigi forasQuae futura exempla dicunt in eum indigna. Pa. O Iupiter,Quae illaec turba est? numnam ego perii? Adibo. Quid istuc Pythias?Quid ais? in quem exempla fient? Py. Rogitas audacissime?Perdidisti istum quem adduxti pro eunucho adolescentulum,Dum studes dare verba nobis.