Facie honesta: mirum ni ego me turpiter hodie hic daboCum meo decrepito hoc eunucho. Haec superat ipsam Thaidem.

GNATHO. PARMENO.Gn.Di immortales! homini homo quid praestat, stulto intelligensQuid interest! hoc adeo ex hac re venit in mentem mihi.Conveni hodie adveniens quendam mei loci hinc atque ordinis,Hominem haud impurum, itidem patria qui abligurierat bona.Video sentum, squalidum, aegrum, pannis annisque obsitum."Quid istuc," inquam, "ornati est?" "Quoniam miser quod habui perdidi. Hem,Quo redactus sum! omnes noti me atque amici deserunt."Hic ego illum contempsi prae me. "Quid homo," inquam, "ignavissime?Itan parasti te, ut spes nulla reliqua in te sit tibi?Simul consilium cum re amisti? viden me ex eodem ortum loco,Qui color, nitor, vestitus, quae habitudo est corporis?Omnia habeo, neque quicquam habeo. Nihil cum est nihil defit tamen.""At ego infelix neque ridiculus esse neque plagas patiPossum." "Quid? tu his rebus credis fieri? tota erras via.Olim isti fuit generi quondam quaestus apud saeclum prius.Hoc novum est aucupium: ego adeo hanc primus inveni viam.Est genus hominum, qui esse primos se omnium rerum volunt,Nec sunt: hos consector. Hisce ego non paro me ut rideant;