GetPassage urn:cts:latinLit:phi0134.phi002.perseus-lat2:841-860 urn:cts:latinLit:phi0134.phi002.perseus-lat2:841-860

Aliquis labore inventa mea cui dem bona.

MENEDEMUS. CHREMES.Me.Multo omnium nunc me fortunatissimumFactum puto esse, gnate, quum te intelligoResipisse. Ci. Ut errat. Me. Te ipsum quaerebam, Chreme.Serva, quod in te est, filium et me et familiam.Ch.Cedo quid vis faciam? Me. Invenisti hodie filiam.Ch.Quid tum? Me. Hanc sibi uxorem dari vult Clinia.Ch.Quaeso quid tu hominis es? Me. Quid est? Ch. Iamne oblitus esInter nos quid sit dictum de fallacia,Ut ea via abs te argentum auferretur? Me. Scio.Ch.Ea res nunc agitur ipsa. Me. Quid dixti, Chreme?Immo haec quidem, quae apud me est, Clitiphonis estAmica. Ch. Ita aiunt: et tu credis omnia:Et illum aiunt velle uxorem, ut, quum desponderim,Des qui aurum ac vestem atque alia quae opus sunt comparet.Me.Id est profecto: id amicae dabitur. Ch. ScilicetDaturum. Me. Vah, frustra sum igitur gavisus miser.Quidvis tamen iam malo quam hunc amittere.Quid nunc renuntiem abs te responsum, Chreme,Ne sentiat me sensisse, atque aegre ferat?