Tractare; sed vi, et via pervulgata patrum.Quotidie accusabam. "Hem, tibine haec diutiusLicere speras facere me vivo patre,Amicam ut habeas prope iam in uxoris loco?Erras, si id credis, et me ignoras, Clinia.Ego te meum esse dici tantisper volo,Dum, quod te dignum est, facies: sed si id non facis,Ego quod me in te sit facere dignum invenero.Nulla adeo ex re istuc fit nisi ex nimio otio.Ego istuc aetatis non amori operam dabam,Sed in Asiam hinc abii propter pauperiem; atque ibiSimul rem, et belli gloriam armis repperi."Postremo adeo res rediit: adolescentulus,Saepe eadem et graviter audiendo victus est,Et aetate putavit me et benevolentiaPlus scire et providere quam se ipsum sibi.In Asiam ad regem militatum abiit, Chreme.Ch.Quid ais? Me. Clam me profectus, menses tres abest.Ch.Ambo accusandi; etsi illud inceptum tamenAnimi est pudentis signum, et non instrenui.