ἤδη δʼ Ἑσπερίδων χρυσέων ἐμνήσατο μήλων·ἔνθεν Ἔρις, πολέμοιο προάγγελον ἔρνος ἑλοῦσα μῆλον, ἀριζήλων ἐφράσσατο δήνεα μόχθων.χειρὶ δὲ δινήσασα μόθου πρωτόσπορον ἀρχὴνἐς θαλίην ἔρριψε, χορὸν δʼ ὤρινε θεάων.Ἥρη μὲν παράκοιτις ἀγαλλομένη Διὸς εὐνῇἵστατο θαμβήσασα καὶ ἤθελε ληίζεσθαι· πασάων δʼ ἅτε Κύπρις ἀρειοτέρη γεγαυῖαμῆλον ἔχειν ἐπόθησεν, ὅτι κτέρας ἐστὶν Ἐρώτων·Ἥρη δʼ οὐ μεθέηκε καὶ οὐχ ὑπόεικεν Ἀθήνη.Ζεὺς δὲ θεῶν καὶ νεῖκος ἰδὼν καὶ παῖδα καλέσσαςτοῖον ὑφεδρήσσοντα προσέννεπεν Ἑρμάωνα· εἴ τινά που Ξάνθοιο παρʼ Ἰδαίοιο ῥεέθροιςπαῖδα Πάριν Πριάμοιο, τὸν ἀγλαὸν ἡβητῆρα,