τέκνον ἀκηχεμένη, μὴ μέμφεο δεινὰ παθούσῃ· ὁ χθιζός με μολών ἀπατήλιος ἥρπασεν ἀνήρ. ἔννεπεν. ἡ δʼ ἀνόρουσε καὶ οὐχ ὁρόωσα τιθήνηνὀξυτέρῃ πολὺ μᾶλλον ἀνεβρυχήσατο φωνῇ·ἠερίης, ὄρνιθες, ἐύπτερα τέκνα γενέθλης,εἴπατε νοστήσαντες ἐπὶ Κρήτην Μενελάῳ·χθιζὸν ἐπὶ Σπάρτην τις ἀνὴρ ἀθεμίστιος ἐλθὼν ἀγλαΐην ξύμπασαν ἑῶν ἀλάπαξε μελάθρων.ὣς ἡ μὲν πολύδακρυς ἐς ἠέρα φωνήσασα,μητέρα μαστεύουσα, μάτην ἐπλάζετο κούρη.καὶ Κικόνων πτολίεθρα καὶ Αἰολίδος πόρον ἝλληςΔαρδανίης λιμένεσσιν ὁ νυμφίος ἤγαγε νύμφην. πυκνὰ δὲ τίλλε κόμην, χρυσέην δʼ ἔρριψε καλύπτρηνΚασσάνδρη νεόφοιτον ἀπʼ ἀκροπόληος ἰδοῦσα.Τροίη δʼ ὑψιδόμων πυλέων κληῖδας ἀνεῖσαδέξατο νοστήσαντα τὸν ἀρχέκακον πολιήτην.