μῆτερ ἐμή, τίνα χῶρον ἔχεις; τίνα δʼ οὔρεα ναίεις;πλαζομένην θῆρές σε κατέκτανον; ἀλλὰ καὶ αὐτοὶθῆρες ἀριζήλοιο Διὸς τρομέουσι γενέθλην ἤριπες ἐξ ὀχέων χθαμαλῆς ἐπὶ νῶτα κονίηςσὸν δέμας οἰοπόλοισιν ἐνὶ δρυμοῖσι λιποῦσα;ἀλλὰ πολυπρέμνων ξυλόχων ὑπὸ δάσκιον ὕληνδένδρεα παπτήνασα καὶ αὐτῶν μέχρι πετήλωνσὸν δέμας οὐκ ἐνόησα· καὶ οὐ νεμεσίζομαι ὕλῃ. μὴ διεροῖς στονόεντος ἐπʼ Εὐρώταο ῥεέθροιςνηχομένην ἐκάλυψεν ὑποβρυχίην σε γαλήνη;ἀλλὰ καὶ ἐν ποταμοῖσι καὶ ἐν πελάγεσσι θαλάσσηςνηιάδες ζώουσι καὶ οὐ κτείνουσι γυναῖκας.ὣς ἡ μὲν στενάχιζεν· ἀνακλίνουσα δὲ δειρὴν ὕπνον ἔπνει, θανάτοιο συνέμπορον· ἦ γὰρ ἐτύχθη