νοστήσει παλίνορσος· ἔτι κλαίουσα νοήσεις.οὐχ ὁράᾳς; γοεραί μὲν ἐπιμύουσιν ὀπωπαί, πυκνὰ δὲ μυρομένης θαλεραὶ μινύθουσι παρειαί.ἦ τάχα νυμφάων ἐς ὁμήγυριν ἀγρομενάωνἤλυθεν, ἰθείης δὲ παραπλάζουσα κελεύθουἵσταται ἀσχαλόωσα, καὶ ἐς λειμῶνα μολοῦσαὡράων δροσόεντος ὑπὲρ πεδίοιο θαάσσει, ἢ χρόα πατρῴοιο λοεσσομένη ποταμοῖοᾤχετο καὶ δήθυνεν ἐπʼ Εὐρώταο ῥεέθροις.τοῖα δὲ δακρύσασα πολύστονος ἔννεπε κούρη·οἶδεν ὄρος, ποταμῶν ἐδάη ῥόον, οἶδε κελεύθουςἐς ῥόδον, ἐς λειμῶνα· τί μοι φθέγγεσθε, γυναῖκες; ἀστέρες ὑπνώουσι, καὶ ἐν σκοπέλοισιν ἰαύει·ἀστέρες ἀντέλλουσι, καὶ οὐ παλίνορσος ἱκάνει.