ἱσταμένης πολύδακρυς ἀνέστενεν ἠριγενείης,πολλάκι δʼ ἀμφιπόλους θαλάμων ἔκτοσθε λαβοῦσα, ὀξύτατον βοόωσα τόσην ἀνενείκατο φωνήν·παῖδες, πῆ με λιποῦσα πολύστονον ᾤχετο μήτηρ,ἣ χθιζόν σὺν ἐμοὶ θαλάμων κληῖδας ἑλοῦσαἔδραθεν ὑπνώουσα καὶ ἐς μίαν ἤλυθεν εὐνήν;ἔννεπε δακρυχέουσα, συνωδύροντο δὲ παῖδες. ἀγρόμεναι δʼ ἑκάτερθεν ἐπὶ προθύροισιν ἐρύκεινἙρμιόνην στενάχουσαν ἐπειρήσαντο γυναῖκες·τέκνον ὀδυρομένη, γόον εὔνασον. Ὤιετο μήτηρ,νοστήσει παλίνορσος· ἔτι κλαίουσα νοήσεις.οὐχ ὁράᾳς; γοεραί μὲν ἐπιμύουσιν ὀπωπαί, πυκνὰ δὲ μυρομένης θαλεραὶ μινύθουσι παρειαί.ἦ τάχα νυμφάων ἐς ὁμήγυριν ἀγρομενάωνἤλυθεν, ἰθείης δὲ παραπλάζουσα κελεύθουἵσταται ἀσχαλόωσα, καὶ ἐς λειμῶνα μολοῦσαὡράων δροσόεντος ὑπὲρ πεδίοιο θαάσσει, ἢ χρόα πατρῴοιο λοεσσομένη ποταμοῖοᾤχετο καὶ δήθυνεν ἐπʼ Εὐρώταο ῥεέθροις.τοῖα δὲ δακρύσασα πολύστονος ἔννεπε κούρη·οἶδεν ὄρος, ποταμῶν ἐδάη ῥόον, οἶδε κελεύθουςἐς ῥόδον, ἐς λειμῶνα· τί μοι φθέγγεσθε, γυναῖκες;