ἐκ θαλάμων ἐκόμισσε φιλοξείνου Μενελάου, κυδιόων δʼ ὑπέροπλον ὑποσχεσίῃ Κυθερείηςφόρτον ἄγων ἔσπευδεν ἐς Ἴλιον ἰωχμοῖο.Ἑρμιόνη δʼ ἀνέμοισιν ἀπορρίψασα καλύπτρηνἱσταμένης πολύδακρυς ἀνέστενεν ἠριγενείης,πολλάκι δʼ ἀμφιπόλους θαλάμων ἔκτοσθε λαβοῦσα, ὀξύτατον βοόωσα τόσην ἀνενείκατο φωνήν·παῖδες, πῆ με λιποῦσα πολύστονον ᾤχετο μήτηρ,ἣ χθιζόν σὺν ἐμοὶ θαλάμων κληῖδας ἑλοῦσαἔδραθεν ὑπνώουσα καὶ ἐς μίαν ἤλυθεν εὐνήν;ἔννεπε δακρυχέουσα, συνωδύροντο δὲ παῖδες. ἀγρόμεναι δʼ ἑκάτερθεν ἐπὶ προθύροισιν ἐρύκεινἙρμιόνην στενάχουσαν ἐπειρήσαντο γυναῖκες·τέκνον ὀδυρομένη, γόον εὔνασον. Ὤιετο μήτηρ,νοστήσει παλίνορσος· ἔτι κλαίουσα νοήσεις.οὐχ ὁράᾳς; γοεραί μὲν ἐπιμύουσιν ὀπωπαί, πυκνὰ δὲ μυρομένης θαλεραὶ μινύθουσι παρειαί.ἦ τάχα νυμφάων ἐς ὁμήγυριν ἀγρομενάωνἤλυθεν, ἰθείης δὲ παραπλάζουσα κελεύθουἵσταται ἀσχαλόωσα, καὶ ἐς λειμῶνα μολοῦσαὡράων δροσόεντος ὑπὲρ πεδίοιο θαάσσει, ἢ χρόα πατρῴοιο λοεσσομένη ποταμοῖοᾤχετο καὶ δήθυνεν ἐπʼ Εὐρώταο ῥεέθροις.τοῖα δὲ δακρύσασα πολύστονος ἔννεπε κούρη·οἶδεν ὄρος, ποταμῶν ἐδάη ῥόον, οἶδε κελεύθουςἐς ῥόδον, ἐς λειμῶνα· τί μοι φθέγγεσθε, γυναῖκες; ἀστέρες ὑπνώουσι, καὶ ἐν σκοπέλοισιν ἰαύει·ἀστέρες ἀντέλλουσι, καὶ οὐ παλίνορσος ἱκάνει.μῆτερ ἐμή, τίνα χῶρον ἔχεις; τίνα δʼ οὔρεα ναίεις;πλαζομένην θῆρές σε κατέκτανον; ἀλλὰ καὶ αὐτοὶθῆρες ἀριζήλοιο Διὸς τρομέουσι γενέθλην ἤριπες ἐξ ὀχέων χθαμαλῆς ἐπὶ νῶτα κονίηςσὸν δέμας οἰοπόλοισιν ἐνὶ δρυμοῖσι λιποῦσα;ἀλλὰ πολυπρέμνων ξυλόχων ὑπὸ δάσκιον ὕληνδένδρεα παπτήνασα καὶ αὐτῶν μέχρι πετήλωνσὸν δέμας οὐκ ἐνόησα· καὶ οὐ νεμεσίζομαι ὕλῃ. μὴ διεροῖς στονόεντος ἐπʼ Εὐρώταο ῥεέθροιςνηχομένην ἐκάλυψεν ὑποβρυχίην σε γαλήνη;ἀλλὰ καὶ ἐν ποταμοῖσι καὶ ἐν πελάγεσσι θαλάσσηςνηιάδες ζώουσι καὶ οὐ κτείνουσι γυναῖκας.ὣς ἡ μὲν στενάχιζεν· ἀνακλίνουσα δὲ δειρὴν ὕπνον ἔπνει, θανάτοιο συνέμπορον· ἦ γὰρ ἐτύχθηἄμφω ἀναγκαίη ξυνήια πάντα λαχόντεἔργα παλαιοτέροιο κασιγνήτοιο διώκειν.ἔνθεν ἀκηχεμένοισι βαρυνόμεναι βλεφάροισιπολλάκις ὑπνώουσιν, ὅτε κλαίουσι, γυναῖκες. ἡ μὲν ἀλητεύουσα δολοφροσύνῃσιν ὀνείρωνμητέρα παπταίνειν ὠίσατο, τοῖα δὲ κούρηἴαχε θαμβήσασα καὶ ἀχνυμένη περ ἐοῦσα·χθιζὸν ὀδυρομένην με δόμων ἔκτοσθε φυγοῦσακάλλιπες ὑπνώουσαν ὑπὲρ λεχέων γενετῆρος. ποῖον ὄρος μεθέηκα; τίνας προλέλοιπα κολώνας;οὕτω καλλικόμοιο μεθʼ ἁρμονίην Ἀφροδίτην Ἀφροδίτης;τοῖα δὲ φωνήσασα προσέννεπε Τυνδαρεώνη·