νῆας Ἀλεξάνδρῳ δρυτόμῳ τεκτήνατο χαλκῷ.αὐτῆμαρ προβέβουλε καὶ αὐτῆμαρ κάμε νῆας, νῆας δʼ οὐκ ἐνόησε καὶ οὐκ ἤσκησεν Ἀθήνη.ἄρτι μὲν Ἰδαίων ὀρέων ἠλλάξατο πόντονκαὶ λεχέων ἐπίκουρον ἐφεσπομένην Ἀφροδίτηνπολλάκις ἀκταίοισιν ἱλασσάμενος θυέεσσινἔπλεεν Ἑλλήσποντον ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, τῷ δὲ πολυτλήτων σημήια φαίνετο μόχθων.κυανέη μὲν ὕπερθεν ἀναθρώσκουσα θάλασσαοὐρανὸν ὀρφναίων ἑλίκων ἐζώσατο δεσμῷεἶθαρ ἀμιχθαλόεντος ἀπʼ ἠέρος ὄμβρον ἱεῖσα,ἐκλύσθη δέ τε πόντος ἐρεσσομένων ἐρετάων. τόφρα δὲ Δαρδανίην καὶ Τρώιον οὖδας ἀμείψαςἸσμαρίδος μεθέηκε παραπλώων στόμα λίμνης,