οὐ φλόγες Ἡφαίστοιο, καὶ εἰ φλογὸς ἆσθμα λοχεύει.οἶα δὲ κυδιάεις ἀνεμώλιος, Ἀτρυτώνη, ἣν γάμος οὐκ ἔσπειρε καὶ οὐ μαιώσατο μήτηρ,ἀλλὰ σιδηρείη σε τομὴ καὶ ῥίζα σιδήρουπατρῴων ἀλόχευτον ἀνεβλάστησε καρήνων.οἶα δὲ χαλκείοισι καλυψαμένη χρόα πέπλοιςκαὶ φεύγεις φιλότητα καὶ Ἄρεος ἔργα διώκεις, ἁρμονίης ἀδίδακτος, ὁμοφροσύνης ἀδαήμων.ἀγνώσσεις, ὅτι μᾶλλον ἀνάλκιδές εἰσιν Ἀθῆναιτοῖαι, κυδαλίμοισιν ἀγαλλόμεναι πολέμοισι,κεκριμένων μελέων οὔτʼ ἄρσενες οὔτε γυναῖκες;τοῖον ἐφυβρίζουσα προσέννεπε Κύπρις Ἀθήνην, ὣς ἡ μὲν πτολίπορθον ἀέθλιον ἔλλαχε μορφῆςἭρην ἐξελάσασα καὶ ἀσχαλόωσαν Ἀθήνην·ἱμείρων δʼ ὑπʼ ἔρωτι καὶ ἣν οὐκ εἶδε διώκων,Δύσπαρις ἀθροίσας ἐπὶ δάσκιον ἤγαγεν ὕληνἀνέρας ἐργοπόνοιο δαήμονας Ἀτρυτώνης. ἔνθα πολυπ0ρέμνοιο δαϊζόμεναι δρύες Ἴδηςἤριπον ἀρχεκάκοιο περιφροσύνῃσι Φερέκλου,ὅς τότε μαργαίνοντι χαριζόμενος βασιλῆινῆας Ἀλεξάνδρῳ δρυτόμῳ τεκτήνατο χαλκῷ.αὐτῆμαρ προβέβουλε καὶ αὐτῆμαρ κάμε νῆας, νῆας δʼ οὐκ ἐνόησε καὶ οὐκ ἤσκησεν Ἀθήνη.ἄρτι μὲν Ἰδαίων ὀρέων ἠλλάξατο πόντονκαὶ λεχέων ἐπίκουρον ἐφεσπομένην Ἀφροδίτηνπολλάκις ἀκταίοισιν ἱλασσάμενος θυέεσσινἔπλεεν Ἑλλήσποντον ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, τῷ δὲ πολυτλήτων σημήια φαίνετο μόχθων.κυανέη μὲν ὕπερθεν ἀναθρώσκουσα θάλασσαοὐρανὸν ὀρφναίων ἑλίκων ἐζώσατο δεσμῷεἶθαρ ἀμιχθαλόεντος ἀπʼ ἠέρος ὄμβρον ἱεῖσα,ἐκλύσθη δέ τε πόντος ἐρεσσομένων ἐρετάων. τόφρα δὲ Δαρδανίην καὶ Τρώιον οὖδας ἀμείψαςἸσμαρίδος μεθέηκε παραπλώων στόμα λίμνης,αἶψα δὲ Θρηικίοιο μετʼ οὔρεα ΠαγγαίοιοΦυλλίδος ἀντέλλοντα φιλήνορος ἔδρακε τύμβονκαὶ δρόμον ἐννεάκυκλον ἀλήμονος εἶδε κελεύθου, ἔνθα διαστείχουσα κινύρεο, Φυλλίς, ἀκοίτηνδεχνυμένη παλίνορσον ἀπήμονα Δημοφόωντα,ὁππότε νοστήσειεν Ἀθηναίης ἀπὸ δήμων.τῷ δὲ βαθυκλήροιο διὰ χθονὸς Αἱμονιήωνἐξαπίνης ἀνέτελλεν Ἀχαιίδος ἄνθεα γαίης, Φθίη βωτιάνειρα καὶ εὐρυάγυια Μυκήνη.ἔνθεν ἀνερχομένοιο παρʼ εἰαμενὰς ἘρυμάνθουΣπάρτην καλλιγύναικα, φίλην πόλιν Ἀτρείωνος,κεκλιμένην ἐνόησεν ἐπʼ Εὐρώταο ῥεέθροις.ἄγχι δὲ ναιομένην ὑπὸ δάσκιον οὔρεος ὕλην γείτονα παπταίνων ἐρατὴν θηεῖτο Θεράπνην.οὔπω κεῖθεν ἔην δολιχὸς πλόος, οὐδέ γαλήνηςδηρὸν ἐρεσσομένων ἠκούετο δοῦπος ἐρετμῶν,καὶ χθονὸς εὐκόλποισιν ἐπʼ ἠιόνεσσι βαλόντεςπείσματα νηὸς ἔδησαν, ὅσοις ἁλὸς ἔργα μεμήλει. αὐτὰρ ὁ χιονέοιο λοεσσάμενος ποταμοῖοᾤχετο φειδομένοισιν ἐπʼ ἴχνεσιν ἴχνος ἐρείδων,μὴ πόδες ἱμερόεντες ὑποχραίνοιντο κονίης,μὴ πλοκάμων κυνέῃσιν ἐπιβρίσαντες ἐθείραςὀξύτερον σπεύδοντος ἀναστέλλοιεν ἀῆται. ἄρτι μὲν αἰπύδμητα φιλοξείνων ναετήρωνδώματα παπταίνων καὶ γείτονας ἐγγύθι νηοὺςἄστεος ἀγλαΐην διεμέτρεεν, ἔνθα μὲν αὐτῆςχρύσεον ἐνδαπίης θηεύμενος εἶδος Ἀθήνης,ἔνθα δὲ Καρνείοιο φίλον κτέρας Ἀπόλλωνος οἶκον Ἀμυκλαίοιο παραγνάμψας Ὑακίνθου,ὅν ποτε κουρίζοντα σὺν Ἀπόλλωνι νοήσαςδῆμος Ἀμυκλαίων ἠγάσσατο, μὴ Διὶ Λητὼκυσαμένη καὶ τοῦτον ἀνήγαγεν· αὐτὰρ Ἀπόλλωνοὐκ ἐκάη Ζεφύρῳ ζηλήμονι παῖδα φυλάσσων. γαῖα δὲ δακρύσαντι χαριζομένη βασιλῆιἄνθος ἀνηέξησε, παραίφασιν Ἀπόλλωνος,ἄνθος ἀριζήλοιο φερώνυμον ἡβητῆρος.ἤδη δʼ ἀγχιδόμοισιν ἐπʼ Ἀτρείδαο μελάθροιςἵστατο θεσπεσίῃσιν ἀγαλλόμενος χαρίτεσσιν. οὐ Διὶ τοῖον ἔτικτεν ἐπήρατον υἷα Θυώνη·ἱλήκοις, Διόνυσε· καὶ εἰ Διός ἐσσι γενέθλης,καλὸς ἔην καὶ καὶ κεῖνος ἐπʼ ἀγλαΐῃσι προσώπων.ἡ δὲ φιλοξείνων θαλάμων κληῖδας ἀνεῖσα ἐξαπίνης Ἑλένη μετεκίαθε δώματος αὐλὴν καὶ θαλερῶν προπάροιθεν ὀπιπεύουσα θυράωνὡς ἴδεν, ὣς ἐκάλεσσε καὶ ἐς μυχὸν ἤγαγεν οἴκουκαί μιν ἐφεδρήσσειν νεοπηγέος ὑψόθεν ἕδρηςἀργυρέης ἐπέτελλε· κόρον δʼ οὐκ εἶχεν ὀπωπῆςἄλλοτε δὴ χρύσειον ὀισαμένη Κυθερείης κοῦρον ὀπιπεύειν θαλαμηπόλον—ὀψὲ δʼ ἀνέγνω,ὡς οὐκ ἔστιν Ἔρως· βελέων δʼ οὐκ εἶδε φαρέτρην—πολλάκι δʼ ἀγλαΐῃσιν ἐυγλήνοισι προσώπωνπαπταίνειν ἐδόκευε τὸν ἡμερίδων βασιλῆα·ἀλλʼ οὐχ ἡμερίδων θαλερὴν ἐδόκευεν ὀπώρην πεπταμένην χαρίεντος ἐπὶ ξυνοχῇσι καρήνου.ὀψὲ δὲ θαμβήσασα τόσην ἀνενείκατο φωνήν·ξεῖνε, πόθεν τελέθεις; ἐρατὸν γένος εἰπὲ καὶ ἡμῖν.ἀγλαΐην μὲν ἔοικας ἀριζήλῳ βασιλῆι,ἀλλὰ τεὴν οὐκ οἶδα παρʼ Ἀργείοισι γενέθλην. πᾶσαν Δευκαλίωνος ἀμύμονος οἶδα γενέθλην·οὐ Πύλον ἠμαθόεσσαν ἔχεις, Νηλήιον οὖδας,—Ἀντίλοχον δεδάηκα, τεὴν δʼ οὐκ εἶδον ὀπωπὴνοὐ Φθίην χαρίεσσαν, ἀριστήων τροφὸν ἀνδρῶν·οἶδα περικλήιστον ὅλον γένος Αἰακιδάων, ἀγλαΐην Πηλῆος, ἐυκλείην Τελαμῶνος,ἤθεα Πατρόκλοιο καὶ ἠνορέην Ἀχιλῆος.τοῖα Πάριν ποθέουσα λιγύθροος ἔννεπε νύμφη·αὐτὰρ ὁ μειλιχίην ἠμείβετο γῆρυν ἀνοίξας·εἴ τινά που Φρυγίης ἐνὶ πείρασι γαῖαν ἀκούεις, Ἴλιον, ἣν πύργωσε Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων·εἴ τινά που πολύολβον ἐνὶ Τροίῃ βασιλῆαἔκλυες εὐώδινος ἀπὸ Κρονίδαο γενέθλης·ἔνθεν ἀριστεύων ἐμφύλια πάντα διώκω.εἰμί, γύναι, Πριάμοιο πολυχρύσου φίλος υἱός, εἰμὶ δὲ Δαρδανίδης· ὁ δὲ Δάρδανος ἐκ Διὸς ἦεν,ᾧ καὶ ἀπʼ Οὐλύμποιο θεοὶ ξυνήονες ἀνδρῶνπολλάκι θητεύουσι καὶ ἀθάνατοί περ ἐόντες·ὧν ὁ μὲν ἡμετέρης δωμήσατο τείχεα πάτρης,τείχεα μαρμαίροντα, Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων. αὐτὰρ ἐγώ, βασίλεια, δικασπόλος εἰμὶ θεάων·καὶ γὰρ ἀκηχεμένῃσιν ἐπουρανίῃσι δικάζωνΚύπριδος ἀγλαΐην καὶ ἐπήρατον ᾔνεσα μορφήν,ἡ δὲ περικλήιστον, ἐμῶν ἀντάξιον ἔργων,νύμφην ἱμερόεσσαν ἐμοὶ κατένευσεν ὀπάσσαι, ἣν Ἑλένην ἐνέπουσι, κασιγνήτην Ἀφροδίτης,ἧς ἕνεκεν τέτληκα καὶ οἴδματα τόσσα περῆσαι.δεῦρο γάμον κεράσωμεν, ἐπεὶ Κυθέρεια κελεύει·μή με καταισχύνειας, ἐμὴν μὴ Κύπριν ἐλέγξῃς.οὐκ ἐρέω· τί δὲ τόσσον ἐπισταμένην σε διδάξω; οἶσθα γάρ, ὡς Μενέλαος ἀνάλκιδός ἐστι γενέθλης·οὐ τοῖαι γεγάασιν ἐν Ἀργείοισι γυναῖκες,καὶ γὰρ ἀκιδνοτέροισιν ἀεξόμεναι μελέεσσινἀνδρῶν εἶδος ἔχουσι, νόθοι δʼ ἐγένοντο γυναῖκες.ἔννεπεν· ἡ δʼ ἐρόεσσαν ἐπὶ χθονὶ πῆξεν ὀπωπὴν δηρὸν ἀμηχανέουσα καὶ οὐκ ἠμείβετο νύμφη.