δεῦρό σε τειρομένοισι σαόπτολιν ἀνδράσι θήσω,μή ποτέ σοι βαρύμηνις ἐπιβρίσειεν Ἐνυώ.πείθεο, καὶ πολέμους τε καὶ ἠνορέην σε διδάξω. ὣς ἡ μὲν πολύμητις ἀνηΰτησεν Ἀθήνη.τοῖα δʼ ὑποβλήδην λευκώλενος ἔννεπεν Ἥρη·εἴ με διακρίνων προφερέστερον ἔρνος ὀπάσσῃς,πάσης ἡμετέρης Ἀσίης ἡγήτορα θήσω.ἔργα μόθων ἀθέριζε· τί γὰρ πολέμων βασιλῆι; κοίρανος ἰφθίμοισι καὶ ἀπτολέμοισι κελεύει.οὐκ αἰεὶ θεράποντες ἀριστεύουσιν Ἀθήνης·ὠκύμοροι θνῄσκουσιν ὑποδρηστῆρες Ἐνυοῦς.τοίην κοιρανίην πρωτόθρονος ὤπασεν Ἥρη.ἡ δʼ ἑανὸν βαθύκολπον, ἐς ἠέρα γυμνώσασα κόλπον, ἀνῃώρησε καὶ οὐκ ᾐδέσσατο Κύπρις.χειρὶ δʼ ἐλαφρίζουσα μελίφρονα δεσμὸν ἐρώτωνστῆθος ἅπαν γύμνωσε καὶ οὐκ ἐμνήσατο μαζῶν.τοῖα δὲ μειδιόωσα προσέννεπε μηλοβοτῆρα·δέξό με καὶ πολέμων ἐπιλήθεο, δέχνυσο μορφὴν ἡμετέρην καὶ σκῆπτρα καὶ Ἀσίδα κάλλιπε γαῖαν.ἔργα μόθων οὐκ οἶδα· τί γὰρ σακέων Ἀφροδίτῃ;ἀγλαΐῃ πολὺ μᾶλλον ἀριστεύουσι γυναῖκες.ἀντὶ μὲν ἠνορέης ἐρατὴν παράκοιτιν ὀπάσσω,ἀντὶ δὲ κοιρανίης Ἑλένης ἐπιβήσεο λέκτρων· νυμφίον ἀθρήσει σε μετὰ Τροίην Λακεδαίμωνοὔπω μῦθος ἔληγεν, ὁ δʼ ἀγλαὸν ὤπασε μῆλον,ἀγλαΐης ἀνάθημα, μέγα κτέρας Ἀφρογενείῃ,φυταλιὴν πολέμοιο, κακὴν πολέμοιο γενέθλην.χειρὶ δὲ μῆλον ἔχουσα τόσην ἀνενείκατο φωνὴν Ἥρην κερτομέουσα καὶ ἀντιάνειραν Ἀθήνην·εἴξατέ μοι πολέμοιο συνήθεες, εἴξατε νίκης.ἀγλαΐην ἐφίλησα, καὶ ἀγλαΐη με διώκει.φασί σε, μῆτερ Ἄρηος, ὑπʼ ὠδίνεσσιν ἀέξεινἠυκόμων Χαρίτων ἱερὸν χορόν· ἀλλά σε πᾶσαι σήμερον ἠρνήσαντο, καὶ οὐ μίαν εὗρες ἀρωγόν.οὐ σακέων βασίλεια καὶ οὐ πυρός ἐσσι τιθήνη·οὔ σοι Ἄρης ἐπάρηξε, καὶ εἰ δορὶ μαίνεται Ἄρης,οὐ φλόγες Ἡφαίστοιο, καὶ εἰ φλογὸς ἆσθμα λοχεύει.οἶα δὲ κυδιάεις ἀνεμώλιος, Ἀτρυτώνη, ἣν γάμος οὐκ ἔσπειρε καὶ οὐ μαιώσατο μήτηρ,ἀλλὰ σιδηρείη σε τομὴ καὶ ῥίζα σιδήρουπατρῴων ἀλόχευτον ἀνεβλάστησε καρήνων.οἶα δὲ χαλκείοισι καλυψαμένη χρόα πέπλοιςκαὶ φεύγεις φιλότητα καὶ Ἄρεος ἔργα διώκεις, ἁρμονίης ἀδίδακτος, ὁμοφροσύνης ἀδαήμων.ἀγνώσσεις, ὅτι μᾶλλον ἀνάλκιδές εἰσιν Ἀθῆναιτοῖαι, κυδαλίμοισιν ἀγαλλόμεναι πολέμοισι,κεκριμένων μελέων οὔτʼ ἄρσενες οὔτε γυναῖκες;τοῖον ἐφυβρίζουσα προσέννεπε Κύπρις Ἀθήνην, ὣς ἡ μὲν πτολίπορθον ἀέθλιον ἔλλαχε μορφῆςἭρην ἐξελάσασα καὶ ἀσχαλόωσαν Ἀθήνην·ἱμείρων δʼ ὑπʼ ἔρωτι καὶ ἣν οὐκ εἶδε διώκων,Δύσπαρις ἀθροίσας ἐπὶ δάσκιον ἤγαγεν ὕληνἀνέρας ἐργοπόνοιο δαήμονας Ἀτρυτώνης. ἔνθα πολυπ0ρέμνοιο δαϊζόμεναι δρύες Ἴδηςἤριπον ἀρχεκάκοιο περιφροσύνῃσι Φερέκλου,ὅς τότε μαργαίνοντι χαριζόμενος βασιλῆινῆας Ἀλεξάνδρῳ δρυτόμῳ τεκτήνατο χαλκῷ.αὐτῆμαρ προβέβουλε καὶ αὐτῆμαρ κάμε νῆας, νῆας δʼ οὐκ ἐνόησε καὶ οὐκ ἤσκησεν Ἀθήνη.ἄρτι μὲν Ἰδαίων ὀρέων ἠλλάξατο πόντονκαὶ λεχέων ἐπίκουρον ἐφεσπομένην Ἀφροδίτηνπολλάκις ἀκταίοισιν ἱλασσάμενος θυέεσσινἔπλεεν Ἑλλήσποντον ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, τῷ δὲ πολυτλήτων σημήια φαίνετο μόχθων.κυανέη μὲν ὕπερθεν ἀναθρώσκουσα θάλασσαοὐρανὸν ὀρφναίων ἑλίκων ἐζώσατο δεσμῷεἶθαρ ἀμιχθαλόεντος ἀπʼ ἠέρος ὄμβρον ἱεῖσα,ἐκλύσθη δέ τε πόντος ἐρεσσομένων ἐρετάων. τόφρα δὲ Δαρδανίην καὶ Τρώιον οὖδας ἀμείψαςἸσμαρίδος μεθέηκε παραπλώων στόμα λίμνης,αἶψα δὲ Θρηικίοιο μετʼ οὔρεα ΠαγγαίοιοΦυλλίδος ἀντέλλοντα φιλήνορος ἔδρακε τύμβονκαὶ δρόμον ἐννεάκυκλον ἀλήμονος εἶδε κελεύθου, ἔνθα διαστείχουσα κινύρεο, Φυλλίς, ἀκοίτηνδεχνυμένη παλίνορσον ἀπήμονα Δημοφόωντα,ὁππότε νοστήσειεν Ἀθηναίης ἀπὸ δήμων.τῷ δὲ βαθυκλήροιο διὰ χθονὸς Αἱμονιήωνἐξαπίνης ἀνέτελλεν Ἀχαιίδος ἄνθεα γαίης, Φθίη βωτιάνειρα καὶ εὐρυάγυια Μυκήνη.ἔνθεν ἀνερχομένοιο παρʼ εἰαμενὰς ἘρυμάνθουΣπάρτην καλλιγύναικα, φίλην πόλιν Ἀτρείωνος,κεκλιμένην ἐνόησεν ἐπʼ Εὐρώταο ῥεέθροις.