κεκλιμένοι βαρύγουνον ἐπʼ ἰσχίον εὐνάζοντο.ὣς ὁ μὲν ὑψορόφοιο φυτῶν ὑπένερθε καλύπτρηςτηλόθεν Ἑρμάωνα διάκτορον εἶδε λιγαίνων.δειμαίνων δʼ ἀνόρουσε, θεῶν δʼ ἀλέεινεν ὀπωπήν·καὶ χορὸν εὐκελάδων δονάκων ἐπὶ φηγὸν ἐρείσας μήπω πολλὰ καμοῦσαν ἑὴν ἀνέκοπτεν ἀοιδήν.τοῖα δὲ δειμαίνοντα θέσκελος Ἑρμῆς·γαῦλον ἀπορρίψας καὶ πώεα καλὰ μεθήσαςδεῦρο θεμιστεύσειας ἐπουρανίῃσι δικάζων·δεῦρο διακρίνων προφερέστερον εἶδος ὀπωπῆς φαιδροτέρῃ τόδε μῆλον, ἐπήρατον ἔρνος, ὀπάσσαις.τοῖον ἀνηΰτησεν· ὁ δʼ ἤπιον ὄμμα τανύσσαςἦκα διακρίνειν πειρήσατο κάλλος ἑκάστης.δέρκετο μὲν γλαυκῶν βλεφάρων σέλας, ἔδρακε δειρὴνχρυσῷ δαιδαλέην, ἐφράσσατο κόσμον ἑκάστης καὶ πιέρνης μετόπισθε καὶ αὐτῶν ἴχνια ταρσῶν.χειρῶν μειδιόωντα δίκης προπάροιθεν ἑλοῦσατοῖον Ἀλεξάνδρῳ μυθήσατο μῦθον Ἀθήνη·δεῦρο, τέκος Πριάμοιο, Διὸς παράκοιτιν ἐάσαςκαὶ θαλάμων βασίλειαν ἀτιμήσας Ἀφροδίτην