Περὶ Λατίνων. περὶ Ῥουτούλων. ὅπως ὁ Αἰνείας ἐνομίσθη θεός. περὶ Ἄλβας τῆς πόλεως καὶ ὅπως οὕτως ἐκλήθη. πόθεν Τίβερις ὁ ποταμὸς τὴν ὀνομασίαν ἔσχεν. ὅπως ὁ Ἀμούλιος ἐθεοποίει ἑαυτόν. ὅτι ἀπὸ Νομέτορος 1) καὶ Ἀμουλίου ἔσχε τὰ τῶν Ῥωμαίων ἀρχήν. ὅτι δίδυμοι ἦσαν ‘ρῶμός τε καὶ Ῥωμύλος, οἱ καὶ γεγόνασιν ἔκθετοι, καὶ ὅτι παρὰ λυκαίνης ἐτράφησαν, καὶ οἴαν φασὶ τὴν λύ- καιναν.

Ὁποῖοι ἦσαν Ῥῶμός τε καὶ Ῥωμύλος. ὁ ἀνα- γνωρισμὸς Ῥώμου καὶ Ῥωμύλου. ἀναίρεσις Ἀμουλίου

Θάνατος Ῥώμου , καὶ ὅθεν ἐπικίνδυνον ἐνομίσθη τὸ τὴν τάφρον τοῦ στρατοπέδου τινὰ διελ- θεῖν, ἀφέντα τὴν συνήθη ὁδόν. ὅπως διεγράφη τὸ τεῖχος τῆς Ῥώμης. ἅτι τὰ τείχη ἱερά, οὐ μὴν καὶ αἱ πύλαι. ποίᾳ ἡμέρᾳ ἡ Ῥώμη ἐκτίσθη, καὶ πόθεν κατ’ ἀρκὴν 2) τὸ Παλάτιον ἐκλήθη, καὶ περὶ λεγεῶνος. ἅτι ἑκατὸν ἦσαν οἱ βουλευταί, οἷ καὶ πατρίκιοι ἐκα- λοῦντο, καὶ 30 διὰ τί ἐκλήθησαν πατρίκιοι. ὅπως ἥρπασαν τὰς τῶν Σαβίνων θυγατέρας οἱ Ῥωμαῖοι· οἱ δὲ Σαβῖνοι Λακεδαιμονίων εἰσὶν ἄποικοι. ὅτι ὑπὸ τῶν Σαβίνων ἑάλω ἡ Ῥώμη παρὰ γυναικὸς προ- δοθεῖσα, ὑπόσχεσιν λαβοῦσα 4) τοὺς βραχιονιστῆρας 1) Νομίτορος] νομήτορος 2) κατ’ ἀρχὴν addidi ex cod., qui καταρ, quod aut ἀρχὴν est aut ἀρχάς 3) καὶ om. 4) ita codex quoque. Σαβίνων, οὓς μετὰ τὴν προδοσίαν ἐπιρρίπτοντες τῇ προδούσῃ ἀπέκτειναν αὐτήν.

Ὅτι κοινῇ Ῥωμαῖοι καὶ Σαβῖνοι τὴν ‘ρώμην 1) ᾤκησαν, καὶ Τάτιος Ῥωμύλῳ συνεβασίλευεν. φόνος Τατίου. περὶ τοῦ ἐν Ῥωμύλῳ γεγονότος λοιμοῦ διὰ τὸν Τατίου θάνατον καὶ τὴν αἱματώδη βροχήν. ὅτι ἐπὶ ἑκατὸν χρόνοις συνέθεντο εἰρηνεύειν μετὰ Ῥωμαίων Οὐήιοι, 2) δόντες καὶ ὁμήρους πεντήκοντα. ὅτι τὴν μοναρχίαν καὶ τὰ βασιλικὰ σύσσημα πρῶτος Ῥωμύλος ἔδειξεν. ὅτι οἶ καλούμενοι πατρίκιοι ὕστε- ρον ἄπρακτον εἶχον τὸ ὄνομα. ὅπως ἠφανίσθη Ῥωμύλος καὶ θεὸς ἔδοξεν. ὅπως ὁ Ῥωμύλος μετὰ τὸ ἀφανισθῆναι Κυρῖνος ἐκλήθη.

Ὅτι μετὰ τὸν Ῥωμύλον οἱ πατρίκιοι οὐκέτι ἴνα βασιλέα ᾑρετίσαντο 3), ἀλλ’ ἕκαστος αὐτῶν ἥμισυ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐβασίλευεν , ὃ καὶ μεσοβασιλείαν ἐκάλεσαν. ὅτι πάλιν εἷς ἀνερρήθη βασιλεὺς ὁ Νο- μᾶς Πομπήλιος. ὅτι πρότερον ἔθυσε τοῖς θεοῖς, καὶ οὕτως ἔλαβε τὴν ἀρχὴν ὁ Νομᾶς καὶ τὰ βασιλικὰ παράσημα. ὅτι καλῶς ἄγαν καὶ θεοφιλῶς ὁ Νομᾶς τὴν ἀρχὴν διήνυσεν, εὐσεβῶς παρὰ τοὺς τότε Ἕλληνας διακείμενος περὶ τὸ θεῖον. ὅτι δεκάμηνος ἦν ὁ χρόνος παρὰ Ῥωμαίοις, παρὰ δὲ τοῖς λοιποῖς δια- φόρως εἶχε, μηνιαῖος, τετραμηνιαῖος, ἑξαμηνιαῖος.

ὅτι Ὁστίλλιος Τοῦλλος μετὰ Νομᾶν ἦρξεν. περὶ τῶν τριδύμων ἀδελφῶν τῶν τε ἀπὸ Ῥώμης καὶ τῶν ἐξ Ἀλβανῶν, οὓς ἔτεκον μητέρες δίδυμοι. ὅτι ἦν ποτε ἡ Ἄλβα τῆς Ῥώμης μητρόπολις. βασιλεία Ἄγκου Μαρκίου. 4)

ὅτι οἱ Λατῖνοι ἐναντίοι ἦσαν Ῥωμαίοις.

Περὶ τοῦ καταπτάντος ἀετοῦ εἰς τὴν κεραλὴν τοῦ Ταρκυνίου. ὅτι ὁ Ταρκύνιος ὁλοπόρφυρα εἶχε τό τε ἱμάτιον καὶ τὸν χιτῶνα καὶ χρυσόπαστα καὶ στέφανον διὰ λίθων καὶ σκῆπτρον καὶ δίφρον καὶ τέθριππον. περὶ τοῦ στοχαστικοῦ οἰωνιστοῦ. περὶ τοῦ τιμηθέντος χαλκῇ εἰκόνι. περὶ τῆς διαπαρθενευθείσης ἱερείας, ὅπως ἐκολάσθη, καὶ περὶ τῶν διαπαρθενεμόντων αὐτάς.

Περὶ τοῦ σημείου τοῦ εἰς τὸν Τούλλιον. ὅτι ἔθνος οἱ Οὐολόσκοι. ὅτι τοὺς πάντων δούλους ἠλευθέρωσαν. ὅτι τὰ ἀστικὰ 1) ὑποδήματα τῶν εὐπατριδῶν καὶ οἷα ταῦτα. ὅτι ἄλλοι Ῥωμαῖοι παρὰ τοὺς Λατίνους.;