Περὶ τοῦ Ψευδονέρωνος. περὶ τοῦ Βεσβίου ὄρους καὶ τοῦ ἐξ αὐτοῦ ἀναδιδομένου πυρὸς καὶ τῶν ἐν αὐτῷ γενομένων ἐπὶ Τίτου. οἵους ἀγῶνας ὁ Τίτος ἐποίησεν. περὶ ἀρχιερέων τῆς Ῥώμης. τελευτὴ Τίτου.

Οἷος ἦν ὁ Δομετιανός. ὅτι καὶ θεὸς ἤθελε νομίζεσθαι. ὅτι ἀναριθμήτους ἐκόλασεν. ὅτι ἐμισήθη παρὰ πάντων ὁ Δομετιανὸς καὶ ἐπεβουλεύθη. περὶ τῶν προειπόντων τὸν ὄλεθρον αὐτοῦ. ἀναίρεσις Δομετιανοῦ. ὅτι Ἀπολλώνιος ὁ Τυανεὺς ἐν Ἐφέσω ὢν ἔγνω τὴν τοῦ Δομετιανοῦ σφαγήν. περὶ ἀρχιερέων. ὅτι καὶ ὁ Δομετιανὸς διωγμὸν ἐκίνησε κατὰ χριστιανῶν καὶ τὸν θεόλογον Ἰωάννην περιώρισεν ἐν Πάτμῳ. περὶ τῶν ἐκ γένους Δαβὶδ τοῦ κυρίου συγγενῶν.

ὅτι ἐπανῆλθεν ὁ θεόλογος ἀπὸ τῆς ὑπερορίας. περὶ πατριαρχῶν. ὅτι τὸν Τραιανὸν υἱοθετήσατο καὶ Καίσαρα ἀνεῖπεν ὁ Νερούας.

Οἷος ἦν ὁ Τραιανὸς τοὺς τρόπους. ὅτι ἐπολέμησε τοὺς Δάκους καὶ ἐνίκησεν. εἶτα καταθεμένοις τὰ ὅπλα ἐσπείσατο αὐτοῖς. ὅτι οὐκ ἐνέμειναν οἱ Δάκοι ταῖς ὁμολογίαις αὐτῶν καὶ ὅτι στρατεύ- σαντος αὖθις κατὰ τοῦ Τραιανοῦ ἐπεχείρησαν δόλῳ αὐτὸν ἀνελεῖν, ἐγνώσθησαν δέ, καὶ ἡττηθέντες ὑπετάγησαν Ῥωμαίοις. ὅπως ὁ βασιλεὺς τῶν Δακῶν τοὺς θησαυροὺς αὐτοῦ ἔκρυψεν. ὅπως τοῖς φίλοις ἐπίστευεν ὁ Τραιανός. ὅτι τῆς Ἀρμενίας ἐκράτησεν ὁ Τραιανός.

Ὅσα Ῥωμαίοις ὑπέταξε κατὰ Παρθῶν στρα- τεύσας καὶ ὅθεν ἔσχε τὴν ἐπωνυμίαν ἡ Ἐρυθρὰ θάλασσα. περὶ Ἰουδαίων. περὶ πατριαρχῶν.

Οἶος ἦν ὁ Ἀδριανός. ὅτι χρεοκοπίαν ὁ Ἀδριανὸς ἐκήρυξεν. ὅτι ἐν Παλαιστίνῃ πόλιν ἀντὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ ὁ Ἀδριανὸς ᾠκοδόμησεν , Αἰλίαν καλέσας αὐτήν. περὶ τῆς κατ' 1) Ἀδριανοῦ τῶν Ἰουδαίων ἐπαναστάσεως.

Περὶ Ἀλβανῶν καὶ ὅτι Μασσαγέται εἰσίν. περὶ Σευηριανοῦ. οἷος ὁ Τούρβων ἦν καὶ οἷος ὁ Σίμιλις. ὅτι τὸν ’ Αντωνῖνον ὁ Ἀδριανὸς προεχει- ρίσατο αὐτοκράτορα. τελευτὴ Ἀδριανοῦ. περὶ πατριαρχῶν. περὶ Ἰουδαίων. περὶ αἱρεσιαρχῶν. περὶ Ἰουστίνου τοῦ φιλοσόφου καὶ μάρτυρος.

Διὰ τί εὐσεβὴς ἐπεκλήθη ὁ Ἀντωνῖνος. νομοθεσία αὐτοῦ. τελευτὴ Ἀντωνίνου. περὶ πατριαρχῶν. περὶ Ἰουστίνου τοῦ φιλοσόφου καὶ μάρτυρος. ὅτι δόγμα ὁ Ἀντωνῖνος ἐξέθετο μηδένα χρι- στιανὸν διὰ τὴν πίστιν κολάξεσθαι. 2)

Μάρκου Ἀντωνίνου πόλεμοι 3) πρὸς διάφορα ἔθνη. περὶ τοῦ ἐντεύξεσι χριστιανῶν πρὸς τὸν θεὸν γενομένου θαύματος ἐν τῷ Ῥωμαϊκῷ στρατοπέδῳ.

Ἀποστασία κατὰ Μάρκου Ἀντωνίνου. νομοθεσία. 4) ὅτι ὁ βασιλεὺς οὗτος ἐν Ἀθήναις διδασκάλους ἔταξε τῶν λόγων ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου μισθὸν λαμβάνοντας. τελευτὴ Μάρκου Ἀντωνίνου. περὶ μάρτυρος. 5) περὶ πατριαρχῶν.

Οἷος ἦν τὰ ἤθη ὁ Κόμοδος. ὅτι πρὸς πολκατ’ 1) οm. 2) ὅτι δόγμα — κολάζεσθαι] addit 3) Ἀντ. πόλεμοι] invertit 4) νομοθεσία pro νομοθέτημα per compendium 5) τελευτὴ — μάρτυρος] addit. λοῖς ἄλλοις καὶ τὴν οἰκείαν γυναῖκα ἀνεῖλεν ὁ Κόμοδος. περὶ πολέμων γενομένων ἐπὶ Κομόδου. περὶ Περεννίου l) καὶ ὅπως ἐξεδόθη τοῖς στρατιώταις. οἷοι ἦσαν οἱ Καισάρειοι καὶ οἷα ἐποίουν. ὅπως ὁ Κλέανδρος ὑπὸ τοῦ δήμου διέφθαρτο. ὅτι φονικώτατος ἦν ὁ Κόμοδος.

Τὰ τοῦ Κομόδου ἐπίθετα. ὅτι ἡρματηλάτει καὶ ἐμονομάχει ὁ Κόμοδος καὶ ὅτι ὠμότατος ἦν. ἡ ῥάβδος τοῦ κήρυκος. ἀναίρεσις Κομόδου. περὶ πατριαρχῶν.

Οἵου γένους ἦν ὁ Περτίναξ. ὅπως διετέθη περὶ τὰ πράγματα ὁ Περτίναξ καὶ τοὺς Ῥωμαίους. ὅτι ὁ Περτίναξ τὸν παρὰ τῶν στρατιωτῶν αὐτοκράτορα μέλλοντα γενέσθαι οὐκ ἐκόλqσεν.

Στάσις τοῦ δήμου πρὸς τὸν Ἰουλιανόν. περὶ Σευήρου καὶ Νίγρου καὶ Ἀλβίνου στασιασάντων κατὰ Ἰουλιανοῦ. περὶ τοῦ εἰς Ρώμην Ἀθηναίου τόπου καὶ ὅπως οὕτως ὠνομάσθη.

Ὅσα ὁ Σευῆρος ὑπέσχετο καὶ οὐκ ἐπλήρωσε ταῦτα. οἷα πρό 2) τῆς βασιλείας σημεῖα τῷ Σευήρῳ ἐγένοντο τὴν ἀρχὴν αὐτῷ προσημαίνοντα. ὅτι τῷ Νίγρῳ πολεμήσας ἐνίκησε καὶ Νίγρος ἀνῃρέθη. περὶ τοῦ Βυζαντίου ὅτι ἐπὶ τριετίᾳ3) πολιορκούμενον ἑάλω. ὅτι Πειρινθίοις ὁ Σευῆρος ὑπέθετο τὸ Βυζάντιον.

Πόλεμοι Ῥωμαέων πρὸς ἔθνη διάφορα. ὅτι πόλεμος συνερράγη τῷ Σευήρῳ καὶ τῷ Ἀλβίνῳ καὶ ὁ Ἀλβῖνος ἡττήθη. ὅτι κατὰ Παρθῶν ὁ Σευῆ- 1) περεννίου] περρενίου 2) πρὸς in πρὸ mutat 3) τριετία pro τριετίαν. Multa autem hic et antea in ed. Du- ρος ἐστράτευσε καὶ πόλεις εἷλεν. ὅτι πολυπράγμων ἦν ὁ Σευῆρος. περὶ τοῦ Νείλου. περὶ Πλαυτιανοῦ καὶ τῆς αὐτοῦ ἀπληστίας καὶ δυναστείας. καὶ ὅπως ἀπώλετο. περὶ τοῦ ἀρχιλῃστοῦ Φήλικος. 1) ὅτι εἰς τὴν Βρεττανίαν ὁ Σευῆρος ἐστράτευσε καὶ περὶ Βρεττανῶν καὶ τῶν ἠθῶν αὐτῶν. ὅσον τὸ μῆκος καὶ τὸ πλάτος τῆς Βρεττανίας. ὅτι ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἀντωνῖνος ἐπεβούλευσε τῷ πατρὶ καὶ τῷ ἀδελφῷ. τελευτὴ Σευήρου.

Περὶ Ὠριγἐνους. τίνα εἰσὶ τὰ ἑξαπλᾶ Ωριγένους. περὶ πατριαρχῶν.

ὅπως ἀνεῖλε Γέταν τὸν αὐτοῦ ἀδελφὸν ὁ Ἀντωνῖνος. ὅτι καὶ ἄπιστος ἦν. ὅθεν ὠνομάσθη Καράκαλος. ἀναίρεσις Ἀντωνίνου.

Περὶ Ἰουλίας τῆς μητρὸς Ἀντωνίνου καὶ ὅπως ἐτελεύτησεν. ἐπιβουλὴ κατὰ Μακρίνου. ἀναίρεσις Μακρίνου.

ὅτι οὐ μόνον ἦν ἀσελγέστατος, ἀλλὰ καὶ ἀσεβέστατος καὶ πρὸς τὴν ἑαυτοῦ θρησκείαν. οἶα ὁ ευδαντωνῖνος ἐποίει πᾶσαν ἀσέλγειαν ὑπερβάλλοντα. ὅτι τὸν ἐξάδελφον αὐτοῦ Βασιανὸν υἱοθετή- σατο, Ἀλέξανδρον μετονομάσας αὐτόν. ἀναίρεσις τοῦ Ψευδαντωνίνου. περὶ πατριαρχῶν.