22. Οὐκ ἔλαβε, λέγεις. ἀλλ’ ἐζήτησεν, ἐν δὲ τῷ ζητεῖν παρέβαινε τοὺς νόμους. μηδεὶς γὰρ ἃ γενέσθαι δεινὸν ἐν δημοκρατίᾳ μηδὲ λεγέτω. τῶν γὰρ δὴ φο- βερῶν ἔργων μισεῖσθαι δεῖ καὶ τὰ ῥήματα. ὁ δ’ οὐδὲ χάριν οἶδεν ἔτι ζῶν, ἀλλ’ ἠδικῆσθαί φησιν οὐ λαβών. καίτοι τὸ μὲν σῶμα οὐκ ἔλαβεν, ἕτερον δὲ οὐκ ἔλατ- τον, εἰ μὴ καὶ μεῖζον, τοῦ σώματος ἔλαβε. τί τοῦτο; συνείθισε τὸν δῆμον τοιούτων ἀκροᾶσθαι λόγων. καὶ αὐτὸς δὲ αὑτῷ καὶ ἑτέροις οὐκ ὀλίγοις τοῖς τὰ αὐτὰ ζηλοῦν ἐθέλουσιν εὐρεῖαν ἀνέῳξεν ὁδόν.

ἐχθρὸς δὲ οὐχ οὗτος ἐμοὶ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι πολλοὶ πολ- λοῖς οἳ οὐκ ἂν ἀηδῶς τοιούτους ποιήσαιντο περὶ τῶν διαφόρων αὐτοῖς ἐν ἐκκλησίᾳ λόγους. τούτων δὲ εἰς 6 cf. p. 219, 1 1 αὐτοῖς HVVa | δίδωσιν Va 2 ἐπήγγελλε Va sed ι post ε(2) eras 3 τυράννω μόνω Va 5 οὐκ om BMVa Mor 6 δημιουργίαν V 7 ἔλαβεν Cr | ἐξῄτησεν Β 9 τῇ ante δημο- κρατία BVa | μηδὲ λεγέτω in lac 6—7 litt om Β | μὴ δὲ Va | τῶν — 10 ῥήματα omissis γὰρ δὴ particulis citat Macarius fol 79 v 10 ὁ δ’ scripsi ὅδ’ ὃδ᾿ H) libri edd 11 ἔστι M | ζητῶν MVa Mor | ἡδικεῖσθαι Μ ἀδικεῖσθαι BVa 13 ἔλα- βεν Cr 15 αὐτὸς δὲ scripsi e CrHV αὐτὸς τὲ BVa αὐτός τε Μ edd | αὐτῶ CrHV edd 16 ζητεῖν BMVa Mor | ἀνἐδει- ξεν MVa ἔδειξεν Β ἂν ἔδειξεν Mor 17 ἄλλοι] ἄλλα CrHV ἄλλοις Β | πολλοὶ om Β πολλὰ CrHV 18 οὐκέτ’ Β | ἂν om BVa | ἀηδῶς scripsi auctore Cobeto Coll 286 ἀδήλως CrH VBVa Re εὐδήλως Μ Mor et Steph. Thes. s. v. | ποιήσαιντο τοιούτους Β 19 διαφορῶν Β | τούτων δὲ in lac 6 litt om Β | ὡς B ἔθος καταστάντων ἴσως πού τι καὶ πεπράξεται. ἀλλ’ οὐ- δέποτε τοῦτ’ ἔσται. μηδὲ γὰρ γένοιτο, ὦ Ζεῦ. ἀλλὰ κἂν τὸ ἔργον ἀπῇ, ψιλός γε ὁ λόγος πονηρόν. οὐ γὰρ εἰλικρι- νοῦς ταῦτα δημοκρατίας ἐγὼ δὲ ζῆν ἐν τοιαύτῃ δύναμαι μόνῃ, μεταποιουμένης δὲ αὐτῆς καὶ τοῦ νόμου οὐκέτι.

24. Τοῦ καιροῦ ταῦτα, νὴ Δία. τοῦ αὐτοῦ τοίνυν ἴστω καιροῦ καὶ τὸ ἐμὲ τεθνάναι. εἰ γὰρ ὁ λιμὸς μὴ λιμός ἐστι μόνον, ἀλλ’ ἔχει τι καὶ τυραννίδος, αὐτὸς ὁ καιρός μου κατ’ καταψηφίζεται θάνατον. ἢ βούλεσθε πά- λιν ἐφ’ ἑτέρας | ἀκαιρίας, ἄδηλον δὲ οἶμαι τὸ RIV 235 μέλλον καὶ πάντα χρὴ προσδοκᾶν ἄνθρωπον, λόγους τοῖς νῦν ὁμοίους ἀκοῦσαι παρὰ τοῦ πλουσίου; οἷον εἰ πολεμίων ἐπιόντων ὑμεῖς τοῦτον οὐκ οἴεσθε χρημάτων μὲν πρὸς ὑμᾶς μεμνήσεσθαι, τὸν πένητα δὲ αἰτήσειν; τί δέ; ὅπλων δεομένων οὐ τὰ μὲν δώσειν, τὸν πένητα δὲ αἰτήσειν; κοῦφον οὖν ὑμῖν, πρὸς Δῖός, πολλὰ τοι- αῦτα ἀκούειν, ἐμοὶ δὲ καλὸν τὸ παρὰ ἀνδρὸς δυνατοῦ δι’ ἐμὲ πολεμεῖσθαι τὴν πόλιν ἀφορήτως; ὧν ὑμῖν τε καὶ ἐμοὶ ἀπαλλαγὴν οἴσει τὸ κώνειον.