Τίς οὖν ἔσται τῶν ἐμῶν κύριος ἀποθανόντος;
ἐγὼ καὶ τότε. κελεύσω γὰρ συγκατορύττειν. καὶ πόθεν,
φησίν, ὁ ἀριστεὺς θρέψεται; πόθεν; ἀπὸ τοῦ θαλ-
λοῦ. βούλει λῦσαι τὸ μῖσος; ἀριστεύσας πάλιν αἴτησον
χρυσίον.
1 cf. p. 138,9 3 Hes. theog. 969. Themist. or. 30 p. 351 b4 Dem. ep. 3 p. 1477, 71 ἐλλίπῃ VMVa edd 4 οὕτος HC οὕτως Va | ταραχω-
δῶς — 5 σπουδῆς in marg Va 2 6 κληρονομοίην V 7 ἐμαυ-
τοῦ HVCVi sed in hoc ἐμαυτὸν suprascr m 2 8 στένειν, ὦ
δικασταί scripsi ex HVCLa ViB στένειν ὦ ἄνδρες Cl ὦ ἄνδρες
στένειν MVa edd | τάχα H 10 ἔσται om MVa Mor ἐστι B |
τῶν ἐμῶν κύριος scripsi ex HVCLaViClB κύριος τῶν ἐμῶν M
Va Mor 11 δὲ ante καὶ B | τότε γὰρ κελεύσω ViCl | γὰρ om
HVCB 13 θαλοῦ ViCl | μύσος H | signum interrogationis
posui comma Πα punctum reliqui libri edd | ἀριστεῦσαι Va
sed in ἀριστεύσας corr m 2 | αἴτησον scripsi ex HVCLa αἴτησαι
MVi sed in hoc αἴτησον in marg, ὂν tamen in αἰ corr m 2, B
Va edd αἴτει Οἶ’ 14 χρυσὸν Vi sed χρυσίον in marg, Cl