οὐκ ἔγωγε, εἶπον, ὦ καλλίστη γυναικῶν, ἀλλ’ ἐρα- στῆς ὢν καὶ αὐτός. τίνος; εἶπεν. ἢ ταυτησὶ τῆς 3 sq. Men. Ἐπιτρ. 263; Περικ. 413 4 Arist. Plut. 85 7 Men. IV 303, 326 M (III 236, 902 K) 10 Soph. fr. 11 Nauck 2 15 sq. Caecil. Chrys. fr. com. Rom. ed. Ribbeck 2 p. 39,22 1 ἐξήρκεσαν VaB 3 μὲν om Ma 4 ἐξ ὅτουπερ ἐγένου scripsi cum lacobsio Add 188 App Pors 331 Lect Schul Sin- teni Cobeto Coll 303 ἐξότου παρεγένου libri sed scriptura in Cr parum certa, Re Ι καὶ πρὸς μὲν scripsi e VaB πρὸς μὲν γὰρ HVMaCl Re scriptura in Cr parum certa 6 εἰς Va Ι ὠδώδεις scripsi ex HVMaCl ὀδώδεις VaB Re scriptura in Cr parum certa 7 κακόν scripsi cum lacobsio App Pors 331 Anth Pal III 76 Schul Cobeto κακοῦ HVVa Re scriptura in Cr parum certa κακῶς MaClB sed in hoc οῦ supra ῶς m2 Ι ἐπριάμην Β 8 ἐγέλα Va et supra ἐμειδία B 2 | μᾶλλον Ma 9 προσέβλεψέ — 10 στόμα om VaB 10 οἶον om Ma 11 μή του τῶν scripsi e CrHVMa cum lacobsio Ach Τ 775 Schul μέ του τῶν Γέ μή που τῶν VaB lacobs App Pors 331 Anth Pal III 101 μὴ τούτων Re μὴ τούτων < τῶν> 12 τροφεὺς scripsi e ClVaB coll t. III 408, 10; V 471, 14 τρο- φὸς CrHVMa Re 13 τουλοιποῦ Va sed e τοῦ λοιποῦ corr m2, B Χρυσίου; ἐπεστράφην πρὸς τοὔνομα καὶ ποίου, φημί, λέγεις χρυσίου; ταύτης, εἷπε, τῆς χρυσῆς θεραπαίνης. ἰδὼν δὲ ἐγὼ παιδισκάριον οὐκ ἀηδὲς καλὴ μέν, εἶπον, καὶ Χρυσίον καὶ μάλιστα διὰ τοὔ- νομα, ἐγὼ δὲ οὐ ταύτης, ἀλλὰ τοῦ σοῦ κάλλους ἐρῶ. εὖ γε ποιῶν, εἶπεν, ὦ τάν.