μή μοι νομοθέτει τίσιν ἀλγεῖν ἄξιον, ἀλλ’ εὑρὼν ἐφ’ ὁτῳοῦν ἀλγοῦντα μετάδος τῆς βοηθείας. ἢ πῶς οὐ σχέτλιον ἐμὲ μὲν τῷ πάθει πιέζεσθαι, τὸ δὲ τῷ πεπονθότι μέγα μικρὸν τοῖς ἀκούουσι δοκεῖν, ὥσπερ ἂν εἴ τις τὸν ὑπ’ ἔχεως δεδηγμένον ἀφέντα βοᾶν 2 cf. t. II 541, 18; III 217, 6 3 πῶς V | αὐτὸ γε Μο | post χρυσός ras 5 litt | κατὰ Cl 4 versus οὕτω δὲ δὴ καὶ πρὸς τὰ δυσχερέστερα | τῶν πραγμάτων ἔχουσιν ἅνθρωποιι· δοκεῖ | τοῖς μὲν φυγὴ τατον εἷναι, τοῖσι δὲ | ἀτιμία. τοῖσιν δὲ χρημάτων πάλιν | μευσις enucleavit Kockius | δὴ scripsi ex HVMoPCl et γρ marg Mor δὲ BMLaViVa edd | καὶ om Μ | κατὰ Cl | δυσχε- ρέστατα scripsi e Μ sed ῆ supra έστατα, Va et γρ in marg Mor δυσχερέστερα HVMoBPLaViCl edd 6 φυγὴ δοκεῖ Μ | δ’ Vi τὸ — δὲ(2) om ΜοΒ Ι δεδέσθαι — 8 τὸ in marg | θάνατος scripsi θάνατοι libri edd 8 ταὐτὰ scripsi ταῦτα libri edd | τοὺς om Ρ 9 τοὺς scripsi e MoMViCl ut Re τοῖς HVBLaVa edd τον Ρ | ἐπικούφοις ΗΜοVi 10 om V 12 versus μή μοι νομοθέτει, τίσιν ἐπαλγεῖν ἄξιον et τὸ δὲ τῷ πεπονθότι | μέγα τοῦτο μικρὸν τοῖς ἀκούουσιν δοκεῖν enucleavit Kockius | ἄξίως Μο | εὗρες ΜοΒ 13 | ὅτῳ οὖν HVMLaVa edd | βουλῆς Vi sed βοηθείας in marg m 2 14 τὸ δὲ τῷ] τῷ δὲ Μ 15 πενθοῦντι Ρ 16 ὄφεως Vi sed ἔχεως in marg m 2 | δεδιγμένον Va sed η supra | m 2 βοᾶν] ἢ ὐπ’ ἄλλης συμφορᾶς ΜοΒ κελεύοι γελᾶν;

οὐκ ἂν ἔδοις με νικώμενον ὑπ’ ἄλλης συμφορᾶς οὐδ’ ἂν αἰτοῦντα κώνειον ἐπ’ ἐκείνοις οἷς σὺ τραγῳδεῖς κακοῖς. παίδων στερηθεὶς ἤνεγκα ἂν καὶ συνήσθην ἀπηλλαγμένοις τῆς τῶν θεῶν ἀκρισίας. χεῖρας καὶ πόδας ἀποκοπεὶς οὐκ ἂν ἀπεῖπον, εἶχε δ’ ἄν τι τὸ ἀτύχημα καὶ τερπνόν, μὴ πολλοῖς ἐντυγχάνειν ἐπ’ ἀγορᾶς πλουσίοις. ἔδειξα ἂν ἀνδρίαν καὶ τυφλω- θεὶς ἐν πενίᾳ κατεχομένου τοῦ γείτονος. οὐ φέρω | τὸ παρόν, οὐ φέρω. μεῖζόν ἐστι τῆς ἐμῆς ψυχῆς R IV 170 τὸ φορτίον. πένητες ἦμεν ἄμφω, νῦν δὲ τἀκείνου μεθέστηκε, μεταστήσομαι δὴ καὶ αὐτὸς οἶ βέλτιον.

35. Πολλοὶ πολλάκις τεθνήκασι παρ’ ὑμῖν δεηθέν- τες ἀπελθεῖν. ἀναμνήσθητε δὴ τῶν ῥημάτων οἷς χρησά- μενοι τὴν βουλὴν ἔπειθον· ἀτυχῶ, δυστυχῶ, δυσ- μενοῦς πεπείραμαι τῆς Τύχης, πονηρῷ συμ- 15 Aeschin. fals. leg. p. 48, 32 1 κελεύοι scripsi e PLa κελεύει HVMoBMVi edd „malim κελεύοι aut κελεύῃ“ Re κελεύη Va κελεύειν Cl sed in marg | ἴδης MCl sed in hoc οι supra η m 4 εἶδες Μο 2 ἂν om La | αἰτοῦντα Cl sed ἐπαι supra αι m 4 3 ὑπήνεγκα Cl sed ὑπή in ἤ corr m 4 4 ἀπηλλαγμένος Β ἀπηλλαγμένος LaVi Mor ἀπηλλαγμένης Cl sed ης in οις corr m 4 | ἀκρασίας 5 χεῖρας καὶ πόδας scripsi coll p. 273, 12 χήρας καὶ πόδας Μο καὶ ποδῶν Β χειρῶν χηρῶν Μ) καὶ ποδῶν reliqui libri edd | εἶχε δ’ ἄν scripsi e ΜοΒ εἶχεν ἂν HV εἶχε γάρ ClVa edd 6 τοι Vi | ἀδίκημα Β 7 ἀγορὰς La ἀγορᾶ | ἔδοξα ἂν ἀνδρεῖος ΜοΒ Ι ἀνδρίαν PMViVa 8 inser Va 2 | „post γείτονος deesse videtur πλουτοῦντος δὲ“ Re 11 δὴ scripsi e MoMLaVi ut coni Re δὲ HVBPClVa edd | ἧ MClVa 12 τεθνήκασι scripsi ex ΗVΜοΒ τεθνᾶσι LaViClVa edd | ἡμῖν Vi ἡμῶν Va 13 ἀποθανεῖν Va | ἐκεί- νων post ῥημάτων ΜοΒ 14 τὸν δῆμον ἀνέπειθον Μο | μενοῦς — 638, 2 δυστυχῶ in marg Vi 2 et praemisso κείμενον Ρ 15 τῆς inserui e libris om edd | συμπέληγμαι Μο sed ε supra η m 2, Cl πέπλεγμαι δαίμονι. ταῦτα δὴ καὶ αὐτὸς ἔχω λέγειν ἀτυχῶ, δυστυχῶ. μισεῖ με καὶ ποιεῖ κακῶς ὁ δαίμων. ἡ καταλαβοῦσα Τύχη τῶν χρημάτων τὰς πηγὰς οὐκ ἐπαντλεῖ. εἰ μὲν οὖν εὐτυχεῖν με φήσει τις, ψεύσεται· δυστυχεῖν δὲ ὁμολογῶν τί ζῆν ἀτυχοῦντα βούλεται; λύπη τοὺς ἄλλους ἠνάγκασεν ἐπιθυμῆσαι τελευτῆς. ὑπὸ λύπης ἥκω δεῦρο καὶ αὐτός.

ἀλλὰ ζῆν παραι- νεῖ τις. οὐ δυνάμενον νουθετεῖ. τί φῄς; ἐγὼ βιώσομαι τῆς τοῦ πλησίον οἰκίας οὕτω πραττούσης ὀφθαλμοὺς ἔχων, ὧτα ἔχων, ὁρῶν ἐκεῖνα, περὶ αὐτῶν ἀκούων; καὶ τί διοίσω τῶν ἐν Ἅιδου κολαζομένων; οὐ τὸ ζῆν αὐτὸ καλόν ἐστιν, ob βουλή, τὸ δὲ σὺν εὐθυμίᾳ ζῆν ἐξεῖναι τοῦτο καὶ τὸ ζῆν ἐν τοῖς καλοῖς τίθησι. τὴν δ’ εὐφροσύνην ἂν ἀφέλῃς, ζημία τὸ μὴ τεθνάναι.

μικρὸν δὲ πρὸ | R IV 171 μεσημβρίας ὁ γείτων λελουμένος ἔδχεται στρατοπέδῳ κολάκων παραπεμπόμενος καὶ κτύπος βαδιζόντων καὶ γέλως ἐπὶ τοῖς παρ’ ἐκείνου σκώμμασιν. ἐγὼ δὲ κατα- δὺς ὑπὸ τὴν κλίνην φεύγω τὸ γύναιον αἰσχυνόμενος. ἔπειθ’ οἱ μὲν ἀριστῶσι σὺν λαμπροτέρῳ τῷ γέλωτι καὶ πίνοντες ᾄδουσιν ὕμνους τινὰς ὥσπερ εἰς θεὸν τὸν γείτονα συντεθεικότες. ἐγὼ δὲ παρατίθεμαι τρά- πεζαν, Ἥλιε, τὴν ἀρχαίαν. δείλης ὀψίας ὀρνιθοθῆραι καὶ κυνηγέται, πολλοὶ μὲν ἵπποι, πολλοὶ δὲ κύνες, καὶ πανταχόθεν ἡ τρυφή. καὶ τὸ δεῖπνον ἔπεισι συχνὴν ἄγον τὴν πανήγυριν, ἐφ’ ὅ καλούμενος κρύπτομαι.

τῆς ὑστεραίας ταὐτὰ πάλιν. ὁ μὲν σκοπεῖται περὶ 1 Arist. Ταγην. com. II 1153, 12 M Ι 521, 503 K). Alciphr. ep. I 1, 4 2 cf. t. I 296, 3; 358, 20; III 111, 5; 385, 2 | cf. t. IV 102, 5 13 cf. ad t. III 143, 13 | cf. ad t. IV 262, 6 | av. 63 1 ἔωθεν — πρόεισι praemissis verbis σὺ δὲ ὀπωρώνης λέγε, ὧς καὶ βοώνης καὶ ὀψώνης. Λιβάνιος ἐν τῇ τοῦ φθονεροῦ με- λἐτῃ citat Thomas Mag. s. v. ὀπωρῶν ὠνήτωρ p. 258, 10 R | ὁ ante ὀψώνης Μο | πρόσεισιν Μο κάτεισιν Thom 2 Ρ 3 ἄγων om PMViClVa Mor 4 τί HPLaCl 6 λουό- μενος Μ | ἔρχεται La sed ρ inser n (??)ρχεται Ρ 9 μενος Mor sed γρ αἰδούμενος in marg 10 σὺν ἔτι λαμπρῷ Μο 11 ᾄδουσι BLa edd 13 ὀρνιθοθῆραι θηραταὶ ΗVΜο Β ὀρνιθοθηραταὶ PMLaViClVa Mor 14 καὶ om ΗVΜοΒ | θῆρες Ρ 16 ἄγων MoPCl | ᾦ Ρ Mor sed „melius in alt. mnsc. Reg. scribitur ὃ“ Not 17 τῆ ὑστεραία LaViCl cf. ad p. 519, 10 | ταῦτα BLa τῶν δαιτυμόνων, ἐγὼ δὲ περὶ τῶν ἀναγκαίων. ὁ μὲν φαιδρὸς ἐν φαιδροῖς οἰκέταις, ἐγὼ δὲ κατηφὴς ἐν συνεσταλμένοις, ὁ μὲν ἐν πολλοῖς νεωνήτοις, ἐγὼ δὲ ἐν πατρῴοις δυοῖν. ἔξεισιν ἐκεῖνος καὶ πᾶς τις ὑπο- χωρεῖ καθάπερ τυράννῳ, ἔξειμι καὶ αὐτὸς καὶ πᾶς τις ἐμβάλλει καθάπερ ἀτίμῳ.

εἶτά μοί τις παραινεῖ ζῆν οὐκ ἔχων σβέσαι τὸν πλοῦτον τοῦ γείτονος; οὐ ζῆν οὗτός μοι παραινεῖ, πόθεν; ἀλλὰ στένειν, ὀδύ- ρεσθαι, πενθεῖν, μαραίνεσθαι, τήκεσθαι, κατατέμνεσθαι, λυττᾶν, ἐμαυτὸν ἐσθίειν, ἃ νῦν ποιῶ καὶ δι’ ἃ πρόσ- ειμι νῦν, ὅπως αὐτῶν λυθείην. ἡμιμανής εἰμι καὶ τῶν φρενῶν διέφθαρται τὸ πλέον. ἐπὶ τελείαν πορεύο- μαι μανίαν. πρὶν τοῦτο γένηται, βοηθήσατε.

τίς οὕτω μακρὰ νόσος τὸν ἀσθενοῦντα διέθηκεν ὡς ἡ R IV 172 τοῦ γείτονος ἐμὲ περιουσία; | οὐχ ὁρᾶτε τὴν ῥῖνα ὡς ὀξεῖα, οὐ τὸ ὄμμα ὡς ὕφαιμον, οὐ τὰς γνάθους ὡς συμπεπτώκασιν, οὐχ ὡς διερρύηκα πᾶς, οὐχ ὡς 3 Arist. eq. 2 10 Eur. El. 146 | cf. t. I 496, 1 11 t. I 116, 15. Aeschin. Tim. p. 24, 25 16 Hippocr. Coac. prae- not. II 212 3 ἐν om Vi | νεωνήτοις edd 4 πατρώοιν ΗΜο Re t III p. XIII 6 παραινεῖ τις MClVa | τίς HLaVi 7 οὐκ ἔχων om Μο | σβέσαι scripsi ex HVB σβέσας Μο PMLaViClVa edd 8 πόθεν; scripsi πόθεν· ΗVΜοΒ πόθεν Re μόνον PMLaViClVa Mor | καὶ ante στένειν MCl 9 πενθεῖν om MLaViCl Mor 11 αὐτὸν La | ἡμιθανής Μο | καὶ om Vi 12 πλέον reposui e libris πλεῖον edd | scripsi e MoBViClVa coll p. 268, 23; t. IV 224, 16 τελέαν HV PMLa edd 13 πρὶν <ἂν>, ut p. 164, 17; t. V 34, 19? at p. 648, 10 | γένηται Vi sed γενήσεται in marg m 2 15 Μο 16 ὡς om MVi | ὀξεῖαν MLa sed in hoc ν eras, ViCl sed in hoc ν del m 4 | οὐ Vi sed καὶ in marg m 2 | ὡς om Cl τοὺς Cl 17 διερρύηκα scripsi ex HVMoPLaVi sed in hoc ην supra ηκα m 2 Cl cum Iacobsio Philostr. im. 674 διερρύην BMVa edd εἴδωλον περιέρχομαι;

τολμᾷ τις οὖν εἰπεῖν· ζῆσον οἰκτρὸς ὤν, ζῆσον ἐλεούμενος, ζῆσον ἀτυχῶν, ζῆσον τοῦ γείτονος εὐδαιμονοῦντος; εἰ τόξα λα- βόντα βέλος ἔστιν ἀφεῖναι κατὰ τῆς Τύχης καὶ τυχεῖν, δειξάτω τις, καὶ κουφιεῖ τὴν λύπην, 6 βουλή· εἰ δ’ ἀμήχανον, ἔα με τὸν θυμὸν εἰς ἐμαυτὸν ἀφεῖναι. πῶς γὰρ οἴσω; ποίοις λογισμοῖς;

εἰ πονῶν ἐκεῖνος καὶ πλουτηρὸν ἔργον μετιὼν συνείλεκτο χρήματα κατὰ μικρὸν ἀγείρων, ἦν μὲν ἂν καὶ τοῦτο ἀλγεινόν, διὰ τί γὰρ μόνος εἶδε τὴν ἐπὶ τὸν πλοῦτον ἄγουσαν, ἴσως δὲ ἠνειχόμην· ἐπεὶ δὲ καθεύδοντι κατέχεε τις εὐδαι- μονίαν, οὐ φέρω.

πόσον οἴεσθε μεταξὺ τῆς ἐκείνου τε εἶναι καὶ τῆς ἐμῆς οἰκίας; στενωπός. ὧς τοίνυν 8 Xen. oec 2, 10 10 cf. t. V 408, 19 1 τίς HLa τὶς Μο | ζῆν Vi 2 ὧν La | ζῆσον ζῆν in marg m 2 3 τοῦ γείτονος εὐδαιμονοῦντος scripsi εὐδαιμονοῦντος τοῦ γείτονος HV γείτονος εὐδαιμονοῦντος Μο BPMLaViClVa edd 4 ἐστὶν libri edd 5 τίς HVi τὶς Μο | ὠ Vi sed ἡ in marg m 2 ἡ HMoB sed in hoc in ὦ PLaCl | βολή Ρ βολὴ La sed ~ in ' corr n 8 scripsi ex HVMLaViClVa et γρ in marg Mor πλωτήρων Μο ΒΡ edd | καταμικρὸν ΡΜ 9 μὲν om Μο | οὖν MVi Mor in hoc γρ ἂν in marg οὖν ἂν ClVa | τοῦτ’ Ρ | διατί διατὶ Μο Ο μόνος inserui e ΒΜ om HVMoPLa ViCl Va edd Ι οἶδε HVBPMLa sed in hoc ο ex ε corr n, Vi sed in marg m 2 | ὀδὸν post ἄγουσαν Μο 11 δ’ ἂν ΜοΒ | ἐνειχό- μην Vi | καθεύδοντι scripsi ex HVMoBP et γρ in marg Mor καθεύδοντος MLaViClVa edd | κατέχεε τις εὐδαιμονίαν καθεύ- δοντι ΜοΒ | κατέχεεν La sed ν eras | τίς Cl <θεῶν> τις Re | τὴν ante εὐδαιμονίαν Vi 12 πόσον scripsi ex ΗVΜοΒ MLaViCl sed in hoc ν in ς corr m 4, Va et γρ in marg Mor cum Iacobsio Ach T 962 et Gasda πόσος Ρ edd sed „aut εἷναι delendum est aut leg. cum B(avarico) et m(arg) M(or) πόσον et deinde in responsione στενωπός ἐστι στενώτατος“ Re | τῆς ἐμῆς οἰκίας εἷναι καὶ τῆς ἐκείνου Ρ 13 τε om Ρ Ι signum interrogationis posui post οἰκίας cum Iacobsio et Gasda, post στενωπός libri edd | στενωπός Mor sed γρ στενώτατον in marg στενωπόν ViClVa τὸν στενωπόν ΒΜ om Μο | versus ὡς ἧκε τοίνυν τὰ παρὰ τῆς τύχης, τί μὴ οὐ Ι εἰσέπεσεν οὕτως ἐγγύς; οὐκ ἦν εἴσοδος; | κεκλῃσμέναις ἐνέτυχε ταῖς ἐμαῖς θύραις; | ἔστιν· ἀλλ’ οὐκ οἶδα τί δεδρακὼς ἐγὼ | ταῦτ’ ἠδίκημαι vit Kockius ὧ PVi sed in hoc ὡς in marg m 2 Cl sed in ὧς corr m 4, Va ὧι Μ ὧι La sed in ὧς corr n ὅτε ΜοΒ et Iacobs ἧκε φερόμενα τὰ παρὰ τῆς Τύχης, τί μὴ καὶ παρ’ ἡμᾶς εἰσέπεσε τοὺς οὕτως ἐγγύς; οὐκ ἦν εἴσοδος; οὐκ ἦν ὁ δεξόμενος; κεκλεισμέναις ἐνέτυχε ταῖς θύραις; οὐκ ἔστιν. ἀλλ’ οὐκ οἶδα τί δεδρακὼς ἠδίκημαι. χαρί- ζομαι δὴ καὶ τοῦτο τοῖς θεοῖς. ἀπέρχομαι τὸ πάντων ἥδιστον φῶς μισεῖν ἠναγκασμένος.

45. Σὺ γάρ, φησί, μόνος ἐκείνῳ γείτων, ἄλλοι δὲ οὔκ εἰσιν; ὧν οὐδεὶς ἀποθανεῖν βούλεται. εἰσί γε, ὦ βουλή, καὶ πολλοί. καὶ πρὸς τοσοῦτόν γε ἥκουσιν εὐηθείας ὥστε καὶ συγχαίρουσι καὶ συνεύχον- ται καὶ κολακεύουσι καὶ προσιόντες αἰτοῦσιν ἀγεννεῖς R IV 173 καὶ καταπεπτωκότες καὶ σπερμολόγοι | καὶ δοῦλοι τὰς φύσεις.

ἀλλὰ τί τοῦτο πρὸς ἐμέ; καὶ γὰρ ὑβρίζονται πολλοὶ καὶ παίονται καὶ προπηλακίζονται 12 Dem. cor. p. 269, 19 1 καὶ inserui e MoBMVa om HVPLaViCl edd 2 ἡμῶν Μο sed ἡμᾶς in marg m 2 | εἰσέπεσε τοὺς scripsi ex Μ cum Iacobsio ἔσπευσε τοὺς ClVa ἔπεσον τοὺς La εἴπετο (sed εἰσέπνευσε in marg m 2) τοὺς Vi εἰσέπεσεν edd | ὄντως ὄντας BMViVa 3 κεκλισμέναις Cl sed ι in ει corr m 4 5 δὴ scripsi ex HVMoPMLaViClVa δὲ B edd 6 τὸ ζῆν post ἥδιστον Mor del Re | φῶς μισεῖν ἠναγκασμένος scripsi e μισεῖν ἠναγκασμένος φῶς HVRe μισεῖν ἠναγκασμένος ΜοΒΡ LaViClVa sed φῶς inser Cl 4 et in marg Vi 2, Mor 8 δ’ ΗΜοΒ | ἀποθανεῖν οὐδεὶς Μ 9 γ’ ΜοΒ | γε om ΜοΒ 10 Ρ 11 κολακεύουσι καὶ om Μο | αἰτοῦσιν scripsi e Va αἰτοῦσιν La σαίνουσιν ΗVΜοΡ edd | ἀγεννεῖς Η sed alterum ν detritum ἀγενεῖς VMViCl cf. t. I 95, 12; V 561, 13 τοῦτο in τούτων corr Μο 14 πολλοὶ — προπηλακί- ζονται om ΗVΜοΒ καὶ διαλύονται ῥᾳδίως. τί οὖν θαυμαστὸν εἰ τοσαύτης οὔσης τῆς πόλεως ταπεινοί τινές εἰσιν, οἱ δὲ μεγαλό- φρονες; οὐδὲ γὰρ τῇ νεότητι πάντες ὁμοίως, ἀλλ’ οἱ μὲν χρῶνται κακῶς, οἱ δὲ οὔ; τοὺς οὖν σωφρονοῦντας ἀξιώσει τις πωλεῖν τὴν ὥραν διὰ τοὺς ἤδη πεπρα- κότας; οὐδὲ γὰρ ἐν ταῖς μάχαις πάντες ὁμοίους παρέ- χουσιν ἑαυτούς, ἀλλ’ οἱ μὲν τοῦ δρᾶσαί τι γλίχονται, τοῖς δὲ τοῦ μὴ παθεῖν μέλει, καὶ οἶ μὲν τύπτουσιν ἐμπηδήσαντες ἀφειδῶς αὑτῶν ἔχοντες, οἱ δ’ ἀπολώλασι τῷ φόβῳ καὶ σκοποῦσιν ὅπως ἀποδράσονται.

καὶ νῦν οὐκ ἔξω τῆς ἀνθρωπείας φύσεως τῶν ἐκείνου γειτόνων τὸν μὲν εὖ φρονεῖν, τοὺς δὲ ἀναισθήτως ἔχειν, καὶ τὸν μὲν ἄνδρα ὡς ἀληθῶς εἶναι, τοὺς δὲ βοσκήματα. τί δ’, εἰ λυποῦνται μέν, φιλοψυχοῦσι δέ, δειλῶν ἐγὼ μιμητὴς γένωμαι; μᾶλλον δὲ ὁπότερον 1 Dem. Mid. p. 526, 29 9 Dem. cor. p. 255, 6 13 Plat. Theaet. p. 162 E; Gorg. p. 512 D sq. 1 διαλύσονται Mor sed ex alio Regio διαλύονται Not | τοσ- αύτης scripsi ex HVMoLa sed in hoc σ ex ι corr n τοιαύτης BPMViClVa edd 2 οἱ μὲν ante ταπεινοὶ Β sed in ras, Va 3 ἄλλ’ edd 5 ἀξιώσει scripsi ex HVMoBPLaViCl cum Iacobsio Ach T 960 ἀξιώσειέ MVa ἀξειώσειέ edd | τίς HMoLa ViCl | πολὺν Ρ sed πωλεῖν in marg m 4 6 πάντως ante Ρ | ὁμοίους om Ρ ὁμοίως HCl sed in hoc ως in ουσ corr 7 δρᾶσαι δράσαι Cl) τί HVMoBLaViClVa edd | scripsi auctore Cobeto Coll 283 γίγνονται γίνονται Vi) libri edd 8 τι post παθεῖν edd delevi cum Iacobsio Ach T 899 | μέλλει ΗVΡΜ | πίπτουσιν HV 9 καὶ ante ἀφειδῶς ante αὑτῶν Mor del Re | ἑαυτῶν ἀφειδῶς Β | αὐτῶν HVMoLa ἑαυτῶν BMViCl | ἔχοντες Mor sed γρ. ἔχουσιν in marg | HV οἳ LaM 10 ἀποδράσωνται Ρ ἀποδράσωσι BMViClVa 11 ἀνθρωπίνης Vi sed εἴας supra ίνης m 2 | ἐκείνω οὑς ClVa Mor 12 τοὺς HVMoB | τούς Η τ(??) Ρ τὸν MClVi et γρ in marg Mor | δ’ Η | ἀναισθήτως Vi sed ἀναισχύντως marg m 2 13 τοὺς Cl sed ου ex α corr m 4 τὰ Vi 14 δὲ VPMVa edd | εἰ Cl sed ex οὐ corr m 4 15 διατοῦτο post ἐγὼ Vi | γένωμαι Vi sed ί supra έ m 2 | δ’ ΗΜοΒ | ὁπότερον sed ὁποτέρων suprascr m 2 ὁποτέρων HV sed in hoc in ὀπότε- ρον corr m 2 1 βούλει θές] βουληθεὶς Va | θές La sed εσ in ε corr θεὸς Vi sed θές in marg m 2 2 τί Vi sed τίς in marg m 2 | μνησθῆναι PMLaViClVa et γρ in marg Mor 3 τῷ — 4 θά- νατον om Ρ 4 μοι — 5 γὰρ in marg Vi 2 | δειλὸν Vi4 5 πολλῶ Β Ι ἐκεῖνον La 6 ἐξακολουθοῦσιν Ρ 7 τῶν Ρ βούλει θές. εἰ μὲν γὰρ οὐκ ἄχθονται τῷ γεγονότι, τοῖς ἀψύχοις ἐοίκασι. τί οὖν δεῖ μεμνῆσθαι τούτων; εἰ δ’ ἀξιοῦσι καὶ λυπούμενοι ζῆν τῷ δεδιέναι τὸν θάνατον, μηδείς μοι μεμνήσθω δειλῶν ἐν παραδείγ- ματι. πολὺ γὰρ οἶμαι σωφρονέστερον ἐκείνων θαυμά- ζειν ὅτι μὴ τοῖς ἐμοὶ δόξασιν ἀκολουθοῦσιν ἢ τὸ μὴ τὴν ἐκείνων ἐμὲ ζηλῶσαι κακίαν ἐν αἰτίᾳ ποιεῖσθαι, ὧν τίς ἀνοητότερος; τίς ἀβελτερώτερος; μᾶλλον δὲ τίς R IV 174 ἐλεεινότερος;

<οἷον> ἐπὶ τῇ τῶν ὀρνίθων ἀκροάσει τούτων ἐώνηται πολλοὺς ὁ γείτων ἐν ᾠδαῖς εὐδοκιμοῦντας. τούτων τοὺς οἰκίσκους ἀποκρεμάσας τοῦ τέγους παρέχει τοῖς παριοῦσιν ἀκούειν τῶν ᾀσμά- των. ἐμοὶ μὲν οὖν εἰσιν ὀχληρότεροι κολοιῶν, ὥσθ’ ἥδιστ’ ἂν ἀπέπνιξα λαβών, οἱ δ’ ἄθλιοι συνθέουσιν 8 τίς ἀβελτότερος in marg Vi 2 et inser Cl 4 om La | ἀβέλ- τερος BPMVa Mor 9 signum interrogationis posui comma ΜοVἱ om reliqui libri edd sed „aut desunt nonnulla post ἐλε- εινότερος aut ἐλεεινότερος; hic locus et luxatus est aut sic dis- tingu. et leg. ἐλεεινότερος; ἐπὶ ty τῶν ὀρνίθων ἀκροάσει γαυριῶν efferens sese, quod fruatur oblectatione ea quae capitur e cantu avium musicarum, τούτων ἐώνηται πολλοὺς, magnum numerum harum avium vocalium coemit vicinus“ Re | om libri edd 10 ποίων ante τούτων HVMoPLa edd, ποίων δὴ BMViClVa delevi ut corruptum ex οἶον 1. 9 | signum interrogationis post τούτων HVBMLaViVa Re comma ΜοΡ colon Cl Mor delevi 11 οἰκισμοὺς Μο 12 στέγους Vi sed τ supra στ m 2 | παροῦσιν Vi sed παριοῦσιν in marg m 2 ἀκουσμάτων Vi 13 οὖν εἰσιν] οὗτοι HV | τῶν ante BVa 14 ἥδιστα MLaViCl | οἵ Vi ὧς ἐπ’ εὐφροσύνῃ καὶ μετὰ τῶν ᾀδόντων ἐπαινοῦσι τὸν ἐωνημένον. λοιπὸν οὖν ἔνα κἀμὲ τῶν τερπομένων εἷναι καὶ τὴν ἄχρι νῦν πικρὰν ἀκοὴν ἡδίστην ἄγειν. ἀλλ’ οὐκ ἂν δυναίμην.

49. Τί δ’; οὐ πολλούς, φησί, πρὸ τοῦδε ζῶν- τὰς ἐν ἀφθόνοις ἑώρακας; πῶς οὖν ἐνηνοχὼς ἐκεῖνο τοῦτο οὐ φέρεις; τοὺς ἀρχαιοπλούτους μοι λέγεις καὶ διαδόχους ἀρχαίας εὐδαιμονίας. ἔδει μὲν οὖν κἀκείνους ἵσα κεκτῆσθαι τοῖς πολλοῖς, λυποῦσι δὲ οὐχ οὕτω τῷ πάλαι πλουτεῖν. τὸ γὰρ ἐν συνηθείᾳ δυσχερές, ὦ βουλή, κουφότερον τῶν ἐξαίφνης. παῖς ὢν ἔτι πλουτοῦντας ᾔδειν. ἐκ παίδων ἐξελθὼν ἑώρων ἃ πρότερον ᾔδειν. ἀνὴρ γενόμενος οὐδὲν καινὸν ἐθεώ- ρουν. πεπαίδευμαι φέρειν ἐκεῖνο τὸ λυπηρὸν τῷ μήκει τοῦ χρόνου.