ὁρᾷς οὖν, ἄνθρωπε, τὰ μαντεῖα ὡς νῦν μὲν κιχρᾷ καὶ φθέγγεται, νῦν δὲ ἀνέχει καὶ σιωπᾷ, καὶ ταύτην φέρουσιν οἱ χρησμοῦ δεόμενοι τὴν δαιμονίαν σιωπήν. μηδ’ ἐμὲ σεῖε μηδ’ ἐμὲ κίνει μάτην. οὐκ ἀναβαίνω ἐπὶ τὸν τρίποδα τοῦ βήματος οὐδὲ μαν- τεύομαι. ἀπέσβη μοι τὸ πνεῦμα τὸ δαιμόνιον. κενός εἰμι τοῦ θεοῦ. ἀπ’ ἐκείνης με τῆς ἡμέρας κατ’ ἔλιπεν. | R IV 308 4 Plat. leg. VI p. 808 A 8 Isocr. Archid. § 17 p. 119 b sq. Thuc. VII 48, 3 1 μὴ δὲ VaBParP | ἐκεῖ VaBPar | κινεῖτε Par sed ἑ (2) in ras m 2 2 (1 et 2) μὴ δὲ VaBParP sed in hoc δὲ κρούετε in δ’ ἐκρούετε corr m 2 | σιγῶντος V | τὸ ante στόμα VaBPar 3 δὲ inserui e VaBParMa om VP edd 4 ὅλως Mor ἀφῆκεν οὐδὲ πάντα. κεκολουμένος scripsi coll Plat. 1. 1. ἀφῆ- κεν; (punctum Va, colon Ρ) οὐδὲ πᾶσι κεκωλυμένος (sed ς e ν corr Ma) libri edd „fort. οὐδὲ τοῖς πᾶσι κεκολουμένον ἔοικεν ἐμὲ μεγαληγορεῖν“ Re ἀφῆκεν οὐδὲ πᾶσι. κεκολουμένος Iacobs Lect 108 Rev 6 6 παραβαλεῖν Ρ Mor | δέδεμαι VVaBPar Ma | παρὰ scripsi e VVaBParMa ἀπὸ Ρ edd 7 ὦ ante ἄνθρωπε Β | μαντεῖα Ρ sed ~ e ΄ corr m 2 8 ὡς om VMa | χρᾷ Ma et coni Cobetus Coll 290 at cf. p. 370 not. 4 et t. IV 831, 35 R 9 ταὐτά Mor | χρησμοῦ δεόμενοι scripsi δεσμού- μενοι libri edd sed μαντείας vel χρησμοῦ δεόμενοι coni Re δεόμενοι coni Iacobs Lect 108, αἰδούμενοι Rev 6 10 „fort. μὴ δῆτα μηδ’ ἐμὲ σεῖε“ Re | μὴ δ’ VaPar μὴ δὲ Ma | μὴ δ’ Va BParP | κίνει μάτην scripsi e VMa κίνει μὰ δί’ VaB κίνει μὴ δ’ Par μάτην κίνει Ρ edd 11 ἐπὶ τὸν τρίποδα οὐκ ἀναβαίνω ἐπὶ τοῦ VaBPar 12 ἀπέσβη scripsi auctore Cobeto Coll 279 coll p. 92,20 ἀπέστη VaBParMaP edd ἄπεστί V | μοι scripsi e V μου VaBParMaP edd ἐὰν δέ με βιάσησθε, πεπλασμένα φθέγξομαι ὅμοια τῇ ψευδομένῃ Πυθίᾳ.

57. Ὧν οὖν ὑμῖν μὲν οὐδὲν πλέον, ἐμοὶ δὲ ἔλατ- τον παρείκοντι γενήσεται, τούτων τίς ὁ περίεργος καὶ μάταιος οὗτος ἔρως ἔγκειταί τισιν; οἶς μηδὲ ταῦτα ἀρκεῖ τὰ πολλὰ ἴσως καὶ αὐτὰ τολμηρά, ἀλλὰ καὶ προσερωτῶσι· τί σιγᾷς, Δημόσθενες; ὥσπερ ἐκ Περσῶν καταβεβηκότες καὶ μηδὲν εἰδότες ὧν ἴσασι πάντες ἄνθρωποι. δεῖ γάρ, ὧς ἔοικεν, ἐπεὶ μὴ λέγω, τῆς γοῦν σιωπῆς <420> γενέσθαι λόγους. οὕτω τινὲς ἐθέλουσιν ἐμοῦ λαβέσθαι λόγους.

58. Ἐγὼ δὲ αὐτοῦ τοῦ πάθους ἅμα καὶ λογισμοῦ πολλὰς ἀνάγκας εἰπεῖν καὶ γνώμας ἔχων τὴν πρώτην ἐρῶ καὶ πιστεύσατε. πρότερον μὲν καὶ ἄκων πως καὶ ὁμοίως τοῖς ἐρῶσιν αὐτόματος τὰ πολλὰ ἐφερόμην ἐπὶ τὰς τοῦ δήμου θύρας, νῦν δὲ οὐδέν με τοιοῦτον ἐγείρει πάθος οὐδὲ ἕλκει πρὸς ὑμᾶς. ὅς δὲ ἄνευ μα- νίας εἴτε ἐρωτικῆς εἴτε πολιτικῆς ἐπ’ ἐκκλησίαν ἢ 4 Thuc. IV 36,2. Plat. Theaet. p. 150 D 15 sq. Plat. Phaedr. p. 245 A 1 ἐὰν scripsi ἂν libri edd | βιάσασθε V βιάσεσθε Re εἰ δέ με βιάσεσθε coni Iacobs Lect 108 | πεπλασμένον V | φθέγξομαι scripsi e VVaBParMa cum lacobsio φθέγγομαι Ρ edd 3 ὤνουν VaBPar | ὑμεῖς MaP Mor | „num dedit Libanius οὐδὲν πλέον ἔσται τυχοῦσιν, ἐμοὶ δ’ ἔλαττον?“ Re 4 παρείκοντι γενή- σεται scripsi auctore Iacobsio Add 210 Lect 108 Rev 6 παρα- κινοῦντι δεήσεται libri sed ἥσεται in ἥσει corr m 2, edd sed delere voluit Re | οὕτος καὶ μάταιος VaBPar 5 ὧς V | μὴ δὲ VaB ParP 7 προσερωτῶσιν VParMaP edd | ἢ Ρ sed in τί corr m 2 | ὦ ante δημόσθενες VaBPar 9 ἐπειδὴ V 10 οὖν VaB ParMaP Mor | πέρι inserui om libri edd | οὕτως VParMaP edd | πάντες Β 11 λόγους Ρ sed ς add „aut λόγων malim aut λέγοντός“ Re 14 num πιστεύσετε? | πῶς VBParMaP edd 15 ὅμοιος VMa ταπολλὰ VaB 17 πρὸς om VaPar | δὲ om Ma οὐδὲ VaB 18 κεἴτε (2) Par sed εἴ ex οὔ corr m 3 εἴτ’ Ma | ἐκκλησίας Ρ Mor βουλευτήριον ἔρχεται, ἄτονος καὶ ἀτελὴς αὐτός τε καὶ τὰ πολιτεύματα αὐτοῦ.

ἔπειτα πεπόνηκα καὶ γε- γήρακα. νεανίσκος μὲν γὰρ ὢν εἰσῆλθον εἰς τὴν πολι- τείαν, βεβίωκα δὲ ἐπὶ τοῦ βήματος μέχρι τῆς ἡλικίας ἢν ὁρᾶτε. ἔστι δὲ οὐχ ὁ αὐτὸς νοῦς ἢ τρόπος τῶν ἐρρω- μένων καὶ | <τῶν> γεγηρακότων, ἀλλ’ ἀμβλύτερα R IV 309 μὲν τούτων τὰ φρονήματα, ἀνανδρότεροι δὲ οἱ λόγοι. καλῶς οὖν ἔχει μοι ἀφηβηκότι καὶ μεμαρασμένῳ τὴν ἡσυχίαν ἄγειν καὶ τοῖς νεωτέροις καὶ μᾶλλον ἐρρωμέ- νοις τὰ τῆς πολιτείας ὅπλα παραδιδόναι. μᾶλλον δέ, εἰ δεῖ μηδὲν ὑποστειλάμενον εἰπεῖν, τέθνηκα τῷ ψη- φίσματι, ἀφῆκα τὴν πολιτικὴν ψυχήν, οἴχεται ἡ δόξα μου, κεῖται τὸ φρόνημά μου.

λέγω δὲ παράδοξον οὐδέν, ἀλλ’ ὥσπερ δὴ πολλοὺς τῶν ἐμβεβροντημένων εἴδετε σεσιωπηκότας, οἱ καὶ τῇ προσβολῇ τοῦ ψόφου καὶ τῷ μεγέθει τοῦ φόβου καταπλαγέντες ἄφωνοι κατέστησαν ἅπαξ τοῦ πνεύματος ἐκπεσόντος ἢ παγέν- τος ἢ ὅ τι καὶ τὸ συμβαῖνόν ἐστιν, οὕτω καὶ αὐτὸς ἐκπέπληγμαι. τὸ αὐτὸ πέπονθα. ἄφωνος ἐγενόμην ὑπὸ 1 Plat. Phaedr. 1. 1. 8 Suid. s. v. ἀφηβηκότι Poll. I 236. II 10 | Luc. Anach. 25 11 cf. t. II 166, 16; V 38, 13. Dem. Mid. p. 537, 7 1 βουλετηρίον Ρ βουλευτηρίου Mor „aut ἐκκλησίαν ἢ βου- λευτήριον leg. est aut ἐκκλησίας καὶ βουλευτήρια“ Re 2 βου- λεύματα VaBPar 5 ἦς Par | ἔτι Mor | οὐχ — 7 λόγοι omissa particula δὲ citat Macarius fol 82 v 6 καὶ τῶν γεγηρακότων om VaBPar | τῶν inserui om libri Macar edd | ἀλλὰ VaBPar Ma 7 τούτων scripsi αὐτῶν libri sed om Ma | τὰ φρονή- ματα αὐτῶν Ρ Mor | ἁδρότεροι V 8 ἔχοιμι V | ἀφηβηκότι Ma sed ἁ in ras 2 litt m 2, Ρ sed μ post α del m 2 10 ἔργα Ma 11 ὑποστελλόμενον V 12 οὖν ante ἡ VaBPar 13 δὲ post κεῖται VVaBMa 15 πολέμου VaBPar 17 παγέντος Ρ sed ναρκωθέντος in marg m 3 18 ὅ τι scripsi ὅτι libri edd | οὕτως VP 19 πέπληγμαι· ante τὸ VaB τῆς βροντῆς τῆς Μακεδονικῆς, ὑφ’ ἧς καὶ τὸν δῆμον εἶδον τρέμοντα καὶ προσκυνοῦντα.

μὴ τοίνυν με κελευέτω τις λέγειν, μὴ μᾶλλον ἢ Περικλέα τὸν Ὀλύμ- πίον ἐκεῖνον ἢ τὸν Ἀλκιβιάδην ἢ τὸν ὁμώνυμον τὸν ἐμόν, ὥσπερ ἀναβεβιωκότα, οὐδὲ γὰρ ἀναβεβίωκα, καθάπερ δοκῶ, ἀλλ’ ἄλλως φέρομαι καὶ πλανῶμαι πόθῳ γῆς, καθάπερ αἰ τῶν νεωστὶ τεθνηκότων ψυχαὶ φιλοχωροῦσαι περὶ τὰ συνήθη σώματα. ἆρα ἐθεάσασθέ ποτε εἴδωλον ἐν δράματι καὶ τραγικὴν σκιάν; τοιοῦ- τόν τι χρῆμα νῦν καὶ τοὐμόν ἐστιν.

ἥκω λιπὼν κευθμῶνα καὶ σκότου πύλας, ἔνθα δή με δῆμος Ἀθηναίων ὁ μεγαλήτωρ ἔπεμψεν, Ἀθήνας ὀψόμενος καὶ τῶν δημηγορούντων ἀκουσόμενος. R IV 310 |