<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00518.opp-grc1:1-3</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00518.opp-grc1:1-3</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00518.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="1"><pb n="244"/><head>XVIII.</head><p>Νόμος τὸν ξενίας ἁλόντα πιπράσκεσθαι· ἑάλω

ξενίας ὁ Δημοσθένης. ἔπεμψε Φίλιππος ὠνού-

μενος αὐτόν. γράφει Δημάδης διδόναι, Ὑπερί-

δης δημόσιον εἶναι.</p><lb n="5"/><p>Ὑπερίδης.</p><note type="marginal">R IV 323</note><p>οἴας μὲν ἐκτίνω τὰς χάριτας, ὦ ἄνδρες' Αθη-

ναῖοι, Δημοσθένει τῆς πολιτείας καὶ τῆς φιλίας, ἔνεστιν

ὑμῖν ἀπὸ τοῦ ψηφίσματος καταμανθάνειν, δοῦλον

αὐτὸν εἶναι γράφω καὶ τὸ τούτου δεινότερον, Ἀθη-

<lb n="10"/> ναίων ἀπάντων, ἀλλ’ οὐχ ὅ τι πείσεται δεινὸν Δημο-

σθένης, τοῦτο σκοπῶ, μέλει γάρ μοι ἐλάχιστον τῆς

τούτου συμφορᾶς, ἀλλ’ εἰ Φίλιππός τινα παρ’ ὑμῶν

<lg><l>Va = Codex Vaticanus gr. 82</l><l>Β = Barberinus II 41</l><l>Ma = Matritensis 4679, olim N-49</l><l>D = Parisinus gr. 1759</l><l>L = Laurentianus LVII 23</l><l>La = Laurentianus LVII 21</l></lg>

<note type="footnote">1 Νόμος in marg Va 2 L 2 2 num ὠνησόμενον ut p. 249, 11?</note>

<note type="footnote">3 δημοσθένης Va Ι ὑπερείδης Va sed ει in ι corr m 2, LLa

Mor 4 δημόσιος Re 5 Ὑπερίδης om VaBMa 6 χάριτας

Va sed ἀρὶ in ras m 2, L sed in ras m 2 Ι μὲν om Β 7 δη-

μοσθένει inser Va 2 8 ἀποψηφίσματος La 9 τοσούτου Ma

sed γρ τὸ τούτου suprascr m 2 12 τινα Ma sed ἁ in ras m 2

ἡμῶν Ma</note>



<pb n="245"/>

ὠνήσεται νῦν μὲν δοῦλον ὄντα, πρότερον δ’ ἄριστον

εἶναι δοκοῦντα τῶν δημαγωγῶν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="2"><p>Φίλιππος μὲν οὖν

οὐδὲν διαπράττεται θαυμαστὸν τὸν ἐχθρὸν ὠνήσασθαι

προαιρούμενος, ὑμῖν δ’ αἴσχιστόν ἐστι προέσθαι δοῦ-

λον ἐσόμενον τὸν κατὰ πολὺ σεμνότερον | τῶν <note type="marginal">R IV 324</note>

ἐλευθέρων καὶ οὐδὲ παρὰ τὸν τῆς δουλείας καιρὸν <lb n="6"/>

πεπαυμένον τῆς εἰς τὸν δῆμον εὐνοίας, ἀλλὰ μένοντα

καὶ παρὰ τὰς συμφορὰς ἐν τῷ τῶν ἐλευθέρων σχήματι.

</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="3"><p>Δημοσθένης μὲν οὖν οὕτως ἔχει μεγαλοφροσύνης

ὥστε, κἂν ἀποκτείνειν αὐτὸν ἐθέλητε καὶ τιμᾶν αὺτῷ <lb n="10"/>

τῶν ἐσχάτων, ἕτοιμός ἐστιν ὑπομένειν. ἀλλὰ χρὴ πρὸς

τὸ συμφέρον ὑμᾶς ἐκλογίζεσθαι. τῷ μὲν γὰρ δοκεῖν

δοῦλον ἀποδώσεσθε, ἔργῳ δὲ τὴν ἐλευθερίαν τὴν κοι-

νὴν μετὰ Δημοσθένους Φιλίππῳ προήσεσθε.</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>