Πρὸς δὲ τοὺς διψῶντας ἔτι τιμωρίας καὶ οὐχ ἱκανὸν νομίζοντας τὴν σφαγὴν ἐκεῖνο λέγω· δώσει Κριτίας, δώσει καὶ ταφεὶς δίκην. τούτοις μάλιστα 2 Thuc. II 90, 3 6 cf. t. II 111, 6; IV 445, 13 2 τάχους sed γρ' σ πάχους suprascr m 2 4 θοῖ 5 ποιήσωμαι scripsi e VaB ποιήσομαι MLaViMaCl edd 7 μνῆ‘μ̀α μέγα LaVi Re 8 ἐγὼ ἀμαθὴς MaOl Ι ἐγὼ] εἰμ,ὶ Va Β | ἁ τυχοῦσι Va Ι κἀν Ma sed γρ ἢν suprascr m 2 κὰν Cl 9 δὴ om VaB Ι ἐπινεύσητε Va sed ἐπα suprascr m 2, Β 10 καταθάψω MaCl 11 ἕπεται Vi sed ἐπέσται in marg quae eadem del Ι τῶν γνωριζόντων om LaViClVaB et γρ in marg Mor inser Ma 2 12 τάφους MaVa sed ’ς add Ma 2 Va 2 τάφου LaViCl 13 ἀκούσατε Ma sed γρ' ἀκούσεται in marg m 2, Cl 15 ἄθλιον Va sed ἴ’ eras | θαυμαστῶν scripsi e MLa ViVaB et γρ in marg Mor inser Ma* om ὢ καλῶν edd 20 καὶ ante Κριτίας Μ | καὶ ταφεὶς δώσει VaB ταφῆς LaVi Κωκυτοὶ καὶ Πυριφλεγέθοντες ῥέουσιν. εἰς τούτους, ὦ κακόδαιμον, ἐμπεσῇ τοὺς ποταμούς, καὶ ἃ παρὰ τῶν ποιητῶν ἀκούων οὐκ ἐβούλου προσέχειν, τὸν Τάνταλον, τὸν Σίσυφον, τὸν Ἰξίονα, τὸν Τιτυόν, ταῦτα νῦν ὧς οὐ λόγος ἄλλως ἦν, εἴσῃ καλῶς. τίς σε τότε ἐξαιτήσμ τᾶι Λακεδαιμονίων; τῖς σε τότε ὀνήσει Καλλίβιος ὁ τραγῳδίαν μὲν διδάσκειν αἰσχρὸν νομίζων, τυρανυεῖν δὲ καλόν;