οὐκοῦν τοῖς μὲν ὑπ’ ἄλλων ἀποθνήσκουσι δεῖ τινὰ τιμωρίαν ἐπεῖναι καὶ μετὰ τὸν θάνατον, ὁ δ’ ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐν τῷ παρ’ ἐκείνου μείζω δίκην ἔδωκε τοῦ θανάτου. καὶ πολὺ κουφότερον ὑπ’ ἄλλου κατε- νεχθέντα μὴ τυχεῖν ταφῆς ἢ πληγέντα ὑπὸ τοῦ πατρὸς ταφῆναι. τὸ μὲν γὰρ οἶδε πάσχων, τὸ δὲ οὐδαμῶς.