μαίνομαι καὶ παραπαίω, νὴ τοὺς θεούς, καὶ τὰ παρόντα ὄναρ εἶναι δοκεῖ. ἄνθρωπόν τινα ἀγαπῶ; στέρ- ’γὼ δέ τινα ταύτης ὄντα τῆς προσηγορίας; ἀλλ’ οὐχ οὕτω ταῦτ’ ἔχει. οὐκ ἔστιν Ἀλκιβιάδης Ἀθηναῖος οὐδ’ ἄνθρωπος, μὴ τοῦτο ὑπολάβητε, θεῖον δέ τι φάντασμα ἐξ οὐρανόθεν ἧκον ἐν ἡμῖν πλανᾶται καὶ κάλλους τις ἀρχέτυπος εἰκὼν ἐν τοιούτῳ φαίνεται τῷ σχήματι. πάλιν ἐπιδημία θεῶν, πάλιν ἐπιφοίτησις εἰς τὴν Ἀττι- κὴν τῶν κρειττόνων. Ἀπόλλων τις ἕτερος ἐκ Δήλου 6 cf. p. 552, 16. Dem. fals. leg. p. 442, 4. Ar. Ach. 285 8 cf. p. 537, 19 16 11. θ’ 19 et 21; ῥ’ 548 17 cf. t. III 99, 3 sq. Plut. Alc. 1 2 δὲ om HLaD et γρ in marg Mor 4 ἤχθη D Q ἂν γένοιτο scripsi ex HLaD et γρ in marg Mor scriptura in Cr parum certa γέγονε B VaMaCl edd | βοῶν ora Β 8 προσρή- ματος Va | ἀλκιβιάδου D 9 ἐσπείσω Va sed σ’ inser m 2 10 punctum post βίου posui colon La signum interrogationis reliqui libri edd 12 εἷναι om D | δοκῶ D et γρ in marg Mor I τινα scripsi cum Gasda τινὰ VaMaCl τίνα HLaDB edd I ἀγαπῶ scripsi ἄγω libri edd ἄγαμαι lacobs Lect 97 13 δέ τινα scripsi e MaCl cum Gasda δὲ τίνα reliqui libri edd 14 ἀλλ’ ante οὐκ D et γρ in marg Mor | οὐδὲ Β 15 ὑπο- λάβοιτε Ma | δ’ ἔτι La 16 ἐξ om Β | ὑμῖν D 17 τούτῳ D et γρ in marg Mor 19 τίς LaVaCl πάλιν πρὸς ἡμᾶς | ἀφῖκται.