Ὁ Νεοκλῆς.

ἄνδρες δικασταί, ἀποδίδωσί μοι τὰ κατωρ- RIV 374 θωμένα τὸν υἱὸν καὶ πάλιν βούλομαι ψήφῳ καλεῖσθαι Θεμιστοκλέους πατήρ. καὶ βραχέος μὲν ᾤμην δεήσειν μοι πρὸς τοῦτο λόγου καὶ τοσούτου μόνον ὅτι τὸν παῖδα πρὸς τὸν κλῆρον εἰσάγω· ἐπειδὴ δὲ φεύγει με Θεμιστοκλῆς καὶ τὴν περὶ ταῦτα χάριν οὔτε λαβεῖν οὔτε δοῦναι βούλεται καθάπερ ἠδικημένος τι παρ’ ἡμῶν, ἐὰν ἐπιδείξω αὐτὸν τὰ μέγιστα δι’ αὐτῶν ὧν ἠδικῆσθαι νομίζει κεκερδακότα, ὑμεῖς ἡμῖν ἀμφοτέροις, ὦ Cr = Codex Hierosolymitanus Sanctae Crucis 57 C = Chisianus R VI 43 Ma = Matritensis 4679 (N-49) B = Barberinus II 41 L = Laurentianus LVII 23 Ι = Hierosolymitanus S. Sepulcri 79 Lau = Laurentianus LIX 30 1 Μελέτη πραγματική. θεωρία ante Μετὰ edd om Ubri sed πραγματική in marg L | Μετὰ — 2 ἀντιλέγει] inser Lau 2 Νεοκλῆς — ἀποκηρύξας πρότερον θεμιστοκλέα — καὶ πατὴρ εἷναι τούτου — ἀξιοῖ. I cf. supra p. 452 3 Ὁ Νεοκλῆς om C μελετῶμεν τὸν νεοκλέα I 4 ἀποδίδωσί — 5 υἱόν citat prae- missis verbis Λιβάνιος ἐν τῇ τοῦ Νεοκλέους μελέτη Thomas M. p. 204,12 s. V. κατορθῶσαι ἐπὶ πολέμου καὶ τῶν τοιούτων· κατόρθωμα δὲ οὐκέτι, εἰ καὶ Ἀριστείδης ἅπαξ, ἀλλ’ ἀντὶ τούτου κατωρθωμένον λέγε. | κατορθώματα I 6 μὴ Ma sed καὶ su- prascr m 2 7 τοσούτου scripsi τοσοῦτον libri edd 8 αὖθις ante εἰσάγω inser I 2 | ἐπειδὴ scripsi e CBILau ἐπεὶ MaL edd | δὴ Ι 9 με om ILau | Θεμιστοκλῆς praemisso κείμενον in marg L2 11 ἐὰν — 12 ὑμεῖς in marg L | ἐὰν om C | δὲ post ἐπιδείξω Ma 12 ἠδικῆσθαι om ILau | νομίζει in marg L 2 κεκερδακότα B sed post α(1) ras 1 litt γ?) κεκερδηκότα C cf. p. 206, 9; t. III 93, 20 | δὲ post ὑμεῖς C ἄνδρες δικασταί, βοηθήσατε, τούτῳ μὲν τὸ μηκέτ’ ἔξω τῶν πατρῴων εἶναι παρέχοντες, ἐμοὶ δὲ τὸ τούτῳ συνοικεῖν.

2. Ἐνόμιζον μὲν οὖν, ὦ ἄνδρες δικασταί, τοῦ Μήδου πεφευγότος αὐτόν μοι προσελθόντα Θεμιστο- κλέα καὶ τὴν δεξιὰν ἐμβαλόντα μεμνήσεσθαί τε τῆς οἰκίας καὶ ταῦτα ἀξιώσειν ἔχειν ἐφ’ ἃ καλεῖται νῦν παρ’ ἡμῶν, καὶ γὰρ εἰ πολλὰ καὶ μεγάλα αὐτῷ καὶ κρείττονα ἐλπίδος τὰ πεπραγμένα, ἀλλ’ οὐδὲν αὐτὸν τῶν πάντων ἡγούμην ἀποστήσειν τῆς πρὸς τὸν οἶκον τὸν πατρῷον εὐνοίας· ἐπειδὴ δὲ αὐτοῦ μου προσιόντος καὶ δεομένου τῶν ἐμῶν εἶναι δεσπότην οὐ προσδέχεται τοὺς λόγους, ἀλλ’ ἀποπηδᾷ καὶ καταφρονεῖ καὶ τἀς δεήσεις ἀτιμάζει, πεισθήτω παρ’ ὑμῶν εἶξαι καὶ συγχω- RIV 375 ρῆσαι τῷ πατρὶ καὶ μὴ διαβαλλέτω τὴν ἐκ | τοῦ πολέμου λαμπρότητα τῇ πρὸς ἐμὲ χαλεπότητι.

3. Τῇ’ μὲν οὖν δόξῃ καὶ τῇ δεινότητι χαίρω Θεμι- στοκλέους, τί γὰρ ἂν ἥδιον γένοιτο πατρὶ τοῦ τηλι- καῦτα μὲν αὐτῷ δεδυνῆσθαι τὸν υἱόν, ἐπαίνων δὲ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης τυγχάνειν, αὐτὰ δὲ ταῦτα οἷς εὐφραίνομαι μεγάλα μοι πρὸς τὴν παροῦσαν σπου- δὴν ἐναντιώματα γίγνεται· δέος γάρ ἐστιν, ὦ ἄνδρες 1 μηκέτι C 2 τὸ om C 5 ἐμβαλόντα scripsi auctore Co- beto Coll 292 coU t. II p. 300, 15 συμβαλόντα libri edd | μεμνή- σεσθαι scripsi e L cum Gasda et Cobeto μεμνῆσθαι reliqui libri edd | τε τῆς] τῆς τε Ma | ante τῆς ras 2 litt et τῆς in ras L2 10 ἐπειδὴ δὲ L sed ἡ δὲ in ras m 2 | αὐτῶ Ma 11 δεσπότην Ma sed ἡ in ras m 5 | οὐ in ras L2 12 ἀποπέμπεται C | καὶ(2) inserui e CMaB om reliqui libri edd 13 καὶ ante ἀτιμάζει L sed del m 2, Lau edd delevi 14 διαβαλλέτω I sed μετα- βαλλέτω suprascr rubr διαβαλέτω Ma διαμελέτω C 15 τῇ inser Ma 5 16 τῇ inser Ma 5 | μὲν om Ma | δόξη I sed τῆ ἀπὸ τοῦ πολέμου suprascr m 2 | δεινότητι I sed φρονήσει suprascr m2 17 τοῦ om Ma 18 αὐτοῦ? 19 ante ταῦτα ras 3 litt L 20 μεγάλα Ma sed in μέγα corr m 5 21 ἐναντίωμα Ma γίγνεται CI | δέος — 461, 1 παραχθέντες citat praemissis verbis δικασταί, μὴ τὰ μὲν τῇ σοφίᾳ τῇ τούτου παραχθέντες, τὰ δὲ τὴν δόξαν τὴν ἀπὸ τῶν ἀγώνων αἰσχυνθέντες τὴν Θεμιστοκλέους ἄδικον φιλονεικίαν ἰσχυροτέραν ὧν ἡμεῖς παρεχόμεθα δικαίων ποιήσησθε.